________________
જાહેર જના, સડકે, પુલ, ઇત્યાદિમાં પ્રજાના પૈસાઓને લાખોને દુર્થી
થતો હશે
એવા કેટલાયે પ્રસંગો બને છે કે, કેળવણીખાતાએ અમુક ગામમાં બંધના કામ- કાજને અને રહેઠાણ કરીને રહેલા હજારે મજૂરના બાળકોને ભણવા-ભણાવવા માટે શાળાઓ ખેલી, ૫૦૦ ના પગારે શિક્ષકે કિયા, બંધનું કામ પતી ગયું. મજૂરો
પિતા-પિતાને દેશમાં ચાલ્યા ગયા, ભણનાર કેઈ નહિ છતાં આજે વર્ષોના વર્ષો વીતી છેગયા, એકપણ છોકરો ભણનાર ન હોય તેયે મહિને ૫૦૦ને ખર્ચ શિક્ષકને
કેળવણીખાતા તરફથી મળતો જ રહે છે. આ રીતે કસ્ટમખાતું, જંગલખાતું, આવા અનેક ખાતાઓમાં આજે સ્વતંત્ર ભારતમાં લાખો નહિ પણ ક્રોડ રૂા. ને દુર્થય બેદરકારી તથા અપ્રામાણિકતા તેમજ લાગવગ, પિતાનાઓને પિષવાની નિર્માલ્ય મનેદશાના કારણે થઈ રહ્યો આને અંગે કહેનાર કોણ? જે કઈ સાચી વાત કહે તે “દેશદ્રોહી” “પ્રત્યાઘાતી” તરફ “પ્રજાના દુશ્મન” તરીકે ઈલકાબ પામે, આ કારણે સમજુ મૌન છે. રવાથી સમ્મત છે. ને મૂર્ખાઓને કેઈ અવાજ નથી.
ખરેખર ભારત જેવા સ્વાર્થત્યાગ તથા સેવાભાવની પ્રતિષ્ઠા પામેલા દેશમાં એક આ બધું ચાલી રહ્યું છે તે દુઃખદ છે. પ્રજાકલ્યાણને નામે પક્ષને પિષી પૈસા તથા પ્રતિષ્ઠા મેળવવા ફાંફા મારનારાઓને આજે ભારતમાં કાંઈ તે નથી, આ પરિસ્થિતિ કયાં સુધી રહેશે તે કહેવું કલ્પના બહાર છે. પણ જ્યાં સુધી એડિક વાર્થોની બેલબાલા પ્રજામાનસમાં ફેલાતી રહેશે, આજ દુનિયાની જરૂરીયાતને જ કેવલ મહત્વ આપવાનાં જ ચક્રો જે દેશમાં ગતિમાન બનશે ને સ્વાઈત્યાગ, નીતિમત્તા, સૌજન્ય, ખાનદાની, ખેલદિલી તથા ઉદારતા, પાપ ભય, પરોપકાર, જીવદયા, ઈત્યાદિ આધ્યાત્મિક મૂલ્યને મહત્ત્વ નહિ અપાય ત્યાંસુધી અભિમન્યુના ચકાવાની જેમ આ બધા અપ્રામાણિકતા, અનીતિ, સ્વાર્થ ખેર મનોદશા, ઇત્યાદિ અનિષ્ટ ભારત દેશમાંથી દૂર થવા આજે તે અશક્ય લાગે છે.
કલ્યાણને આજ એક ઉદ્દેશ છે કે, સમાજ, દેશ તથા દુનિયા આધાર ત્મિક સંસ્કૃતિનાં મૂલ્યને પિછાણુતી થાય, આધિભૌતિક વાર્થોને ગૌણ કરે, ને પોપકારપરાયણ, સ્વાર્થ ત્યાગી, નીતિમાન તેમજ પ્રામાણિક બને! “કલ્યાણ” ના આ ઉદ્દેશને સફલ બનાવવા સર્વ કઈ પ્રયત્ન કરતા રહો એ અભિલાષા અસ્થાને નથી.
તા. પ-૬-૬૧