Page Text
________________
: પર૪ : હિંસાને દારૂણ વિપાક : પુત્રના શરીર સામે દૃષ્ટિ કરી અને રાજા વિચારવા હવે મને વિના વિલંબે રજા આપે. એટલે મૃગધ્વજને લાગ્યો કે
અવિચળ એવો તપસ્વી જાણુને રાજા કહેવા લાગ્યો. અહો ! આ તેજસ્વી શ્રમણ શા કારણથી મારી પુત્ર! જો તારે એ જ નિશ્ચય હેય તે હું પાસે આવે છે ? વિચાર કરે છે ત્યાં તો અમાત્ય તારો નિષ્ક્રમણકાર–દીક્ષા મહેસૂવ કરૂં; એથી મને રાજાને પગે પડીને વિનંતિ કરી.
જરૂર શાંતિ થશે. - સ્વામી ! શ્રમણ વચ્ચે કે અવળે? એટલે પાસે કુમાર કહે છે, “પિતાજી ! મને સત્કારથી હર્ષ ગયેલા અને શ્રમણ રૂપમાં રહેલા મૃગધ્વજને બાપ નથી, મૃત્યુથી વિષાદ નથી, રાજાએ કહ્યું. પૂર્ણ લોચને વડે પિતાએ જોયે અને હર્ષ પામે પુત્ર! ધર્મના વિષયમાં ઈફવાઓને માટે આ તેથી જેના રોમાંચ થયાં છે એવા તેણે અમાત્યને ઉચિત ચેષ્ટા છે, એ મારા હૃદયમાં નિશ્ચય થયો છે. આલિંગન આપ્યું કે
પુત્ર! તું વીતરાગના માર્ગ ઉપર રહેલો છે તેથી “અહા ! તું મહામતિ છે. પ્રિય અમાત્ય ! પૂજા અને નિંદામાં તું ભેદ જાણતા નથી, પણ હું તમે મારી આજ્ઞા લે પાય નહીં, એવી રીતે તે તારો સત્કાર કરીશ જ.” પછી રાજાએ કૌટુમ્બિક પત્રવધમાંથી મને મુક્ત કર્યો છે. અને મને પુરૂષોને આજ્ઞા આપી “એક હજાર પુરૂષો વડે ઉપકૃતાર્થ બનાવ્યો છે. તમારી અકળ બુદ્ધિ માટે ડાતી શિબિકા અને કુમારના સ્નાન અને ભદ્રાસનમને ઘણું જ માન ઉપજે છે અને સાથે સાથે હર્ષ અલંકરણની સામગ્રી જલદી લાવે.' તેઓએ આજ્ઞા પણ એટલો જ થાય છે કે મારા રાજશાસનને દીપા- પ્રમાણે હાજર કર્યું, પછી કનક, રત્ન અને માટીના વનારા એવા તમે મંત્રિરત્ન મને પ્રાપ્ત થયા છો ૧૦૮' કળશ વડે સ્નાન કરાવવામાં આવ્યું પણ જે મારું અહો ભાગ્ય છે.
મૃગધ્વજ કુમાર તે કાષ્ટના બનેલા પુરૂષને જેમ વસ્ત્ર પછી પુત્ર મૃગધ્વજ કુમારને રાજાએ અર્ધાસન અને આભરણથી અંગને આભૂષિત કરવામાં આવ્યું ઉપર બેસાડયો અને આંસુ સારતાં કહ્યું કે, સુપુત્ર! હોય તે પ્રમાણે એક ધ્યાનમાં જ રહ્યા હતા. દેવ તારી પ્રવજ્યા તે થઈ, પણ હવે તું રાજ્યાભિષેકને વિમાન જેવી શિબિકામાં તેઓ બેઠા. જેના ઉપર સ્વીકાર કર, તે હું પ્રધાન થાઉં.” કુમારે કહ્યું: કનકના દંડવાળું ધવલ છત્ર ધરવામાં આવ્યું છે તથા
તાત! રાજ્યમાં અથવા કોઈ પણ વિષયોમાં બને બાજુએ ચામર ઢોળવામાં આવે છે એવા મને હવે લોભ કે મેહ નથી રહ્યો. નરકલકની ભય સિંહાસન ઉપર તેમને બેસાડવામાં આવ્યા છે. પરિ. જનક વેદનાઓથી હું ભયભિત બન્યો છું.” માટે વાર સહિત પિતા જેની પાછળ આવતા હતા એ મને રજા આપે.'
નગરજનેનાં નયનકમળની માળાઓ વડે અનુસરાતે, પછી રાજાએ કહ્યું; ભાઈ તું વૃદ્ધાવસ્થામાં તપ- પ્રાસાદતલ ઉપર રહેલી અને “સુપુરૂષ! ધર્મમાં તને શ્ચર્યા કરજે, પણ અત્યારે તે સર્વ ઉત્તમ ભેગ તું અવિંદન થાઓ,” એમ બોલતી સુન્દર યુવતીઓની ભગવ. તારા માટે ઋદ્ધિ સિદ્ધિ અખૂટ છે, એટલે પુષ્પવૃષ્ટિ વડે ઢંકાતે, સૂર્યનિનાદથી દશે દિશાઓને કુમાર બોલે.
પૂરતો તથા રાજાની આજ્ઞાથી થતી ભૂષણ અને પિતાજીજેમને જીવનકાળ નક્કી ન હોય તેમને વસ્ત્રની દૃષ્ટિને અવિમિતપણે જોતે તે અનુક્રમે નગમાટે જ એ ભોગવિલાસ યોગ્ય છે, પણ અનિયતા રની બહાર પ્રીતિકર ઉદ્યાનમાં આવી પહોંચ્યો. વસંતવડે ઘેરાએલાઓ માટે એ યોગ્ય નથી.
ઋતુની જેમ તે (ઉધાન) માં પ્રવેશ્યો. શ્રી સીમંધર તાત ! બળતા ઘરમાંથી નીકળી જવા કોઈ સમ- અણગાર તેની નજરે પડ્યા એટલે શિબિકામાંથી તત્કાળ યની રાહ જોતું નથી. તે
નીચે ઉતર્યો પછી જિતશત્રુ રાજાએ ત્રણ પ્રદક્ષિણ આ એ જ પ્રમાણે દુ:ખાગ્નિ વડે બળતા લોકોમાં પૂર્વક વંદન કરીને, સીમંધર અણગારને શિષ્ય ભિક્ષા સર્વ ઉપદેશેલ સંયમરૂપ નિગમ માર્ગ પ્રાપ્ત થયા આપી એટલે સામાયિકવતાર પૂર્વક તે મૃગધ્વજ પછી ભારે પ્રમાદમાં કાળક્ષેપ કરવાને ન જ હેય. માટે કુમાર સાધુ થયા.
(ક્રમશ)
| SR No. | 539178 |
| Book Title | Kalyan 1958 10 Ank 08 |
| Original Sutra Author | N/A |
| Author | Somchand D Shah |
| Publisher | Kalyan Prakashan Mandir |
| Publication Year | 1958 |
| Total Pages | 66 |
| Language | Gujarati |
| Classification | Magazine, India_Kalyan, & India |
| File Size | 9 MB |