________________
सिरिसंतिनाहचरिए
संपेसिऊण जक्खं तत्तो हक्कारिउं निययुजणवं । कहिऊण य वृत्तंतं, आहरणं मग्गिओ इंदो || ६१६ ॥४५०७ ॥ ते विनिययाऽऽभरणं सव्वं पि समप्पियं कुमारस्स । आरोविओ य तम्मिं तुरंगमे जक्खरूवम्मि ||६१७ ||४५०८ ।। गहिऊण करे डंड पुरओ संठाइ बंतरिंदो वि । एवं च जाइ एसो नयरीए मज्झमज्झेणं ॥ ६१८॥४५०९ ॥ तंदणं लोगो पमोयरोमंचकंचुइज्जतो । भणइ 'इमो आगच्छइ कुमरवरो वच्छराओ त्ति ॥६१९॥४५१०॥
अथ पुणाइं नूण नयरीए जणवयाणं च । जं अक्खयदेहधरो पत्तो एसो महासत्तो' ॥६२०॥४५११॥ saणाई सुणतो असेसलोयाण निययसवणेहिं । निवभवणसीहदारे पत्तो तत्तो य पडिहारो ॥६२१ ॥ ४५१२ ॥ तुं रायसमी विन्नवई 'देव ! दारदेसम्मि । पडिरुद्धो संचिट्ठइ बरकुमरो वच्छराओ' त्ति ||६२२ ||४५१३ ॥ तं सोऊणं राया भणइ 'पवेसेहि' दारवालो वि । आगंतूणं जंपइ 'पविससु भो ! तं अणुन्नाओ' ||६२३ ।। ४५१४॥ जावत्थाणे पविसइ असेससामंतनयणमालाहिं । अचिजंतो निविसइ नियाणे पणमिय णरेंदं ॥ ६२४ ॥ ४५१५ ॥ तो राया तं दटुं रसंतरे बहुबिहे समुब्बहइ । पेच्छंताण "मओ वि हु कह व जिओ ? अब्भुयं किंचि ॥६२५ ॥४५१६ ॥ कह बावि गओ ? कह वा वि आगओ ?' कोउयं वहइ किंचि । “मज्झ न सिद्धं कज्रं" इय किंचि विसायमावहइ ॥ ६२६॥४५१७॥ ताणं चिय सरणेण य किंची अणुरायरंगमावहइ । “कह. संजायं एयं ?" किंची चित्तम्मि विम्हइओ ||६२७॥४५१८ ॥ इय संकिन्नरसगओ पुच्छइ 'कुसलं कुमार ! तुह देहे ?' । इयरो वि भणइ 'कुसलं तुब्भं पायप्पसाएण' ॥ ६२८॥ ४५१९॥ 'अच्छइ सया वि सुहिओ अम्ह सुही वच्छराय ! जमराया ?' । भणइ इमो वि हु 'चिटुइ सुहिओ निचं पिदेव ! जमो ॥६२९॥४५२०॥
सूरस्स रायस्स कहाण
५२०
