________________
ઉપદેશ અને પ્રાર્થનાઓ
૧૪૭ ખરેખર તમે લોકો અત્યારે એક એવા જમાનામાં રહો છો કે તમને જે આદેશ આપવામાં આવ્યા છે તેના દશમાં ભાગનો પણ જો ભંગ કરશે તે પાયમાલ થશે. પરંતુ હવે પછી એવો સમય આવશે જયારે લોકોમાંથી જે અત્યારના આદેશોના દસમા ભાગનો પણ અમલ કરશે તેને મુક્તિ મળશે.”
-તિરમિગ્રી
મહંમદસાહેબ પોતાના ઈશ્વર આગળ જે જાતની પ્રાર્થનાઓ કરતા તે પરથી તેમના વિચારો અને શ્રદ્ધાનું ખાસું ચિત્ર આપણી સમક્ષ ખડું થાય છે. નમાજમાં ઊભા થવાને વખતે તેઓ કહેતા :
એક સત્યશોધક તરીકે હું તેના તરફ મોં કરું છું જેણે આસમાન અને જમીન બનાવ્યાં છે. હું એક અલ્લા સાથે બીજા કોઈને સામેલ કરતો નથી. ખરેખર મારી પ્રાર્થના, મારી ભક્તિ, મારું જીવન અને મારું મૃત્યુ – બધું અલ્લાને માટે છે. તે આખા જગતનો માલિક છે. તેનો કોઈ ભાગીદાર નથી. હું તેનો જ દાસ છું. હું મુસ્લિમ (જેણે પોતાનું સર્વ કાંઈ ઈશ્વર પર છોડી દીધું હોય તે) છે. હે અલ્લા, તું જ અમારો બાદશાહ છે. તારા સિવાય અમારે કોઈની ઇબાદત ન કરવી જોઈએ. તું મારો માલિક છે અને હું તારો દાસ છે ... તું મારાં સર્વ પાપોની ક્ષમા આપ. ખરેખર તારા સિવાય કોઈ બીજે પાપોની ક્ષમા આપી ન શકે. મને એવો આદેશ આપ કે મારી ચાલચલગત સૌથી સારી થાય. તારા સિવાય કોઈ મારી ચાલચલગતમાંના દોષો દૂર કરી શકે એમ નથી. હું તારી સમક્ષ છું, તારી સેવામાં હાજર છું. સર્વ ભલાઈ તારા હાથમાં જ છે. અને બૂરાઈ સાથે તારે કંઈ સંબંધ નથી. હું તારી પાસેથી જ આવ્યો છું અને તારી પાસે જ મારે પાછા આવવાનું છે. બધી શોભા અને બધી મહત્તા તારી જ છે. હું તારી ક્ષમા માગું છું અને તારી આગળ પ્રાયશ્ચિત્ત કરું છું.” સામે નમતી વખતે રુકુ વખતે) તેઓ કહેતા :
હે અલ્લા, હું તને નમસ્કાર કરું છું. તારા પર જ મને
