Page Text
________________
વૈશાલિનો અતિથિ
(રસ ભરપૂર ઐતિહાસિક કથા)
વૈદરાજ શ્રી મેહનલાલ ચુનીલાલ ધામી. જે દેશની પ્રજા એને ભૂલી, સંપ, સંગઠન કે પરસ્પરના સહકારને ભૂલી જઈ, દેશને ઉન્નત બનાવવા પ્રયત્ન કરે છે, તે દશ કદિ ઉદય સાધી શકતા નથી. હજારો વર્ષો ' પહેલાંની આ અતિહાસિક કથા આપણને એક સત્ય જરૂર સમજવી જાય છે કે, દેશના નાયકે જે સાવધ છે, જચત છે, તેમજ પ્રજામાં જે એકદિલી છે, તો તે દેશનું પતન અટકી જાય છે. છતાં વિલાસ અને એશઆરામ તે દેશની પ્રજાનાં ભયસ્થાને જરૂર છે. આ ઐતિહાસિક રસભરપૂર કથા મહાગુજરાતના સુપ્રસિદ્ધ લેખક પિતાની “ અદભુત શલિમાં અહિં આલેખે છે. વૈદ્યરાજ શ્રી ધામીની કલયાણ પ્રત્યે અપૂર્વ આત્મીયતા છે. તે આત્મીયતાથી પ્રેરાઈને તેઓએ આ કથા '
અમને પ્રસિદ્ધિ માટે મોક્લાવી આપી છે. જે અમે અહિં સાભાર પ્રગટ કરીએ છીએ. દાન, સત્તા કે યૌવન પ્રાપ્ત કરવાં એટલાં કઠિન લિચ્છવીઓનું ગણતંત્ર સશક્ત હતું, “ નથી, જેટલાં જાળવવાં કઠિન છે. લિચ્છવીઓ જાગૃત્ત હતાં. વૈશાલી સામે ઉચી
નાનાં નાનાં સત્તર રાજ્યોએ ગણતંત્રની સ્થા- આંખ કરવાની કોઈની તાકાત નહતી. પના કરી. લિચ્છવી રાજપુતેએ પોતાના અંગત હિને એક તરફ મૂકી સમાનહિતની ભાવનાને
છતાં એક સ્વસ્થ અને નિરોગી ફ્લેવરમાં ઉપરને
રોગ જણાતું હતું. એ રેગ આખા કલેવરને એક મૂર્ત સ્વરૂપ આપ્યું.
દિવસ ખતમ કરી નાંખશે એવી કઈ કલ્પના ધખતા સત્તર રાજ્યમાં વહેંચાયેલી એ શક્તિ એક
એક અંગારા જેવા લિચ્છવીઓને આવતી નહિં. થઈ રાજ્યોની ટૂંકી સીમાઓ વિસ્તૃત બની.
મહાત્મા બુદ્ધ કાળધર્મ પામ્યા હતા. શાસનના વિધવિધ નિયમે એક સાંકળે ગુંથાયા. વર્ષો સુધી એક હથ્થુ રાજાશાહીથી ટેવાયેલી જન
ભગવાન મહાવીર સર્વ કર્મો ખપાવીને મુક્તિપથે તાને પણ પૂર્વ ભારતના, આ વૈશાલી ગણતંત્રથી ચાલ્યા ગયા હતા. નવી હવા મળી.
અને ભારતવર્ષના આ બે મહાતત્વજ્ઞાનીઓનાં આમ છતાં એક વિપત્તિનાં મૂળ રોપાઈ રહ્યાં
સર્વશ્રેષ્ઠ ગણાતાં શિષ્યરત્નો સમગ્ર ભારતમાં વિહાર હતાં. બહાદૂર, મરણિયાં અને રણુમાં કદી પાછા 4 ન પડનારા લિચ્છવીઓ રંગરાગમાં પ્રમત્ત બનવા આર્ય સુધમાં સ્વામીજી વૈશાલમાં પધાર્યા હતા. માંડયા.
તેઓએ જોયુંઃ જનતા રંગરાગ પ્રત્યે વળી ચૂકી છે. એક તરફ પાનાગારો વધી રહ્યાં.
જનતાના રક્ષણ ગણુતા લિચ્છવી નાયકો પણ પાનાબીજી તરફ ઘતક્રીડાનાં નિકેતને પણ વિવિધ
ગારમાં કે જુગારમાં આનંદપ્રમોદ કરતા હોય છે. સ્વરૂપે વિકસી રહ્યાં હતાં.
આર્ય સુધમસ્વામીએ લોકોને કામરાગ અને - ત્રીજી તરફ નૃત્ય, સંગીત અને નાટકની િ
રંગરાગ પ્રત્યેથી પાછા વળવાને ઉપદેશ આપવા અષાઢનાં વાદળદળ સમી ગઈ રહી હતી.
માંડયો અને લોકોને આવાં દૂષણથી દૂર રહેવાનું અને ચેથી બાજુ રૂપ લાલસા કામરાગ અને
જણાવ્યું. યૌવન પિપાસા કોઈ સંક્રામક વ્યાધિ માફક કાલી પરંતુ દૂષણે જેટલી સહેલાઈથી પાંગરે છે તેટલી કુલી રહ્યાં હતાં.
સહેલાઈથી નિમૂળ થઈ શકતાં નથી.
એક આમ્રપાલિ ધર્મના શરણે ચાલી ગઈ
| SR No. | 539178 |
| Book Title | Kalyan 1958 10 Ank 08 |
| Original Sutra Author | N/A |
| Author | Somchand D Shah |
| Publisher | Kalyan Prakashan Mandir |
| Publication Year | 1958 |
| Total Pages | 66 |
| Language | Gujarati |
| Classification | Magazine, India_Kalyan, & India |
| File Size | 9 MB |