Page Text
________________
ફાલ્ગન. આ બધું પછી. સૌથી પહેલાં દેવ, ગુરૂ અને ધર્મ આ ચોમેર ધૂળના ગોટા વળી રહ્યા છે. આથી સેવકોએ પ્રકારે તે બન્ને બધુઓની રગેરગમાં અડગ શ્રદ્ધા મંત્રીશ્વરને કહ્યું, “સ્વામિન ! આપ હામે ન જાઓ!
૧૨૮૬ ની સાલમાં નાગપુરના - પુનડ શ્રાવ ગેટેગોટા ઉડતી : ધૂળથી આપનું શરીર બગડશે, શ્રી સિદ્ધગિરિજીનો છ'રી પાળ સંધ કાઢ્યો હતો. આપ જેવાએ શરીરને સાચવવું જોઈએ.” તે સંધમાં ૧૮૦૦ ગાડાં, ઘોડા હાથી વગેરે ઘણા ; જવાબમાં હસીને મંત્રીશ્વરે કહ્યું, “હું મારા વિસ્તાર હતો. હજારો યાત્રાળુઓ યાત્રાર્થે પુનડના આત્માને ધન્ય સમજું છું કે, તીર્થની યાત્રાએ જનાર સંધમાં જોડાયા હતા. સંધ શ્રી શંખેશ્વરજીની યાત્રા મારા ભાઈઓના પુનીત ચરણાને સ્પર્શીને ઉડતી આ માટે માલનો પાદરે રોકાયો, ત્યારે વસ્તુપાલ મંત્રીશ્વરે રજ મને—મારા આત્માને આજે પવિત્ર કરે છે, પુન્ય પોતાના ભાઈ તેજપાલને સંઘની ભક્તિ માટે મોકલ્યા વિના આવો પ્રસંગ કદી પ્રાપ્ત થતાં નથી.” આ સાંભળી, આ મંડલિકપુર-માંડલ વસ્તુપાલનું વતન હતું. પોતાના મંત્રીશ્વની અડગ ધર્મભાવનાને સેવકો નમી પડયા, વતનમાં સંધ પધારે તે તેનો સત્કાર, તેની સેવા મંત્રીશ્વરે સંધના નગર પ્રવેશ ઠાઠથી ઉજવ્યો. ભક્તિ કરવી એ આપણી ફરજ છે, આમ માની પિતાના આંગણે સંઘને જમવાનું આમંત્રણ આપ્યું. તેજપાલે સંધની સારામાં સારી વૈયાવચ્ચ કરી અને સંઘના પ્રત્યેક માણસનું પોતાની જાતે મંત્રીશ્વરે જતી વેળાયે સંધપતિ શ્રી પુનડ શેને કીધું કે, સ્વાગત કર્યું. દુધે પગ ધોઈ, તિલક કરી, પહેરામણ
'શ્રી તીર્થાધિરાજ શત્રુગિરિની યાત્રા કરી કરી બે પ્રહર સુધી સંઘને આ રીતે સત્કાર કરતાં આપ પાછા પધારે ત્યારે ધોળકા નગરને અને મંત્રીશ્વર વસ્તુપાલ પિતાનો સઘળો પરિશ્રમ ભૂલી આનઅમને પાવન કરજે.'
દમાં આવી નિર્દોષ બાળકની જેમ સ્વયં બોલી ઉઠ્યા. શ્રી સંધ શ્રી તીર્થાધિરાજની યાત્રા કરી પાછો “આજે મારો જન્મ સફળ થયો. મારી આશાઓ વળતાં ક્રમશઃ ઘેળકા પાદરે આવ્યો.
આજે ફળી. આજે મારા ભાગ્ય ઉઘડ્યાં કે, આ રીતે મંત્રીશ્વર વસ્તુપલ, સંઘનું સન્માન કરવાને સારૂ સાધર્મિક ભકિતને પુન્યલાભ મને પ્રાપ્ત થયો.” ઉધાડે પગે સામા ગયા. હજારો માણસો, અગણિત ધર્માત્મા શ્રી વસ્તુપાલ મંત્રીશ્વરની આવી ધર્મવાહને, આ બધા સમુદાયના સંઘર્ષથી માર્ગોમાં શ્રદ્ધા આપણને ભવોભવ મળે !
:
વર્તમાન કેળવણીનું પરિણામ; જે કેળવણી હાલમાં આપણા દેશમાં અપાય છે તેમાં થોડો લાભ તો છે જ. પરંતુ તેની સાથે તેનામાં કેટલીક ભયંકર ખામીઓ પણ છે અને એ ખામીઓ એટલી ગંભીર છે કે, તેનાથી બધે લાભ દબાઈ જાય છે, જે કેળવણીથી અથવા સંસ્કારથી માત્ર ખંડનનું જ કાર્ય થતું હોય તે મૃત્યુ કરતાં પણ વિશેષ ભયાનક છે. આપણાં બાળકે નિશાળમાં અને પાઠશાળાઓમાં શું શીખે છે? તેમના મગજ, ઉપર કેવા સંસ્કાર પાડવામાં આવે છે. તેઓ એ શીખે છે કે આપણે પિતા મૂખ છે, આપણેદાદ ગાંડે છે, પ્રાચીન કાળના ઋષિ મુનિઓ ઢોંગી હતા અને આપણાં શાસ્ત્રો અસત્ય વાતોથી ભરપુર છે. સોળ વર્ષની ઉંમર થતાં પહેલાં તે 8 આપણા દેશના છોકરાઓ ચેતન વગરના, અસ્થિ વગરના, બીજાનું નચાવ્યું નાચે છે. એવા પુતળાઓ જેવા થઈ ગયા છે.
સ્વામિ વિવેકાનન્દ
-
કાકા:
| SR No. | 539025 |
| Book Title | Kalyan 1946 Ank 01 02 |
| Original Sutra Author | N/A |
| Author | Somchand D Shah |
| Publisher | Kalyan Prakashan Mandir |
| Publication Year | 1946 |
| Total Pages | 54 |
| Language | Gujarati |
| Classification | Magazine, India_Kalyan, & India |
| File Size | 12 MB |