________________
ગાથા-૭૩-૭૪
૯૨
યતિલક્ષણ સમુચ્ચય પ્રકરણ
જાય, વધુ ને વધુ માનસન્માન મેળવતા જાય, તેમ જ તે વેષધારીઓમાં દૃષ્ટિરાગ ધરાવનાર અને તેઓના ચરણે જીવન સમર્પણ કરી બેસનાર અનેકાનેક શિષ્યોનો પરિવાર જેમ જેમ તેઓનો વધતો જાય તેમ તેમ તે વેષધારી ગુરુઓ ખરેખર તો જૈનશાસનના વિરોધી બનતા જાય છે.
સિદ્ધાન્તવિરોધી થવાનું કારણ એ છે કે તે જે કાંઈ ભણે છે તે માત્ર લોકરંજન કળામાં કુશળ થવાના હેતુથી ભણે છે, જેમ જેમ અનેક લોકોમાં માન્ય બનતો જાય છે તેમ તેમ તેનાં અશાસ્ત્રીય વચનોમાં લોકોનો આદેયભાવ થતો જાય અને અનેક શિષ્યનો પરિવાર વધે એટલે બીજાઓની આંખમાં સહેલાઈથી ધૂળ નાંખી શકે, આ ત્રણની મુખ્યતાવાળા બીજા પણ અનેક હેતુઓના યોગથી તે નિઃશંકપણે પરલોકપ્રત્યે આંખ આડા કાન કરીને અસત્યવૃત્તિઓ આચરી શકે છે અને તેનાથી વાસ્તવિકતાનુસારી જૈનસિદ્ધાન્તોને સહેલાઇથી પલટી નાંખે છે. અથવા લોકોને સત્યસિદ્ધાન્તો પ્રત્યે વિપર્યાસભાવ જાગ્રત કરવામાં મહત્ત્વનું નિમિત્ત બને છે. એટલે આવા ગુરુનો આશરો લેવો ઉચિત નથી. પૂર્વોક્ત ઉભયજ્ઞતાદિ ગુણગણાલંકૃત સદ્ગુરુનો આશરો લેવામાં જ કલ્યાણ છે. [૨] भासाइ जो विसेसं, न जाणए इयरसत्थकुसलो वि। मिच्छा तस्सुवएसो, महाणिसीहंमि जं भणिअं ॥७३॥ भाषाया यो विशेष, न जानाति इतरशास्त्रकुशलोऽपि । मिथ्या तस्योपदेशः, महानिशीथे यद्भणितम् ॥ ७३ ॥
અન્યશાસ્ત્રોમાં કુશલ પણ જે સાધુ ભાષાની વિશેષતા જાણતો નથી તેનો ઉપદેશ મિથ્યા છે. કારણ કે મહાનિશીથમાં (નીચે પ્રમાણે) કહ્યું છે.
ભાષાની વિશેષતા - કેવી ભાષા સાવદ્ય છે, કેવી ભાષા નિરવદ્ય છે, કેવી ભાષા હિતકર છે, કેવી ભાષા અહિતકર છે, કેવી ભાષા સત્ય છે, કેવી ભાષા અસત્ય છે ઇત્યાદિ વિશેષતાને ન જાણનારનો ઉપદેશ મિથ્યા છે. [૭૩] "सावजणवजाणं, वयणाणं जो न जाणइ विसेसं । . वुत्तुं पि तस्स ण खमं, किमंग पुण देसणं काउं" ॥ ७४॥
