________________
ਚੋਬੀਵਾਂ ਅਧਿਐਨ (ਹਰੀਗਿਰੀ ਅਰਹਤ ਰਿਸ਼ਿ ਭਾਸ਼ਿਤ)
“ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਦੁਨੀਆਂ ਸੀ ਪਰ ਮੈਂ ਇਸ ਦਾ ਸਥਾਈ ਰੂਪ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਪਰ ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਸ ਪ੍ਰਤੀ ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਵੀ ਆਕਰਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਸੁਭਾਅ ਦਾ ਗਿਆਨ ਮੈਨੂੰ ਹੈ ਫਿਰ ਵੀ ਮੇਰੀ ਆਤਮਾ ਗਿਆਨ ਆਦਿ ਗੁਣਾ ਵਿੱਚ ਰਮਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਚੀਜ ਸੁਖ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਪਰ ਨਾਲ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਉਲਟ ਦਿਸ਼ਾਂ ਵੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੀ ਰਹੇਗੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦਾ ਸੁਖ ਸ਼ਾਸ਼ਵਤ ਨਹੀਂ" ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਹਰੀਗਿਰੀ ਅਰਹਤ ਰਿਸ਼ਿ ਨੇ ਆਖਿਆ।
“ਨਾਰਕੀ ਨਰਕ ਨੂੰ, ਪਸ਼ੂ ਪਸ਼ੂ ਯੋਨੀ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖ, ਮਨੁੱਖ ਜੀਵਨ ਨੂੰ, ਦੇਵਤਾ ਦੇਵ ਜਨਮ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਵ ਚਾਰ ਗਤੀ ਰੂਪੀ ਸੰਸਾਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਭੱਟਕਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਵੀ ਮੇਰੀ ਆਤਮਾ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੁੱਖ ਦਾ ਉਤਪਾਦਕ ਹੈ, ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ ਦੁੱਖ ਦਾ ਉਤਪਾਦਕ ਹੈ। ਅਨਿਯਤ, ਅਧਰੁਭ, ਅਨਿੱਤ ਅਤੇ ਅਸ਼ਾਸਵਤ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇਹ ਆਤਮਾ ਆਸਕਤ ਅਤੇ ਫਸੀਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਚਿੰਬੜੀਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਵਿਸ਼ੇ ਵਿਕਾਰ ਵਾਲਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਵਿਨਾਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ”।
“ਇਹ ਸੜਨ, ਪੜਨ, ਵਿਕਿਰਣ ਅਤੇ ਨਾਸ਼ਵਾਨ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਅਨੇਕਾਂ ਅਨੇਕ ਯੋਗਖੇਮ ਅਤੇ ਮਮਤਾ ਰਹਿਤ ਜੀਵ ਦੇ ਲਈ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮੋਹ ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਫਸੀਆ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਿ ਸ਼ਿਵ, ਅਚਲ (ਮੋਕਸ਼) ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂਗਾ”।
“ਇਸ ਲਈ ਅਧਰੁਵ, ਅਸ਼ਾਸਵਤ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਲਈ ਮੇਲ ਮਿਲਾਪ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਹੀ ਹੈ। ਇਹ ਜਾਣਕੇ ਮੈਂ ਗਿਆਨ ਦਰਸ਼ਨ ਚਰਿਤਰ
[54]
