Page Text
________________
': ૫૩૮ : તારિવક વિચારણા દંડીને વેષ ધારણ કરે છે. દાદાશ્રીને પૂછયા વિના જ, અતિભયંકર દુ:ખ ભોગવી બાવીશમાં મનુષ્યભવમાં છતાં વસ્તને વસ્તસ્વરૂપે ઓળખે છે, સમ્યગદર્શન અશુભકર્મના મોટા ભાગને નાશ કરી ત્રેવીસમા હૈયે વસેલું છે. વિચિત્ર વેષમાં પણ અનેકને પ્રતિ- ભવમાં છખંડના અધિપતિ ચક્રવત બની, અંતમાં બાધિત કરી દાદાશ્રી પાસે સાચે માર્ગે મોકલે છે. મહાવિલાસની અતિઉત્કટ સામગ્રી છેડી સંયમ પણ ભાવિ કયાં મિથ્યા થાય ? જીવનના બે પ્રસંગે સ્વીકારી દેવલોકમાં પધારે છે. ત્યાંથી આવી નંદનપટકી નાખે છે. નિમિત્તવાસી આમા નિમિત્તથી રાજકુમાર તરીકે જન્મી પોટિલાચાર્ય પાસે લાખ વર્ષનું ઘેરાઈ જાય છે. સાચી દષ્ટિને વિલોપ થાય છે. સંયમ પાળી વીશ મહાપદોનું જીવનભર માસ-માસના એકમાં ઉસૂત્રભાષણ થતાં અગણિત સંસાર વધી ઉપવાસવડે અતિ ઉત્કૃષ્ટ આરાધના કરી, જગતના જાય છે. બીજામાં કુળમદ થતાં નીચગોત્ર બંધાય છે. જીવોને ઉદ્ધારવામાં અતિ જરૂરી તીર્થંકર નામકર્મ ઉપાઆવા મહાન આત્માઓની આ દશા તે આપણે જન કરે છે. ઉચકેટિની સમાધિથી મૃત્યુને ભેટી કેટલા સાવચેત રહેવું જોઈશે? ' છવીસમે ભવ બાર વૈમાનિક દેવલોકમાંના દશમ દેવલોકમાં
અવશ્ય આવનાર મૃત્યુને વશ બની દેવલોકમાં વીશ સાગરોપમના આયુષ્યને વ્યતીત કરી, સત્તાવીશમાં જાય છે. ત્યાંથી બ્રાહ્મણ કુળમાં ત્રિદંડી થાય છે. એમ ભવની શરૂઆતમાં આ ભરતક્ષેત્રના બ્રાહ્મણૂકડનગરમાં એકાંતરે પંદરમા ભવ સુધી ચાલે છે. સેળમાં ભવમાં ઋષભદત્ત બ્રાહ્મણ પંડીતની સુભાર્યા દેવાનંદાની કણીમાં રાજપુત્ર તરીકે જન્મી ફરીથી સાચી દષ્ટિ જાગ્રત ગર્ભપણે ઉત્પન્ન થાય છે. આ છે પ્રભુ મહાવીરના પૂર્વ થતાં સંયમશીલ સમર્થ તપસ્વી સાધુ બને છે. અહિં આ જીવનની અતિ આછી માત્ર રૂપરેખા ? પણ નજીવા નિમિત્તને પામી માન અને ક્રોધ કષાયને જીવનની સંકલન અહિંથી શરૂ થાય છે. કર્મના ઉદય વશ થાય છે. તપ અને સંયમનું અતિક્ષદ્ર દુન્યવી અને તેના પરિપાક-પૂર્વભવમાં કરેલા શુભાશુભ કાર્યો, પદાર્થ માટે વેચાણ કરે છે, સાટ કરે છે, જેનશાસનમાં તેમાં જન્મેલી તથા પ્રકારની માનસીક પરિણામની નિષિદ્ધ નિયાણું કરે છે. જીવનભર આચરેલા અતિસુંદર ધારાઓ, તે વડે બંધાએલા ગાઢ યા અતિગાઢ કર્મ, સંયમ અને તપ જે જીવને મોક્ષ આપવાની તાકાત ધરાવે પડશે, તેના સારા યા નરસાં ફળ-પ્રાપ્તિના પ્રસંગે છે. અને જેની પાસે સ્વર્ગાદિક સુખ તૃણુ-ધાસ બરાબર તે પ્રસંગને સમભાવે સહન કરી યા ભોગવી તેને છે, તેના બલ્લામાં દુન્યવી પદાર્થોની માગણી પરિણામે નાશ, નવા કર્મને ઉત્પન્ન ન થવા દેવા અને આત્માને દારુણ દુઃખદાયક નિવડે તેમાં શી નવાઇ? સત્તરમો સમ્યગદર્શન-જ્ઞાન-ચારિત્ર અને તેને સહાયક દેવભવ વ્યતીત કરી અઢારમાં ભાવમાં વાસુદેવનું તપમાં ઓતપ્રોત કરે અને પરિણામે આત્માના આયુષ્ય પૂર્ણ થતાં. કરેલા નિયાણાનું અંતિમ મૂળ સ્વરૂપનું-સચ્ચિદાનંદરૂપનું પ્રગટ થવું સર્વ બનવું; નરગતિમાં ખેંચી જાય છે. અને વાસુદેવના ભવમાં તીર્થંકરનામકર્મને ઉદય, તે દ્વારા ચૌદ રાજલોકના પણ બે પ્રસંગો વડે ભવિષ્યના બૂરાભાવિને ઉભું જીને અભય આપવું અને અનેકને જન્મ-મરણની કરી લે છે. શવ્યાપાલકના કાનમાં તપાવેલું સસુ જ્વાલાઓથી ભડભડતા સંસારમાંથી સદાને માટે ઉધાર રડાવી ખૂદ મહાવીર દેવના ભવમાં ખીલા ઠકાવાનું કરે અને પ્રવાહરૂપે તે ઉધારના ભાગને અનંત અને જીવતા સિંહને હાથવતી ચીરી પરમામદશામાં વિશ્વ સમક્ષ સમદષ્ટિથી છણ્વટ કરી મૂકી જશે, પણ પિતા પ્રત્યે અસદ્દભાવ જન્માવાનું. આ છે ઈત્યાદિ અખૂટ આનંદદાયક વિચારણુઓથી ઓતપ્રેત કર્મવિપાકના કઠીન ઉદયપ્રસંગે ખૂદ જે તીર્થકરને “પ્રભુ મહાવીર'ના જીવનની રથુલ વિચારણા હવે શરૂ પણ પજવતા અને સાથે સાથે શ્રી વીતરાગ શાસનનાં થાય છે; જેમાં ગળે ઉતારવું પડશે સાથે સાથે ભગવંતના નિષ્પક્ષપાતપણાને નમુના કે જે જૈનશાસનમાં સેવાકીય ત્રિશ અતિશનું-જીવનની આશ્ચર્યજનક ધટનાઓનું,
કોત્તર ઇષ્ટદેવને પણ સત્યસ્વરૂપમાં ચિતરવામાં પાંત્રીશ ગુણયુકત વાણીનું અને તેનું મુખ્ય ઉદ્દભવ આવ્યા છે,
સ્થાન સમવસરણ, વિગેરેનું સાયન્ટિફીક-જહાજન - નરકથી નીકળી વીસમા ભવમાં સિંહ. ફરીથી નાના સ્વરૂપ શાંતચિત્ત હમજવું જોઇશે. ( મરણ; )
| SR No. | 539109 |
| Book Title | Kalyan 1953 01 Ank 11 |
| Original Sutra Author | N/A |
| Author | Somchand D Shah |
| Publisher | Kalyan Prakashan Mandir |
| Publication Year | 1953 |
| Total Pages | 46 |
| Language | Gujarati |
| Classification | Magazine, India_Kalyan, & India |
| File Size | 11 MB |