Page Text
________________
કલ્યાણ : એગસ્ટ, ૧૯૬૩ : ૫૧૫
મહારાજા મણિરથ : પ્રિયે ! તમે આ શું તથા મારી પવિત્રતાને ત્યજી દઉં? તમારા યુવરાજ બેલો છે ? કેટ-કેટલાય સમયથી તમને મળવા ને તમારા લધુબંધુ જેવાની ધમંપની–મારી પાસે મારું દિલ તલપાપડ બન્યું હતું. જ્યારથી મેં રાજ્યસંપત્તિની શી ખોટ છે ? સતીવ, શીલ તથા ગવાક્ષમાંથી તમને જોયા છે, ત્યારથી હું શુદ્ધ મારા ધર્મની રક્ષા એ જ મારું મોટામાં મોટું બુદ્ધ બધું હારી બેઠો છું, તમારા વિયોગમાં હું ઐશ્વર્યા છે. મહારાજ! હવે ફરીથી મારા આવાબુરી રહ્યો છું. શું તમારું સૌંદર્ય ! કેવું મોહક સમાં કદિ પગ મૂકશે નહિ, ને મારી આશા કઈ તમારૂં રૂપ ! મને તમારા પ્રાણેશ્વર તરીકે સ્વીકારે. પ્રકારની રાખશે નહિ, તમને ખબર છે? રાવણ મારી પ્રાર્થનાને સાંભળો ! આ મારું રાજ્ય, આ જેવા ત્રણ ખંડના માલિક પણ પરસ્ત્રીની અભિવૈભવ બધુ તમારા ચરણોમાં છે. મારી ઇચ્છાને લાષાથી કેવી દારૂણ દશાને પામ્યા ? માટે ફરી તમે વશ થઈ. મારા બનશે તે આ મારા વિશાળ આવી વાત કદિ ઉચ્ચારશે નહિં! ન્યાય નીતિ સામ્રાજ્યનું મહારાણી પદ તમારાં ચરણોમાં હું મૂકીશ. તેમ જ સદાચારના ભાગે ડગ માંડે, મનને નિર્મલ હું પણ તમારો થઇને રહીશ.
રાખો, વૃત્તિઓને પવિત્ર રાખે ને તમારાં સ્થાનની " (આવું નિલ જજ સંભાષણ સાંભળીને) તેમ જ તમારા વ્યક્તિત્વની મર્યાદા જાળવતા શીખે !
મદનરેખા : ( આક્રોશ પૂર્વક દષ્ટિને નીચી (મહાસતી મદનરેખાનાં આ શબ્દ કાનમાં ઢાળવાં પૂર્વક) મહારાજા! શિરછત્ર, પિત- ખીલાની માફક મહારાજા મણિરથને ભોંકાયા. તુલ્ય તથા પ્રજાપાલક ગણતા આપ આજે આ લજાવન બની તે છૂપી રીતે મદનરેખાના આવાશું બોલી રહ્યા છો, આપને કોઈ વિચાર આવે સમાંથી કોઈ ન જાણે તેમ ચાલી નીકળે છે !) છે કે આપના લઘુબંધુની પત્ની જે આપની પુત્રી મહારાજા મણિરથ: ( જતાં જતાં મનમાં તલ છે, તેની સમક્ષ આવું નિર્લજ સંભાષણ બબડે છે ) આ સુંદરી એમ ને એમ સહેલાઈથી કરતાં શું આપને શરમ નથી આવતી ? મહારાજ! હાથ આવે તેમ નથી. ગમે તેમ તે એ સ્ત્રીની આપ કાણું છે ! કયા સ્થાને છે? તેને તે જરા જાત છે, કેટકેટલું ઘમંડ, ઉદ્ધતાઈ તથા આછકવિચાર કરો ! આપ પ્રજાના પિતા છે, શું આ લાઈનો પાર નહિ ઠીક છે, હું જોઈ લઈશ, ક્યાં રીતે બોલતાં આપને કાંઈ જ સંકેય નથી થતે ? સુધી આ બધું રહે છે ? ગમે તેમ કરીને એને અમારાં શીલ, અમારી પવિત્રતા તેને આપ તે હું મારી કર્યા સિવાય રહીશ નહિ. ભલે મારો આમ એકાંતમાં લુંટવા તૈયાર થયા છે ? આપને ભાઈ યુગબાહુ એની વચ્ચે રહ્યો, એ જો આમાં શું આમ કરવાનો અધિકાર છે. અમારી સામે મને વિક્ષેપ કરશે. તે એને પણ હું ઉખેડી નાંખીશ કુદષ્ટિ કરતાં પણ આપને લજજા આવવી જોઈએ. ગમે તે રીતે મદનરેખાને હું એક વખત તે મહારાજ ! સૌંદર્ય કે રૂપ એ તે ક્ષણિક છે. આ મારી કરીશ જ. દેખાતું રૂપવાન શરીર કેવળ અશુચિને પિંડ છે, (મદનરેખાના આવાસમાંથી નીકળીને મણિરથ આજે દેખાતું આ બહારનું સૌદર્ય કે રૂપ આવતી બહાર જાય છે.) કાલે વિનાશ પામી જશે, રાજન ! એમાં આટ- મદનરેખા (મનમાં) અહો ! આ કેવે મેહનો આટલા શું મૂંઝાઈ રહ્યા છે ?
વિલાસ! કેવી આ કામની કદર્થના ! મહ રાજાના સીનું સાચું સૌંદર્ય તેના આત્મામાં રહેલા અંતઃપુરમાં અનેક સુંદર રૂપવતી પતિવ્રતા ખાનશીલ અને સંયમમાં છે; મહારાજા ! તમે મને શું દાન ધરની રાજરાણીઓ હોવા છતાં મહારાજાની એટલી ક્ષુદ્ર મનની માની કે હું તમારી રાજય- દષ્ટિ તથા મન મારા પર બગડ્યાં છે. મારા રૂપ સંપત્તિ. તમારાં ઐશ્વર્ય તથા મહારાણીપનાં તથા સૌંદર્યમાં પાગલ બનેલા મહારાજા આજે પ્રલોભનોમાં ખેંચાઈ મારાં શીલ, મારા સંયમ આ રીતે કેવા મર્યાદાહીમણે આવી ચઢવા ! ને
| SR No. | 539236 |
| Book Title | Kalyan 1963 08 Ank 06 |
| Original Sutra Author | N/A |
| Author | Kirchand J Sheth |
| Publisher | Kalyan Prakashan Mandir |
| Publication Year | 1963 |
| Total Pages | 186 |
| Language | Gujarati |
| Classification | Magazine, India_Kalyan, & India |
| File Size | 24 MB |