________________
કલયાણુ જેના ધર્મોપદેશે ગ્રંથારૂઢ મહેતાં થતાં પણ એ સાલમાં દેવદ્ધિગણિ ક્ષમાશ્રમણના પ્રમુખપણ નીચે વલ્લભિપુર(વળા)માં ધ્રુવસેન પહેલાના રાજ્યમાં સંઘસમવાય મેળવવામાં આવ્યો અને આગને ગ્રંથારૂઢ કરવામાં આવ્યાં ત્યારથી પુસ્તક લખાવાં તે ધર્મવૃદ્ધિનું કાર્ય થઈ પડયું. એ રીતે જ્ઞાનવિસ્તાર કરવાની ધગશ સિદ્ધરાજ કુમારપાળના વખતમાં વિપુલ પ્રમાણમાં હતી. “
... શ્રી જિનાગાનાં પ્રકાશનને અંગે સૂચનાઓ:
( [ શાસન ઃ તંગીધ ] શ્રી જિનાગનું અધ્યયન પણ જે-તેને કરાવવાની મનાઈ છે. શ્રી જિનાગમને વાંચવાની ગૃહસ્થને માટે તે મનાઈ છે, પણ સાધુએમાં ય જેઓ આવશ્યક ગ્યતાને પામ્યા હોય છે તેઓને શ્રી જિનાગને વાંચવાની છૂટ છે. શ્રી જિનાગમે, અયોગેના હાથમાં જવાથી તેઓ શ્રી જિનવાણીના પરમાર્થને તે પામી શકતા નથી, પણ ગાઢ મિથ્યાત્વના ગે તેઓને શ્રી જિનવાણી પ્રત્યે દુર્ભાવ પણ પ્રગટે છે. શ્રી જિનાગમને વાંચીને તેઓ શ્રી જિનાગમાએ કરેલા પ્રતિપાદન સામે યથેચ્છ વિચારણાઓ અને યથેચ્છ પ્રચારણ કરીને આશાતનાનું ઘેર પાપકર્મ ઉપાર્જે છે. તેવા આત્માઓ, બીજા પણ અનેક ભકિક છાને ભ્રમણામાં નાખી દે છે અને શ્રી જિનાગમે પ્રત્યે દુર્ભાવવાળા બનાવે છે. આ એક જ વાત જેઓને કબૂલ હોય તેઓ શ્રી જિનાગમના પ્રકાશનની હિમાયત કરી શકે જ નહિ; કારણ કે, શ્રી જિનાગમે છપાયાં એટલે તે તેની નકલે ગમે તેવાના હાથમાં પણ જવાની અને આજના યુગમાં તે ગમે તે માણસ પણ ધર્મગ્રન્થાદિના પ્રતિપાદને પર યથેચ્છ યકાઓ પ્રગટ કરી-કરાવી શકે છે એ આપણે જાણીએ છીએ. શ્રી જિનાગને માટે તેવી ટીકા પ્રગટ થતાં જૈન સમાજનાં ભક્ત હૈયાઓને સખ્ત આઘાત લાગ્યા વિના નહિ આથી પણ શ્રી જિનાગમેના પ્રકાશનને વિચાર માંડી વાળવો જોઈએ.
