________________
મેં એ પાંચ કલાક અંગે પૂછતાં દાદાએ જવાબ આપ્યો, “રોજ સવારે આશરે ૬-૩૦ વાગે ઉઠીને હું શત્રુંજય તીર્થની ભાવયાત્રા કરું છું. ક્યારેક ૪ કલાકે, ક્યારેક પ કલાકે પૂરી થાય. આપ હમણાં પધાર્યા એ પહેલાં જ મારી ભાવયાત્રા પૂરી થઈ એટલે મેં પચ્ચકખાણ માંગ્યું. ભાવયાત્રામાં ભાવથી પાલીતાણા ગામ તળેટી પહોંચી યાત્રાની શરૂઆત કરું. જય તળેટી-દેરીઓ-પગલાં બધાને ભાવથી વંદના કરી ઉપર ચડવાની શરુઆત કરું. દરેક જિનાલયો, દેરીઓ, પગલાં, પરબો, કુંડો બધું જ મને યાદ છે. એ પ્રમાણે યાત્રામાં આગળ વધતાં હાથી પોળ સુધી પહોચું. ત્યાં નાહીને પૂજાના કપડા પહેરી આદિનાથ દાદાની પ્રદક્ષિણા, અષ્ટપ્રકારી પૂજા, અંગલુછણાં વિગેરે ભાવથી કરી નીચે પાછો ઉતરું ત્યારે કુલ ૪ થી ૫ કલાક જેટલો સમય જાય. ભાયાત્રા કરતાં ખૂબ આનંદ આવે છે. શરીરની નબળી પરિસ્થિતિ, વેદનાઓ, પરિવાર બધાને ભૂલી ભાવયાત્રામાં ઓતપ્રોત બની જાઉં છું.”
એમની ભાવના જાણી, અનુમોદના કરી, પચ્ચખાણ આપી હું ગોચરી વહોરવા આગળ ગયો.
વાચકો ! આ સત્ય દૃષ્ટાંતને શાંતિથી વાંચજો, વિચારજો, અપનાવજો . સંપૂર્ણ પથારીવશ એવા દાદા જે રીતે આરાધના કરે છે તેમ આપણે પણ ઘડપણ, એક્સીડન્ટ જેવા દિવસોમાં આવી આરાધના કરી શકીએ.
(૯) આરતીનો ચમત્કાર આદિનાથ પ્રભુનું ગૃહ જિનાલય. અમદાવાદની પોળમાંથી ૪૦૦ વર્ષ પ્રાચીન પંચ ધાતુના પંચતીર્થી શ્રી આદિનાથ પ્રભુને એ જૈન આદર્શ પ્રસંગો-૧૪] Mિ [૧૫ ]
૧૫
