________________
संवेगरंगसाला
प्रवर्तिन्य अनुशास्तिः।
॥३४७॥
एमाऽऽइणा कमेणं, सीसे अणुसासिऊण मुणिवसभो। संपइ पवित्तिणि पि हु, अणुसासइ समयनीईए ॥४४६४॥ जइ वि तुम कुसल च्चिय, सम्वत्य वि तहवि अम्ह अहिगारो। सिक्खादाणे तेणं, देवाऽणुपिए! पियं भणिमो ॥४४६५।। संपत्ता इय पयविं, समत्थगुणसाहणम्मि गरुययरी। ता तीए उत्तरोत्तर-बुढिकए कीरउ पयत्तो ॥४४६६॥ अवियसुत्तऽत्योभयरूवे, नाणे 'नाणुतकिच्चवग्गेसु । सत्ति' अइक्कमित्ता वि, उञ्जमो किर तुमे किच्चो ॥४४६७|| पावाओ वि पवित्ती, सुभम्मि परिणामसुंदरा पायं । कि पुण संवेगाओ, ता संवेगे य जइयव्वं ॥४४६८।। सुचिरपि तवो तवियं, चिन्नं चरण सुयं च बहु पढियं । संवेगरसेण विणा, विहल जंता तदुवएसो ॥४४६९।। तहाहिसन्नाणाऽऽगुणेसु, पवत्तणेणं इमाण समणीणं । सच्च पवत्तिणि च्चिय, जह होसि तहा जएज्ज तुमं ॥४४७०॥ सोहम्गनट्टरूवाऽऽइ-विविहविन्नाणरागरत्ताओ। लीयंति लोयदिट्ठीओ, रंगगयनट्टियाए जहा ॥४४७१॥ सनाणपमुहबहुविह-सद्धम्मगुणाष्णुरागरत्ताओ। नाणादेससमुभव-विसालकुलसंपसूयाओ
॥४४७२॥ देवाऽणुपिए ! पिइमाइणा वि, मोत्तूण तह इमाओ वि। पावियपवत्तिणिपय-रम्माए तुह समल्लीणा ॥४४७३।। तुम्हा जह स च्चिय नच्चणीह, संजससदिद्विदाणेण । भणियगुणपयडणेण य, पेच्छगदिट्ठीओ पीणेइ ॥४४७४||
१ नाणुत्त = ज्ञानोक्त ।
..॥३४॥