Page Text
________________
કલ્યાણઃ જાન્યુઆરી, ૧૯૬૪ ૨૧
નહિ. સેવાનું નામ અને લેવાનું કામ. પ્રજા પીસીય વ્યવહાર સચવાય. સૌને પરસ્પર પ્રેમ જાગે. કે પાયમાલ થાય. સડકો અને સ્ટેશન સુધરવા અંતઃકરણ પવિત્ર રહે. દુર્ભાવના જાગે નહિ. પરજોઈએ.
સ્પર સહાયક બનાય. લક્ષ્મીની લાલસા જાગે નહિ. ઢોલ વાગે આબાદીનું. જન્મ મેટે ભાગે બર- વ્યવહાર ચલાવવામાં અડચણ આવે નહિ. દીનહીન બાદી. વાત થાય સુધારાની. કુધારાનો પાર નહિ. દેખાય નહિ, માનમરતબાથી રહી શકે. અને પીડા સહાય નહિ કોઈને કહેવાય નહિ. કહેવા જાય ઓછામાં ઓછા પાપથી લેવાય. તે કોઈ સાંભળે નહિ. સાંભળે તો સ-રે-ગ–મમાં અધ્યાતમનું સાદું સ્વરૂપ બની રહે. સંસારનો વહી જાય. ખાટલાને પાયે એક નહિ. પણ સ્વાર્થોધ બને નહિ. સંસારનાં કાર્યોમાં રાજ્યો ખાટલો કહેવો પડે. ગમે નહિ પણ ગાયન ગાવું મા રહે નહિ. અને સંસારનું કાર્ય સદાય પડે. વાગે બેસુરૂં પણ મધુર ગણવું પડે. નહિ. સદા પ્રફુલ્લ મન. પ્રાયઃ નિરોગી શરીર. સ્કુતિ
કારણ કે અધ્યાત્મનું મહાગણિત ગુમાવ્યું. અને તેમાં ઓટ નહિ. પવિત્ર વિચારોની ભરતી જાણે અધ્યાત્મ સાથે સગાઈ જ નહિ, પણ સુખ થયા કરે. અને આચરણમાં ઉત્તમતા સ્વાભાવિક તે જોઈએ જ. શાંતિ ઘણી ગમતી ચીજ, આબા. બની જાય દીની સદા ઈચ્છા. સઘળું જોઈએ. ના જોઈએ આ તે બહુ મજેની મનગમતી વાત. માત્ર સંતોષ. અને સાચે સંતેષ એટલે અધ્યા- પણ આ ચાલુ કાળમાં કેમ શક્ય બને ? અમનો પાયો.
નીતિ એ તે અત્યારે આબાદિને પામે છે. લુંટે ઋષિ-મુનિઓએ સમાજને સ્વાશ્ય આપ્યું. તે ભર ખુંટે. નીતિને ભીતિ ઘણી. છેતરે તે સુંદર મજેની યોજનાઓ ઘડી આપી. અમલમાં માલદાર બને. નીતિમાન ભુખ્યો રહે. ધંધાધાપા મૂકી શકાય તેવા નિયમો દર્શાવ્યા. દુઃખની દવાઓ ભૈરવ ગુંથણી વાળા. કરોળીયાની જાળ કરતાંએ
રાજમાર્ગ ચિંધ્યા. પણ ભુલવામાં કુટીલ જાળ. “છુટવું હોય તે કર સંભાળ. કોની ? હોંશીયારી મનાઈ હાથે કરીને આપત્તિઓ ઉભી કરી. લાંચરૂશ્વતની. લાખ આપે તેને પાંચ લાખ મળે.
જે વસ્તુ અનિવાર્ય છે ત્યાં ખુબી ગોઠવી. ન દાનમાં નહિ, લહાણીમ. કામ નથી થતું. મહિનાઓ તે સાફ નિષેધ કર્યો, ન તે વિધાન કર્યું. સંસારી થયા. ફટ બું ડા. ચાંલ્લો કર્યો? તજવીજ કરી? ગૃહસ્થને સામાન્યતઃ પૈસો જરૂરી. પેદા ક્યાં ધનવાન બનવું છે ? સ્ટોક કર્યો ? સંગ્રહવૃત્તિ કેળવી ? સિવાય રહે નહિ-રહેવાય નહિ. ભીખ માગવી એ જીરવતા શીખ્યો-જીરવતા ? આઠ ગણું ઉપજશે. દૂષણ. કમાવામાં વિકૃતિને પુરે સંભવ. સાદી ગરજે સહુ અ. પશે. લોહીના આંસુ ભલેને પડે. ભાષામાં પાપ વિના પ્રાયઃ પિસો નહિ. તો કરવું જવાના છે ક્યાં? પેટમાં નાખ્યા વિના ચાલવાનું શું ? મજેની હાલ હાથમાં મૂકી. ન્યાય નીતિથી કમાવું છે ? થીગડું મારવા પણ લઈ જશે ને ? ” ન્યાયનીતિ એ આદેશ. કમાવું એ સ્વયં પ્રવૃત્તિ. “પાપપુણ્યની વાતે જુના જમાનાની. એ તો
આગળ વધ્યા. પ્રાપ્ત સંપત્તિનો સદુપયોગ વેવલાઓની વાત. સમયે સઘળું કરવું પડે. કરો. મૂછની ભાવના ઉડાડી. એ રીતે આત્માનું-ધનવાન થવું હોય તે. સત્તાધારી બનવું હોય તો. રક્ષણ કર્યું. અધ્યાત્મને જીવતો રાખ્યો. આ તે માંધાતા માં ખપવું હોય તે. યેનકેન પ્રકારેણું નાનો સરખો દાખલે, ઔચિત્યને પ્રાધાન્ય આપ્યું. પચાસ મેળવો. પાંચની સખાવત કરે. શાણુ માં ઉચિત કેમ-આચરવું એનો ખ્યાલ આપ્યો. કાતિ ખપશે. કીર્તિ દિગંતમાં ગવાશે. દાનેશ્વરી કહેવાશે.' લાલસા ઉડાડી. અહમના અંધકારમાંથી બચાવ્યા. પણ આ તે છળ-પ્રપંચ અને દંભ. આમાન માન-અપમાનની કેડીથી દૂર રાખ્યા. માત્ર ફરજના નિકંદન.કેટલા દિવસ માટે ? એક દિવસ તો બધું જ ભાનમાં રાખ્યા.
આ છેડી જવાનું ને ? સારા નરસા કાર્યો સાથે ને
| SR No. | 539241 |
| Book Title | Kalyan 1964 01 Ank 11 |
| Original Sutra Author | N/A |
| Author | Kirchand J Sheth |
| Publisher | Kalyan Prakashan Mandir |
| Publication Year | 1964 |
| Total Pages | 66 |
| Language | Gujarati |
| Classification | Magazine, India_Kalyan, & India |
| File Size | 11 MB |