________________
૧૧૨
આચારાંગસૂત્ર
: ૩૪. જંબુ! જે, આ સંસારમાં જીવો એકબીજાને આશ્રયીને સર્વ સ્થળે રહેલા છે, તે રીતે અગ્નિનાં સાધનોને આશ્રયીને પણ બીજા અનેક
રહેલા છે. તેનું સ્વરૂપ જાણુને તે જેને પરિતાપ ન થાય તે રીતે સંયમી પુરૂષ સંયમી જીવન જીવે છે.
પરંતુ, “અમે ગૃહત્યાગી (અણગાર) છીએ—એવું બેલનારા કેટલાક અન્ય સાધુઓ અગ્નિ સંબંધી આરંભ-સમારંભના કાર્યો દ્વારા આ અગ્નિકાય છની તથા તેની સાથે સંલગ્ન બીજા પણ અનેક જીની અનેક પ્રકારનાં શસ્ત્રો વડે હિંસા કરે છે.
૩૫. સર્વજ્ઞ ભગવાને આ સર્વ કિયાઓનું જ્ઞાન મેળવી, જીવહિંસાથી
અટકી, શુદ્ધ જીવન જીવવાને વિવેક સમજાવેલ છે. પરંતુ લેકે આ ક્ષણભંગુર શરીરને હુષ્ટપુષ્ટ બનાવી તેને વધુ ટકાવવા, માન-કીતિ તથા પૂજા-પ્રતિષ્ઠા મેળવવા માટે, . જન્મોત્સવ તથા મૃત્યુ પછી કરાતા ભોજન સમારંભ નિમિત્તે, વૃદ્ધાવસ્થા તથા મૃત્યુથી બચવા માટે અર્થાત્ અમરત્વ મેળવવા કરાતી કાયાકલ્પાદિ ક્રિયાઓ નિમિત્તે, બીજા અનેકવિધ દુખ મટાડવા માટે,
કે મુક્તિ મેળવવાના ઉદ્દેશથી અજ્ઞાની છ પંચાગ્નિ તપ તથા અભક્ષ્ય ભેજનાદિ દ્વારા જીવહિંસા કરે છે તથા અનિકાયજીની હિંસા થાય તેવા આરંભ–સમારંભ પિતે કરે છે, બીજા પાસે કરાવે છે, અથવા કરનારનું અનુમોદન કરે છે. પરંતુ તે બધું તેમને અજ્ઞાનવર્ધક હોવાથી દુખદાયી છે.
૩૬. આ સંસારથાં તેઉકાય જાની હિંસાને અહિતકર સમજતા એવા
કેટલાક જીવોને સર્વજ્ઞ ભગવાન અથવા તેમના સુનિઓ પાસેથી સત્યધર્મનું શ્રવણ કરીને એવું જ્ઞાન પ્રાપ્ત થઈ જાય છે કે –
