________________
તેવું કરી શકવા શક્તિમાન થવા માટે બાહ્યમાં ભગવાનની મૂર્તિ પ્રભુજીની પ્રતિમાની પૂજા વિનયથી ઉપચારથી સત્કાર સન્માન સહ સદ્દભાવપૂર્વક અવિરત કરવી ચાલુ રાખવાની છે.
પિતાના આત્માથી પરમાત્માનું સ્મરણ રટણ કરવું જોઈએ. જિહુવાથી, વચનથી, હાથથી, માળાથી, મંત્રથી, મનથી, ધારણાથી, બહારના સાધન દ્વારા પરમાત્મા નામ સ્મરણ રટણ કરતાં કરતાં ઉપર ઉઠી, ઊપલી ભૂમિકાએ આત્મા જે આત્માથી અંતઃકરણથી પરમાત્માનું સ્મરણ–રટણ કરવા લાગે તે તે પરમાત્મામાં લીન થઈ જઈ શકે છે. પરમાત્મમય બની જઈ પરમાત્મામાં લય પામી શકે છે. જેને લયગ કહેવાય છે જે ભાવ આશ્રિતભાવ છે.
ભગવાનને માનું છું એટલે ભાવનિક્ષેપોથી માંગું છું. ભાવથી ભગવાનને ભાવીએ તે ભાવનિક્ષેપ છે એટલે જ તે, ગાયું છે કે......
ભાવે ભાવના ભાવીએ, ભાવે દીજે દાન, ભાવે કેવલજ્ઞાન” “મૂતિ–પ્રતિમાને ભગવાન માનું છું” એ પાછો સ્થાપનાથી ભાવ નિક્ષેપ છે. મૂર્તમાં અમૂર્તનાં દર્શન કરવાના છે. અને તે જ સાચા દર્શન છે, સાચી મૂર્તિપૂજા છે. સ્થાપના નિક્ષેપા માટે સ્થાપના નિક્ષેપ નથી. પરંતુ સ્થાપના નિક્ષેપ. ભાવનિક્ષેપ માટે છે. મૂર્તિમાં ભગવાનના દર્શન કરી પોતાના આવરણ (અજ્ઞાન વિકારના પડળ)ને ભંગ કરી નિરાવરણ. (શુદ્ધ) બનીએ. સ્વયં ભગવાન થઈએ તે નિશ્ચયથી ભગવાનના દર્શન કર્યા કહેવાય. દર્શન થયા કહેવાય કેમકે તે કેવલજ્ઞાનની પ્રાતિ છે કે જે કેવલજ્ઞાનમાં સર્વે અરિહંત, પરમાત્મા, સર્વ સિદ્ધ પરમાત્મા સહિત સકલ વિશ્વના સર્વ
