________________
૧૩.
સદ્દગુરુ કબીર સાહેબ તેથી બાદશાહ તુરત જ કબીર સાહેબના દર્શનાર્થે ગયા. કબીર સાહેબની દૃષ્ટિ પડતાં જ બાદશાહનો રોગ દૂર થયો અને તેને શાંતિ થઈ તેથી બાદશાહને શ્રી કબીર સાહેબ પ્રત્યે ખૂબ માન અને પ્રેમ ઉત્પન્ન થયાં. તેથી તેમણે તેમને ભારે દબદબાથી સત્કાર કર્યો. કબીર સાહેબને તે સાચા ઈશ્વર સમજવા લાગ્યો.
બાદશાહે શ્રી કબીર સાહેબનું ભારે સન્માન કર્યું તેથી પંડિતો તથા કાજી મુલાંઓ વધુ ક્રોધિત થયા અને કબીર સાહેબ વિરુદ્ધ ઘણી ખોટી ફરિયાદો બાદશાહના ગુરુ શેતકી સમક્ષ કરી, અને કહ્યું કે કબીર સાહેબ મુસલમાનોને બહેકાવી હિંદુ બનાવી દે છે. ઈસ્લામ ધર્મ ઉપર સખત કટાક્ષ કરે છે. શેખતકી પણ કબીર સાહેબના પ્રભાવથી નાખુશ હતો. તેને થતું કે કબીર સાહેબના વધતા જતા પ્રભાવથી બાદશાહનો તેમના પ્રત્યે પ્રેમ વધી જશે અને રાજદરબારમાં તેની પ્રતિષ્ઠા ઓછી થશે. તેથી તેણે બાદશાહને કબીર સાહેબ વિરુદ્ધ અનેક ભ્રામક વાતો કહી સમજાવ્યું કે જો કબીર સાહેબનો પ્રચાર ચાલુ રહેશે તો ઇસ્લામ ધર્મની જડ નાબૂદ થઈ જશે અને હિંદુઓનું જોર વધી જશે. તેથી કબીર સાહેબને તેમ કરતા અટકાવવા જોઈએ. આ સર્વ હકીકતોથી બાદશાહ ક્રોધે ભરાયો અને કબીર સાહેબને તેવો પ્રચાર ન કરવા કહ્યું. ત્યારે કબીર સાહેબે કહ્યું કે
ભાઈ રે દો જગદીશ કહાં સે આયા, અલ્લાહ રામ કરીમા કેશવ, હરિ હજરત નામ ધરાયા, ગહના એક કનક તે ગહના, ઇનમેં ભાવ ન દૂજા.
(બી. ૨ / ૨૬)
