Kalyan 1958 03 04 Ank 01 02

SR No.: 539171
Original Sutra Author: N/A
Author: Somchand D Shah
Publisher: Kalyan Prakashan Mandir
Publication Year: 1958
Total Pages: 110
Language: Gujarati
Classification: Magazine, India_Kalyan, & India
File Size: 16 MB

Page 39

: ૪૮ : જ્ઞાન-ગોચરી
કે ન પૂછે। વાત : ગાંઠે સેા રૂપિયાની રકમ બાંધી છે તાય ધરાતા નથી ! આવાને તે બરાબર સીધા કરવા જોઇએ, એના મનમાં એક વિચાર આવ્યેા.
આવે। આવેા, મહારાજ ! ભગવાને જ તમને મેાકલી આપ્યા લાગે છે, મહારાજ, ચાલો ધરે; જમીને દક્ષિણા લઈનેે જળે ’’
“ભગત, ખાનેકી ઇચ્છા નહીં હૈ, છના દા તા હમ ચલે !'’
“બાપજી, એમ શું કરે છે ? દક્ષિણાયે આપીશું, પણ જમાડયા પછી.’’
“કયા દાગે ?''
બાપજી, અમે તેના સાધુને જમાડીને રૂપિયા દઈએ –અમારા ગજા પ્રમાણે, આજે અગિયારસ છે તે પટલાણીને વરત છે કે એક સાધુને જમાડીને જ જમવું—હજી એ ધરે ભૂખી ખેડી કાઈ સાધુની રાહ જોતી હશે; ચાલા મારા ધરે,'
ખાવાને ભૂખ તે લગાય નહતી, પણુ એક દક્ષિણા મળે એ કેમ જતી કરાય?
ચાલ્યેા રામજી પટેલ સાથે એના ધરે,
રૂપિ
એ ા
ધેર પહેાંચીને રામજી પટેલે પટલાણીને ઝટ ઝટ લાપસી–ભજિયાનું જમણુ તૈયાર કરવાનું કહ્યું અને પોતે શેરીના ભગતબાપા પાસેથી ચલમ–ગાંજો લઈ આવી સાધુને આપ્યાં, વાતાના તડાકા ચાલ્યા, સાધુ કઈ એટલે તે રામજી પટેલ અર્ધા અર્ધા થઈ જાય, ખાવે। મનમાં વિચારે; ‘આવા ભગત તે। આ કળીફંગમાં બહુ ઓછા !' ત્યાં પટલાણીએ સાદ એ ચાલેા જમવા, રસાઇ થઇ ગઈ !..''
કર્યો:
અને આવાજી જમી-પરવારીને બેઠા. પટેલે સેાપારી દીધી તે ખાઇને બાવાજીએ ગાંજાના ક્રમ પશુ માર્યાં, અને પટેલ કયારે દક્ષિણા આપે અને જા એની રાહ જોવા લાગ્યા.
પટેલના પાશીઓ પણુ, કાઈ યાગી મહારાજ આવ્યા છે જાણી ભેગા થયા હતા. ત્યાં પટેલે હાક મારી: “એ પટલાણી, મહારાજ ખાટી થાય છે; જો, જારના આ માઢા ગેળામાં દેણી મૂકી છે તેમાં રૂપિયા છે, તેમાંથી મહારાજ માટે દક્ષિણાના રૂપિયા મૈં સીધું લાવ, ’’
પટલાણી આવ્યાં. મૈં જારના ગાળામાં દાણીમાં હાથ નાખ્યા તે ચીસ પાડી ઊઠયાં: “અરે, આમાં તે એક પાઇયે નથી !'’
“હું ! શુ કહે છે? ખરાખર જે, મેં ગણીને એમાં સે। રૂપિયા મૂકયા છે.”
હું શું જીટું ખેલું છું ? તમે જ જુઓને, એક પાયે નથી,’
પટેલ ઊઠયા ને જોયુ તો ખરેખર, દાણીમાં એક પાઈ પણ નહતી !
“પટેલ તમે કયારે રૂપિયા મૂકેલા ?'' ત્યાં હાજર પાડેાશીએ પૂછ્યું.
“અરે ભાઇ, મૂકેલા તે કે દિ'ના પણ આન્દ્રે સવારે જ મેં પૂરા સેા રૂપિયા ગણી જોયેલા. એ રકમ મેં વાણિયાને દેવા માટે જુદી જ રાખેલી.” “ત્યારે સવાર પછી બીજું કાંઇ આવેલું ખરૂં કે ”
ધરનાં. બારમાં તે આ “અરે ભાઇ, કાઇએ નહી ! હું તે પટલાણી તા મહારાજ સિવાય કાઈ
આવ્યું જ નથી.'’
બાવાજીની તપાસ કરી અભ્યા—” પાડાશી
ખેલી ઊઠયા.
“ના ના...'' પટેલે કહ્યું.
“એમ તે સાધુના રૂપમાં કંઈ કેટલાય ટૅગ ચાલ્યા આવે છે. લાવ હું જ તપાસું.'' કહીને પાથી તો ખાવાના સર-સામાન તપાસવા લાગ્યો. ઝોળી જોઇ તે કંઈ ન મળ્યુ, કમડળમાંથી યે કશુ ન મળ્યું. અધુ તપાસ્યું, પણ કંઈ ન મળ્યું. ત્યારે રામજી પટેલ ખેલી શૈયા: “ભાઇ ખસ થયું હવે. મહારાજ કઈ એવું કરે ? બધું તપાસ્યું તે તપાસ્યું, માથામાંધણું ન ઉતરાવશેા—આવેલા અભ્યાગતનું આવું અપમાન ન થાય.”
‘હા, 'લ્યા, તપાસેા ફૈટા-'' એ કહેતાં જ પાડાશીએ આવાજીના માથે બાંધેલુ કપડુ કાઢયું તેા છેડે ખાસ્સું વજન !
અલ્યા, આ રવા રૂપિયા !'' પાડેથી તે શેરીના બીજા માણસા એટલી ઉઠયા.