Page Text
________________
_ફિયા બૈરા
( ૨૦ )
બે થી
છે.
એ જ રીતે
నను వినికిడి
પાંચમે મજલે (સીમલાની ટેકરીની ઉંચાઈ) બેઠા બેઠા વાઇસરોય સાહેબ, જોઈએ તેવા કાયદા ઘડાવી શકે છે, તેવી જ રીતે ગુજરાતમાં વસ્તા કેટલાક મદભર શ્રીમતો જેમ ફાવે તેમ વ તો એ એમને એમાં શું ? જેની પાસે પૈસા હોય, જેની
પાસે વિભવ હોય, બસ અમર ચારનાં ઘોડાં લેખક-ચુનીલાલ વીરચંદ ગાંધી-મુંબાઈ) હોય પછી ચાહે તેમ બોલવાનો અધિકાર પણ
કોઈ પણ કાર્ય કરતા પહેલાં ઘણાએ એમ ન હોય ? કહી દે છે કે, “ એમાં શું? ” પરંતુ સંપૂર્ણ ગયા છ માસમાં પેથાપુર મુકામે ગુજરાતવિચાર કર્યા સિવાય કાર્ય કરવા જતાં જયારે ના (પ્રાતીજ ઓરાણ વિભાગ) ભાઈઓનું પંચ પ્રવૃત્તિ પ્રતિકૂળ નીવડે છે. ત્યારે પશ્ચાતાપ થાય છે, મલ્યું હતું તે પ્રસંગે પાછળથી ચાલીય એકતાલીસ “ એમાં શું ?” કહેનારા અજ્ઞાનતા અને પ્રમાદના ની સંમતિ અને સંપબળથી કામકાજ ઠીક થયું ગુલામ નથી શું ? બળ, બુદ્ધિ, રસ્તા, લક્ષ્મિ,. હતું પરંતુ તે પહેલાં તો પંચના બે પક્ષો વહેં-. અને મનુષ્યબળના આવેશમાં ન કરવાનું કરી નાખે ચાઈ સામસામે ગોઠવાયા હતા, અરસપરસના પક્ષે તેમજ ન બોલવાનું બોલી નાખે, ત્યારે, ગુમાનીને એકબીજાનો દોષ કહેતા અને હૈયા ખાલી કરતા ભાન હોતું નથી, છતાં જ્યારે કોઈ પણ સાચા હતા. પંચ રહી જશે એવું ચોકસ લાગવાથી ૨૦ બોલો. યાતો તેહી થાદ દેવડાવી ભુલ સુધારવા મોહનલાલના પક્ષકારોની આગેવાન અને મેહનલાલે કહે તે પ્રત્યુત્તર એવોજ મળે કે “ એમાં શું ?” હાયપલટો કર્યો હતો. શેઠાઈને માટે આ લડાઈ લંકેશ પતિ રાવણે જનક કન્યાનું હરણ કરયું
છે, એમ ર૦ કેશવલાલ અને તેમના પક્ષકારોના હતું ત્યારે તેને વિદ્યાબળ, બાહુબળ અને સંપૂર્ણ
કહેવાથી રાક મેહનલાલે, પંચનું અસ્તીત્વ આબાદ એશ્વર્યનો_ડ હતો.
રાખવા માટે પોતાની શેઠાઈ છોડી દીધી હતી, તે
પછી શેઠ તરીકે ચુંટાયા હતા, પાછળથી પંચનું બળવાન કર્યું કે, ધિશ જરાસંધ, અને કામ સરળ રીતે ચાલ્યું હતું તે દરમિયાન પંચમાં અને બળવા રાજા મહારાજા, પણ ભિન્ન ભિન્ન કરતાં કરતાં એક બીજી વાત સાંભળી. મોટાઈ
અને છોટાઈના બોલ બેલાતા હોય, જેના જીવકપની તપ કળા અને કૌશલ્યના તેજથી નમાં અભિમાન જ પ્રધાન પદ ભગવતો હેય, વૈભગર્વિત જર્મન કયસરને ભારે હાર ખમવી પડી ના ક્ષણભંગુર ઝળકાટથી ઝુંપડીઓમાં રહેનાછે. યુરોપના દરેક રાજ્યની સામે નીડરતા નિયા- રામને તુચ્છ માનતા હોય, તે તેવા ભુલ કરતા થતા, અને આત્મબળથી ઈસ્લામનો ઉદ્ધાર કર્તા બંધુઓની ભુલ સુધારવા કંઇ લખવું જોઈએ એમ એ કમાલ પાશા અને જગલુલ જાશા અભિમાની માનું છું. ભુલતા માણુની ભૂલ ન બતાવતાં ન હતા, તેમજ દરેક ઐશ્વર્યશાળીની માફક હાજી હા કરવું એ ચે,ખી ખુયામાં છે. મહા છે એમાં ?” કહી ઝીપલાવનાર, રાક્ષસી મહતવા પા૫ છે, પાપ કરતી અટકાવવે. એ સ્નેહી તરીકાંક્ષાભિલાસી ન હતા. હિંદની પ્રજા આવિક કેની માનવ તરીકેની અનીવાર્ય ફરજ છે. રથીતિમાં કફોડી હાલતમાં હેય? હિંદના લાખે મુરલીસ થઈશું, દરદી થઈશું, નીરાધાર સ્ત્રી પુરૂષને એકટંક ખાવાના પણ સાંસા હોય, થઈશું એવી પુન્ય અને પાપાધીન કલ્પનાઓ અર્ધા ની હાલત કરે, છતાં મીઠાપરને કર બેવડે સાચી માની કોઈની પણ સહેમાં (તેજમાં ) દબાઈ કરતાં વાઈસરોય સાહેબને એમજ લાગ્યું કે-એ માં શું? ગુલામી જીવન ગુજારવું એ શું માનવ રીત છે !
| SR No. | 543187 |
| Book Title | Digambar Jain 1923 Varsh 16 Ank 09 |
| Original Sutra Author | N/A |
| Author | Mulchand Kisandas Kapadia |
| Publisher | Mulchand Kisandas Kapadia |
| Publication Year | 1923 |
| Total Pages | 36 |
| Language | Hindi |
| Classification | Magazine, India_Digambar Jain, & India |
| File Size | 10 MB |