________________
હોય છે. પાતળામાં પાતળું મિથ્યાત્વ પણ સર્વઘાતીના ઉદયવાળું હોય છે, છતાંય ઉત્તરોત્તર તરતમતા વાળું હોય છે.
મિથ્યાત્વના ચાર ભાંગા
૧. અનાદિ અનંતમિથ્યાત્વ - આ ભાંગો અવ્યક્ત મિથ્યાત્વ વાળા અભાવ
અને જાતિભાવિને હોય.
૨. સાદિ અનંત મિથ્યાત્વ - આ ભાંગો વક્ત મિથ્યાત્વવાળા અભવિને
હોય. અવ્યક્તવાળો અભવિજીવ એકવાર વ્યક્તમાં દેવગુરુધર્મની માન્યતામાં આવ્યા પછી ફરી પાછો અવ્યક્ત માં જાય અને અનંતો કાળ પસાર કરે તો પણ તે અવ્યક્ત ભેદમાં હવે ગણાવાનો નથી. તેવા જીવની પહેલા ગુણસ્થાનકની અપેક્ષાએ મિથ્યાત્વની સાદિ અનંત સ્થિતિ ગણાય.
૩. અનાદિ સાત્ત - અશક્ત મિથ્યાત્વવાળા જાતિ ભવ્ય તથા અભચને
છોડી ભવ્ય જીવોની અપેક્ષાએ સર્વપ્રથમવાર સચદર્શન પામે ત્યારે
આ ભાંગો હોય. ૪. સાદિ સાત્ત – વ્યક્ત મિથ્યાત્વવાળા ભવ્યજીવોને હોય. ભવ્ય જીવ
જ્યારે સર્વપ્રથમ ઉપશમકે ક્ષયોપશમસચ્ચકત્વ પામે ત્યારે મિથ્યાત્વનો અંત થાય અને સભ્યત્વને વમી ફરી મિથ્યાત્વે જાય ત્યારે સચ્ચકત્વનો અંત અને મિથ્યાત્વની આદિ આમ સાદિસાંત ભાંગો બને.
કર્મના પુદગલોનો બંધ બીજા કોઈનાય કારણે પ્રાયઃ નથી થતો પરંતુ, પોતાના કારણે થાય છે. ગમે તેવા અશુભ નિમિત્તો મળવા છતાં જો તે વખતે આત્મા સમતામાં ઉપયોગમાં રહે, તોઅશુભ કર્મોનું ગ્રહણ ન થાય. જેટલી સાધનાની અનુકુળતા જાગૃતિ વધારે તેટલી સાધસિદ્ધિની અનુકુળતા ત્રણેય બરાબર સાનુકુલ હોવા છતાં સાર્થનો ઉપયોગ બરાબર
૧૫
