Divyadeep 1965 Varsh 02 Ank 01

SR No.: 536763
Original Sutra Author: N/A
Author: Chitrabhanu
Publisher: Chandulal T Shah
Publication Year: 1965
Total Pages: 16
Language: Gujarati
Classification: Magazine, India_Divyadeep, & India
File Size: 10 MB

Page 14

8888888
00000000000-0000000000000000000000:28 છે. શિક્ષણ અને સંસ્કાર છે 999890898 મુનિશ્રી : ચંદ્રપ્રભસાગરજી (ચિત્રભાનુ) ઉ9888888@8
આજે દરેકને ધર્મનું ફળ જોઈએ છે, પણ જવાબ મળેઃ “ના ભાઈ, હું અંધ છું' ધર્મ જોઈ નથી. પાપનું ફળ જોઈતું નથી પણ
પૂછનારે કહ્યું: “માફ કરજે, મારી ભૂલ થઈ પાપ છોડાતું નથી. જવારને પણ ધાણી બનવા તે આગળ ચાલે. માટે અગ્નિમાં શેકાવું પડે છે. પછી જ તે વેત
પછી બીજાએ આવીને પૂછ્યું કે સુરદાસ, સુંદર ધાણી બને છે અને પછી જ તે નયનને ગમે છે. જુવારને ઢગલે જેટલું સુંદર નથી લાગતું,
અહીંથી કઈ પસાર થયું ?' તેથી વધારે તેની બનેલ ધાણી સુંદર લાગે છે. નયન જવાબ મળે: “હા ભાઈ, રાજા આગળ રમ્પ અને રૂચિકર લાગે છે. આવું જ છે માનવનું. ગયા છે. સંસ્કાર વગરનો માનવી જુવાર જેવું છે. જેનામાં ત્યાર બાદ ત્રીજાએ આવીને પૂછયું : “અબે સંસ્કાર નથી, તેના ખાવાપીવામાં, બોલવાચાલવામાં અંધા યહાસે કઈ નિકલા હૈ? કે બેસવાઊઠવામાં જરાય અંગ નહિ હેય. જીવનમાં, સાધુએ જવાબ આપેઃ “હા, રાજાજી પહેલા વ્યવહારમાં–સંસારમાં ડગલે પગલે એની જરૂર છે. ગયા છે, પછી મંત્રી ગયા છે ને તું દરવાન તેમની આધ્યાત્મિક દૃષ્ટિએ સંસ્કારની જરૂર તે છે જ, પાછળ જા.' પણ સાંસારિક દૃષ્ટિએ પણ તેની એવીને એટલી જ
- આગળ જતાં તે ત્રણે જણા ભેગા થયા. વાત અગત્યતા છે.
થઈ પેલા સાધુએ રાજા, મંત્રી ને દરવાનને કઈ કેમ આ “કેમ આવ્યા?” “કેમ પધાર્યા?
રીતે ઓળખી કાઢયા એનું એમને ખૂબ જ આશ્ચર્ય આ ત્રણ વાકયમાં કેટલે ફરક છે? વચન એક
થયું. ત્રણેય ગયા સાધુ પાસે. સાધુએ એને છે, છતાંય વાણીમાં ફરક છે. સંસ્કારયુક્ત વાણી
ખુલાસો કર્યોઃ “હે પ્રજ્ઞાચક્ષુ સંબોધનમાં વિવેકમાણસને શોભાવે છે.
વિનય છે. તે ઉચ્ચ કુળને, સંસ્કારી હે જોઈએ, સુંદર દાગીના પહેર્યા હોય, સુંદર કપડાં
માટે તેને મેં રાજા માન્ય. “હે સુરદાસ સંબંધનમાં સન્યાં હોય પણ લે ત્યારે જાણે હંસના
પહેલાં કરતાં ઓછું માન છતાં ઉદ્ધતાઈને અભાવ વેશમાં કાગડા !
જણાતાં મંત્રી તરીકે ઓળખે. જ્યારે ત્રીજાના સંકારી બનવાનું સૌથી પ્રથમ પાન છે: સાધન-અંબે અંધામાં ભારોભાર તિરસ્કાર ભાષા સુધારણા. ભાષાથી માનવીનું મૂલ્યાંકન થઈ લાગવાથી દરવાન જણાય. શકે છે.
માટે સમાજમાં, ઘરમાં કે જાહેર જીવન રાજા, મંત્રી ને દરવાન ત્રણેય સાથે ફરવા વ્યવહારમાં સંસ્કારી વાણી વાપરે. ફાટેલ તૂટેલા નીકળ્યા હતા. રસ્તામાં ભૂલા પડયા. એકબીજાને કપડાં ચાલશે, સંસ્કારહીન વાણી નહીં ચાલે. ધવા લાગ્યા. રસ્તામાં એક સાધુને બેઠેલા જોયા. વાણીને સંસ્કારમય બનાવવા માટે વિચારોને
પહેલાએ કહ્યું: “પ્રજ્ઞાચક્ષુ, આપે અહીંથી સંસ્કારમય બનાવે. વાણી અણધારી આવે છે, કેઈને પસાર થતાં જાણ્યા?
માટે વિચારેને તપાસે. તેના પર ચેકી રાખે.