Page Text
________________
છું. મારા સિવાય બાકી બધા કોઈ કશું જાણતા નથી.”
આ પ્રમાણે કહેતા કહેતા પરમાધામી દેવો. નારકીનાં સર્વ અંગોને ફાડી નાખે છે અને ગમે ત્યાં ફેંકે છે. વળી, કેટલાક પરમધામી દેવો, નારકના શરીરના ટુકડા કરીને ભયંકર જવાળાઓ થી સળગતા એવા અગ્નિમાં તે ટૂકડાઓને નાંખે છે. આ સિવાય પણ અનેક પ્રકારની પીડાઓ પરમાધામી દેવો નરાકના જીવોને આપે છે. જેમ કે
અત્યંત તીક્ષ્ણ મોટા કાંટાઓના શાલ્મલી. નામના વૃક્ષ પર નારકને ચઢાવે છે, તેના શરીરમાં કાંટા ભોંકાય છે અને પછી ખેંચે છે, તેથી કાંટાની ઘોર વેદના ભોગવે છે. દોડતા નારક પર પાછળથી બાણની વર્ષા કરી તેને વીંધી નાખે છે. કેટલાક પરમાધામીઓ વજથી નારકીના જીવના ચૂરા કરી નાંખે છે. મીઠાને પથ્થરથી વાટીએ, તે રીતે તેના
શરીરના ટુકડાઓને ચૂર્ણ જેવા કરે છે. કેટલાક નારકીને પથ્થરો મારે છે. કેટલાકને યંત્રોમાં શેરડીની જેમ પીલી નાંખે છે. કેટલાક ભાલામાં નારકીને પરોવે છે. કરવતથી સુથાર જેમ લાકડા વેરે છે, તેમ નારકીના જીવને વેરીને કાપી નાખે છે. નારકીમાં મોટી કુંભીઓ (લોખંડની કુંભી જેવી) હોય છે. તેની નીચે ભયંકર અગ્નિ પ્રગટાવી કુંભમાં નારકીને નાખીને જીવતો પકાવે છે.
ક્યારેક નારકીના શરીરના ટુકડા કરી તેલમાં ભજીયા તળે, તેમ તેના શરીરના ટુકડા નાખીને છમ છમ કરતાં તેને મળે છે. જ્યારે કેટલાકની ઉપરની ચામડીઓ ઉખેડી નાંખી તેમાં ક્ષાર ભભરાવે છે. ભયંકર અગ્નિના તાપથી તપેલા નારકો જ્યારે એમ કહે છે કે મને તૃષા લાગી છે, ત્યારે આ પરમાધામીઓ પાણી લાવું છું, એમ કહેતા જેને જોઈ પણ ન શકાય તેવા તાંબા અને સીસાના રસ લાવીને, ગળામાં સાણસો નાંખી, ગળાને
પહોળ કરી તેમાં આ તાંબા અને સીસાને ગરમા કરીને પ્રવાહીમય બનાવેલા ઉકળતા રસને નાંખે છે. વળી, કેટલાક પરમાધામી દેવો વૈક્રિય શક્તિથી ઘુવડ, સિંહ, વાઘ વગેરે જંગલી જાનવરોની વિકૃણ કરીને, તેના વડે નારકોની કદર્થના કરે છે. વીંછીઓ વિકુર્તીને તેના શરીરને ઘેરી લે છે. વળી, ક્યારેક પોતાની તામસી વૃત્તિઓ સંતોષવા કુકડાઓની માફ્ટ નારકીઓને પરસ્પર લડાવે છે.
ક્યારેક પરમાધામી દેવો નારકના જીવના કાન કાપી નાંખે છે, આંખો ઉખેડી નાખે છે, હાથ-પગ કાપી નાંખે છે, છાતી બાળી નાખે છે, નાક કાપે છે. વિકૃર્વિત વાઘ-સિંહને ભક્ષ્ય તરીકે નારકીને ફેંકે છે.
કુંભીમાં પકાવાતા નારકીઓ ક્યારેક ઉત્કૃષ્ટથી ઉપર પાંચસો યોજન સુધી ઉછળે છે. વળી, અવારનવાર પરમાધામી દેવો પણ આખા નારકને અથવા તેના શરીરના અંગોપાંગ કાપીને
ઉપર ૫૦૦ યોજન સુધી ઉછાળે છે. ઉપરથી પડતા એવા નારકને વ્રજ જેવી ચાંચોથી વિમુર્વિત વૈક્રિય પક્ષીઓ પીડે છે. ક્યારેક વૈક્રિય વાઘો આદિ પણ તેમના શરીરના ટુકડા કરે છે.
સેંકડો-હજારો ભયંકર કોટિના દુઃખોથી પીડિત નિરાધાર, રક્ષણહીન, સદા ભયભીત નારકો પીડાથી બચવા માટે આમ તેમ ભટકે છે. પરંતુ તેને ક્યાંય રક્ષણ મળતું નથી. અને ક્યાંય ક્ષણભર પણ શાંતિ મળતી નથી. પરમાધામી દેવોથી બચવા દોડતા એવા નારકને દૂરથી આગળ એક નદી દેખાય છે. નદીમાં ઠંડક મળશે તેવી આશાથી નારકો દોડે છે. નદી પાસે પહોંચીને નદીમાં ભૂસકો મારે છે પણ ત્યાં તો નદીનું પાણી ભયંકર તાંબાના કે લોખંડના પીગળેલા રસ જેવું અતિ તપેલું હોય છે. તેથી તેમાં આખું શરીર છૂટુ પડી જાય છે. આમ તેમ રખડતા બળી ગયેલા શરીરના અવયવો પાછા કિનારે આવે, ત્યાં તો - ૬૫ હું
આ
-
૬૪ ૪
| SR No. | 008892 |
| Book Title | Chitkar |
| Original Sutra Author | N/A |
| Author | Hemchandrasuri Acharya |
| Publisher | Sanghavi Ambalal Ratanchand Jain Dharmik Trust |
| Publication Year | 2004 |
| Total Pages | 24 |
| Language | Gujarati |
| Classification | Book_Gujarati & Society |
| File Size | 890 KB |