________________
૨૩
मूलम्-कटु वेयणा. पाणभृतजीवसत्ता वेयणं वेटे ति ॥ ७६६ ॥ અર્થ–તીવ્ર વેદના, પ્રાણી, ભૂતો, છ, સો એ વેદના વેદે છે भूलम्-पय खलु तस्स भिक्खुस्स भिक्खुणी वा सामग्गिय, जं संबढेहिं सहित समिते सदाजण,
लेय मिणं मण्णेज्जासि त्ति बेमि ॥ ७६७ ।।
અર્થ-આ પ્રમાણે ખરેખર તે ભિક્ષુ કે તે ભિક્ષુણીનું આચારનું ભાથું છે, જેથી સર્વ બાબતો,
ગુણસહિત, સમિતિયુકત તે સદા યતનાવંત રહી, આ શ્રેય છે એમ માને
પરક્રિયા સંબધે છઠું વ્યાખ્યાન
બાવીસમું અધ્યયન પૂરું થયું
અધ્યયન ૨૩ મું मूलम्-से भिक्खू वा भिवखुणी वा अण्णमण्णकिरिय अन्भत्थिय संसेइय , ना त सात्ति,
ना त नियमे ॥ ७६८ ॥ અર્થ–તે ભિક્ષુ કે ભિક્ષણ એકબીજાની ચાકરી જે (આત્મા)–પિતાના શરીર સ બ છે, અને
કર્મબઘ કરનારી હોય તેને રૂડી કરી જાણે નહિ અને પ્રેરે નહિ. मूलम्-ले से अण्णमण्णं पाए आमज्जेज्ज वा पमज्जेज्ज च णो त सात्तिए, यो त नियमे
છે. ઉદ૨ અર્થ–તે ભિક્ષુના કેઈ અનેરો ભિક્ષુ પગ છે કે પિજે તે મુનિ રૂડી ક્રિયા જાણે નહિ કે
પ્રેરે નહિ
मूलम्-सेसं तं चेव ॥ ७७० ॥
અર્થ-બાકી પૂર્વ પ્રમાણે જ વેજી લેવું. मूलम्-एयौं खलु तस्स भिक्खुस्स बा भिक्खुणीए वा सामग्गिय ।। ७७१ ॥ અર્થ–આ પ્રમાણે ખરેખર તે ભિક્ષુ કે ભિક્ષુણીની આચારસામગ્રી છે,
અન્ય ક્રિયા સ બ ધે સાતમું વ્યાખ્યાન
ત્રેવીસમું અધ્યયન પૂરું થયું
