________________
વિશદાર્થ સહિત–લેક ૮ સ્પર્શનેન્દ્રિયનિધિ [ ૨૫ ] આવ્યા ત્યારે પ્રભુએ મિષ્ટ વચને બેલાવ્યા અને પૂર્વ સંભળાવીને સંયમમાં સ્થિર કર્યા. મિથ્યા સુખની વાસનાઓ પિતે ઉન્માર્ગે ચડી ગયા એ સમજાયું અને પ્રભુ પાસે પ્રતિજ્ઞા લીધી કે આવું ત્યાં સુધી આંખ સિવાય ગમે તેમ થાય તે પણ શરીરને દવા કરાવીશ નહિં. નિર્મળ સંયમ પાળીને અનુત્તર સ્વર્ગમાં વિજય વિમાનમાં દેવ થયા ને મહાવિદેહ ક્ષેત્રમાં મેક્ષ મેળવશે.
આદ્રકુમાર જે શ્રીમતી અને પુત્રના પ્રણયમાં ન પડ્યા હેત તે તેમના જીવનમાં કંઈ જુદા જ રંગ પૂરાયા હેત.
ક્યાં પિતાએ મૂકેલા ૫૦૦-૫૦૦ રક્ષક વચ્ચેથી અનાર્ય દેશમાંથી નાસી છૂટતા આદ્રકુમાર ને ક્યાં સંયમને અભરાઈએ ચડાવીને શય્યામાં સૂતેલા આદ્રકુમાર! પણ એ તો સમર્થ આત્મા એટલે એમણે તો એ સ્પર્શ વગેરે સુખને ફેંકી દીધા ને પાછા ચડી ગયા. છેવટે ભવનો અંત કરીને મેક્ષ મેળવ્યું. પણ બીજા તે મરે જ.
અરે ! પેલે હાથી કેવળ સ્પર્શ સુખની કલ્પનામાત્રથી કેવા પ્રકારના બંધનનો ભોગ થાય છે? આ વાત કઈવાર હાથી પકડતાં જોયું હોય; વાંચ્યું હોય કે સાંભળ્યું હોય તે ખ્યાલ આવે એટલે કે ખૂબ ટૂંકાણમાં કહીએ તો ઈનિદ્રાની પુષ્ટિ એજ જ્યાં ધ્યેય બની ચૂક્યું ત્યાં બારે વહાણ બૂડ્યા” સમજે. એટલે જીવનને સફળ, આદર્શ અને ઉજજવળ બના વવું હોય તે ઇન્દ્રિયને કાબૂમાં રાખે, તેને ફટવવામાં સુખ નથી? તેના મનમાં સુખ છે. સ્પર્શના સુખમાં ન ફસાવ
