________________
१४२
व्याश्रयमहाकाव्ये
भुजंगमः स को नाम योस्माद्विष्याद्धसिष्यति ।
न श्रदधे न क्षमे वास्मान्वि ( वा वि ?) त्स्यति मिषेच्च यः ॥ ६१ ॥
६१. नात्याक्षेपे । कः स भुजंगमो योस्माद्विष्यात्तथा योस्मान्हसिष्यति । तथा न श्रदधे न वा क्षमे ययोस्मान्विरोत्स्यति विप्रहीष्यति । तथा योस्मान्मिषेच्च स्पर्धेत । कालत्रयेप्यमी प्रयोगाः । सर्वेपि भुजङ्गा अस्मत्तो हीना इति कीदृगेकस्त्वं य एवमस्मासु द्वेषोपहास विरोधस्पर्धाः करोषीत्यर्थः । स्पर्धमानः स कृष्णमित्यादाविवा - स्मन्मिषेदित्यत्र सकर्मकत्वम् ॥
न श्रद्दधे न क्षमे वा पुराहमपि दुर्मते ।
किं भवानेवमस्मासु ब्रूयाच्चेष्टिष्यतेथ वा ।। ६२ ।।
६२. हे दुर्मते कुटिलाशय किं भवानेवमुपहासादिप्रकारेणामासु विषये ब्रूयाद्भाषेत । अथ वैवमुपहासादि चेष्टिष्यते चक्षुविक्षेपविशेषादिना करिष्यति । कालत्रये प्रयोगाविमौ । इदमहं पुरा
3
[ जयसिंहः ]
४
पूर्वं न श्रद्दधेपि न क्षमेपि वा । “पुरायावतोर्वर्तमाना” [ ५. ३. ७. ] इत्यतीते वर्तमाना । तव मायिनस्त्रिकालविषये एवं वचनचेष्ठे परैरुक्ते अप्यहं सरलाशयत्वात्पुरा न संभावितवानपि न च सोढवानपीत्यर्थः ॥
भुजंगमः स को नाम यस्माद्विष्यादसिष्यति । इत्यत्र " किंवृत्ते ०" [१४] इत्यादिना सप्तमीभविष्यन्त्यौ ॥
न श्रद्दधे न क्षमे वा योस्मान्मिषेद्विशेत्स्यति च ॥ किंवृत्तेपि । न श्रदधे न
१ बी यसि । न.
१ ए सी डी 'थामा. डी षिवा. ५ डी व्यथ.
Jain Education International
२ सी दुर्गते. ३ ए सी डी रिति.
For Private & Personal Use Only
४ सी
www.jainelibrary.org
