________________
इय अनिवारयदोसा, सीसा संसारसागरमुविंति । विणयत्तपसंगा पुण, कुणंति संसारवुच्छेयं ॥ ३३९॥
એવી રીતે જો શિષ્યોના દોષો નિવારવામાં આવે નહિ તો તે બાપડા સંસારસાગરમાં ડૂબે છે, અને તેમના દોષોનું નિવારણ કરવાથી તેઓ સંસારનો અંત કરે છે, એટલે ભવ-ભ્રમણ નિવારીને અક્ષય સુખ પામે છે. ૩૩૯ जहिँ नत्थि सारणा वारणा य पडिचोयणा व गच्छंमि । सो अ अगच्छों गच्छो, संजमकामीहिं मुत्तव्वो ॥ ३४०॥
માટે જે ગચ્છમાં સન્માર્ગનું સ્મરણ કરવા રૂપ સારણા, અસ માર્ગથી નિવારવા રૂપ વારણા, મિષ્ટ વચનથી સંયમમાર્ગમાં પ્રેરણા રૂપ ચોયણા અને છેવટે તેમ છતાં ન માને તો કટુક વચનથી પણ હિત માર્ગમાં પ્રવૃત્તિ કરવા પુનઃ પુનઃ કહેવા રૂપ પડિચોયણા કરવામાં આવે નહિ તે ગચ્છને અગચ્છરૂપ નિસાર સમજી સંયમના અર્થી સાધુઓએ તજી દેવો અને બીજા સારા સુવિહિત ગચ્છમાં જઈ વસી નિર્મળ રીતે સંયમનું પરિપાલન કરવું. ૩૪૦. अणभिओगेण तम्हा, अभिओगेण च विणीय इयरे य। जच्चियर तुरंगा इव, वारेअव्वा अकजेसु ॥ ३४१॥
ગુરુ મહારાજાએ જાતિવંત અશ્વની જેમ વિનીત શિષ્યોને કોમળ વચનથી અને દુષ્ટ અશ્વની જેમ અવિનીત શિષ્યોને કટુક વચન વડે પણ અસ માર્ગથી નિવારવા યોગ્ય છે. ૩૪૧.
श्री पुष्पमाला प्रकरण
-
-
-
૧૦૨
