Kalyan 1963 09 Ank 07

SR No.: 539237
Original Sutra Author: N/A
Author: Kirchand J Sheth
Publisher: Kalyan Prakashan Mandir
Publication Year: 1963
Total Pages: 74
Language: Gujarati
Classification: Magazine, India_Kalyan, & India
File Size: 15 MB

Page 37

@ @ “આત્માની ઓળખ કરીલો” @
શ્રી ઉજમશી જુઠાભાઈ શાહ, અમદાવાદ
. • પરંપરા તૂટી જાય છે. પરિણામે ક્રમશઃ હુ કેણુ! મારૂં સવરૂપ શું! તથા
સ્વભાવમાં સ્થિર થતાં, કમ સાથેનું જીવનું જોડાણ મારાથી ભિન્ન પદાર્થો શું! તેને જેને વિવેક
સર્વથા છૂટી જાય છે. એટલે કે, શુદ્ધચેતન્ય નથી, તેને ધમ થતું નથી.
સ્વરૂપ આત્માનો નિર્ણય કરીને તેની સન્મુખ . આત્માનું ભાન કરવું તે વિકાસની પૂર્વ
- જે વર્તે છે. તે જીવ બંધન રહિત થઈને, - ભૂમિકા છે. અને ધર્મનગરીમાં પ્રવેશવાને તે
દુખ મુક્ત બનીને પરમ આનંદ પામે છે. દરવાજો છે. નિજ તત્વની યથાર્થ એળખ વગર આત્માને પિતાની શક્તિને વિશ્વાસ અને પરતવનું જ્ઞાન થાય નહિ. ધમના પુરુષાર્થની આત્મ વિયને ઉલ્લાસ આવે એટલે છુટકારાને દિશા ખૂલે નહિ. નિજ તત્વના નિર્ણયથી જ માગ સહજ ખૂલી જાય છે. આત્મ વર્ગને વેગ સ્વભાવ ભણી વળે છે. ખાસ ખ્યાલ રાખ કે, ધમની રુચિ
જે જીવ એક સેકન્ડ પણ આત્માની વાળાને ઊંઘમાં પણ પર પ્રત્યેની ઉદાસીનતા ઓળખ કરે છે. તેનું સંસાર ભ્રમણ વહેલું-મોડું ખસે નહિ. ધમની રુચિવાળે પર પ્રત્યેની અવશ્ય ટળે છે. શરીરમાં જેઓ એકતા માની ઉદાસીનતામાં આંતર પડવા દે નહિ. બેઠા છે. તેને છુટકારો નથી.
અંતરમાં મુક્તિને ઉલ્લાસ પ્રગટે, અને હું ચતન્ય આત્મા છું. શરીરથી જુદે તેનું પરિણમત સ્વભાવ સમ્મુખ વળે તેમ છું. આત્મામાં પરમાત્મ શક્તિ પડી છે. મારી કરવા, જિનવાણીનું શ્રવણ અને શ્રી અરિહંતપરમાત્મ દશા મારા આત્મામાંથી જ પ્રગટવાની દેવનું દર્શન પૂજન સદા આવશ્યક છે.' છે. એમ જેણે ભાન કર્યું છે, તેને શરીરથી પાયાની સમજણનો અભાવ હોય તે, મુકાવાને અવસર અવશ્ય પ્રાપ્ત થવાનું છે. ગમે તેવાં ટાઈટલ્સ મેળવીએ, કે ગમે તેટલી એટલે કે, તેને મેક્ષ અવશ્ય થવાને છે. વિપુલ ભૌતિક સામગ્રી પ્રાપ્ત કરીએ તેનું
સ્વ સ્વભાવ ભાનના અભાવને કારણે, કમ કંઈજ મૂલ્ય નથી. ઊલટું તે બધું જ આત્માને તરફના ઝુકાવથી જીવમાં અનાદિથી રાગદ્વેષની હશે. પરંપરા ચાલી રહી છે. રાગદ્વેષ અને કમની આત્મભાન વગર કરેલું સારું એવું પણ પરંપરા અનાદિથી ચાલતી હોવા છતાં તે બધું જ એકડા વિનાના મીંડાં જેવું છે.
સ્વભાવભૂત નથી, પણ વિભાવરૂપ ઉપાધિ છે. મનુષ્ય દેહ મને પણ જે, આત્માની પિતાની પર્યાયમાં તે વિકારી ભાવે છે. ઓળખ ન કરી તે, અમુલ્ય એ માનવભવ
સ્વ–પરને ભેદ કરી, સ્વ–સ્વભાવના એળે જવાને છે. ભવ્ય એ આત્માની નર્ણયમ મૂકતાં, રાગદ્વેષ તૂટતાં, કમ બંધનની ઓળખ જીવતાં-કરતાં અવશ્ય કરી લેવી જોઈએ.