________________
संवेग
रंगसाला
॥४२॥
पयडियपभूयपव्वो, पासनिवेसियसुपत्तसंताणो । पयइसरलो सुवंसो व्व, पुत्त ! वसु तुम दूरे ।।५०८॥ सोमो नयणाऽऽणंदी, कलालओ पइदिणं पवड्दतो । पुत्त ! पयाणं चन्दो व्व, जलहिणो होज वुढिकए ॥५०९॥ पयईए चेव गरुओ, पयईए चेव दढपइट्ठाणो । पयईए थिरसहावो, पयईए सुवष्णरयणपहो ॥५१०॥ iel पुत्रानुशास्तिः सुविसुद्धजाइवंसो, विबुहाणुगतो य लोयमझमि । मेरु व्व तुमं पुत्तय !, अचलपहुत्तं चिरं धरसु ॥५११।। गम्भीरिमोदयालं-कितो य गुणमणिणिही पडिच्छंतो। बहुनइनिवहं जलहि व्य, मा हु लंघेज मजायं ॥५१२॥ इय महसेणनरिंदो, विविहजुत्तीहि सिक्खविय पुत्तं । सामंतमंतिपमुह, सप्पणयं भणइ पुरलोयं ॥५१३।। एत्तो तुभं एसो, सामी चक्खू य मेढीभूतो य। ता एयस्साणाए, ममं व वडेज्जह सया वि ॥५१४॥ हासेण व कोहेण व, लोहेण व जं च दुम्मिया तुब्भे । रज्जोवगएण मए, तं पि य खमियव्यमेत्ताहे ॥५१५।। कणगवई वि य भणिया, देवि! तुम चयसु संपइ पमायं । अणुसरसु सव्वविरई, विरमसु संसारवासाओ ॥५१६।। किमिह पडिबन्धठाणं, सयणे य धणे य जोव्वणे य जहि । अणवस्यकयविगासो, वसति समीवे च्चिय कयन्तो ।।५१७।। अहपव्वज्जब्भुज्जय-निववाणीवज्जताडिया देवी । बाहप्पवाहवाउल-विलोयणा जपए एवं
॥५१८॥ देवी-थेरत्तसमुचियमिमं, को संपइ पत्थुयत्थपत्थावो। राजा-तं होज न वा को मुगति, तडिल्लयाचंचले जीए ॥५१९।।
॥४२॥ देवी-दुस्सहपरीसहे कह', सहिही तुह सुंदरा सरीरसिरी। राजा-कि सुंदरत्तमेयाए, अद्विचम्मावणद्धाए ॥५२०॥ देवी-कइयवि दिणाणि निवसह, सगिहे चिय कीस ऊसुगा होह । राजा-बहुविग्घे सेयत्थे, खणंपि
कह णिवसिउ जुत्तं ? ॥५२॥