Page Text
________________
Shri Mahavir Jain Aradhana Kendra
www.kobatirth.org
Acharya Shri Kailassagarsuri Gyanmandir
અંક ૭-૮ ] અનુકુલ ઉપસર્ગોની ભયંકરતા !
(૬૧) સપડાઈ હતાશ થઈ જઈએ એમ બને ખરૂ. અનિષ્ટ સંયોગોમાંથી છુટવા માટે મનુષ્ય પણ તેમાંથી ઉગરવા કે રાહત મેળવવા માટે સતત પ્રયત્નશીલ હોય છે તેમ છ સંયોગો થોડા જ વખતમાં આપણે પ્રયત્ન આદરી કે સુખના પ્રસંગે બનતું નથી. સુખ માનવને દઈએ છીએ. અને કદાચિત ન માગ આપણે ગમી જાય છે અને તેનો અવધિ વધે તેમ મેળવી પણ લઈએ છીએ. દુ:ખનો આવેગ એ ઈચ્છે છે. કોઈને અકસ્માત દ્રવ્ય પ્રાપ્તિ ઓછો થતો જાય છે, અને શાંતતાનો રસ્તો થઈ જાય અથવા અધિકાર પદે તેની નિયુક્તિ જડી આવે છે. દુ:ખના દહાડા અને રાત્રિ થાય, શરીર સ્વાય તેને મળી જાય કે કઈ બેસી રહેવાના નથી એવું આશ્વાસન એહિક વૈભવ તેને આવી મળે. એની કાર્ય આપણે મેળવી લઈએ છીએ. આમ કરતા કુશળતાની કે જ્ઞાનની પ્રશંસા થાય, એકા અનિષ્ટ સંયોગની કટુતા ઓછી થતી હોય છે. લડાઈમાં તેને વિજય થઈ લોકોમાં તેની અને એ અનિટ સંગોના કારણેની ચિકિત્સા વાહવાહ થાય, પિતાના આંગણે વિવાહ જેવા આપણે કરીએ છીએ અને આગામી કાળમાં પ્રસંગે ઉજવાય કે પિતાના ઘરમાં પુત્રએવા પ્રસંગે ઉપસિથત ન થાય તે માટે પોત્રાદિની પ્રાપ્તિ થાય, એકાદ રાધુ મુનિરાજના સાવચેતીના પગલા પણ લેવાની તત્પરતા મેઢે એની દાનશીલતાની પ્રશ સા થાય કે દાખવીએ છીએ. અને તે વિષયના જાણકાર નાણા ખરચી મંદિર, ધશાળા બંધાવના પાસેથી સલાહ મેળવી ફરી તેવા પ્રસંગે લેાકો એને માનપત્રો વગેરે આપી નવાજે, ઉપસ્થિત થતા તેનો પ્રતિકાર કરવાની બુદ્ધિ એવે વખતે એ સમતલપણું ગુમાવી બેસે છે અને તાકાત પણ મેળવી લઈએ છીએ. એવી પિતાના અમુક શુભ કર્મોનું એ ફળ છે એ રીતે અનિચ્છનીય અનિષ્ટ સંયેગો ઉપર કાપ વસ્તુ એ ભૂલી જાય છે. અહંભાવ એના ઉપર મૂકી શકાય છે. અનિષ્ટ સંયોગોના દુઃખની સવાર થાય છે અને પોતે કોઈ અસાધારણ મર્યાદા દુઃસહુ જેવી જણાય છે ખરી પણ વ્યક્તિ છે અને સામાન્ય મનુષ્ય કરતા એને છેવટ તે ટૂંકી નિવડે છે કેાઈ જ્ઞાની માનવ દે જજે કાંઈક જુદો જ છે એમ એને ભાસવા પર આવે અનu ચેક કરે છે અને તે માંડે છે અને આત્માના પરમ શત્રુ જે કમ તેવા પ્રસંગોની કટુતા અને તીવ્રતા એકદમ
તેનો એ દાસ બનવા માંડે છે. ઓછી કરી નાખે છે. આ પછી પિતાની જ પિતાના શુભ કર્મોના એ ભેગવટો છે શરતચૂકનું એ પરિણામ છે એ વસ્તુ એ સારી અને તે પૂરું થયા પછી નવી પરિસ્થિતિ પેઠે જાણે છે. આપત્તિ કાંઈ આકાશમાંથી ઉત્પન્ન થવાની છે એનું એને ભાન પણ હતુ ટપકી પડી નથી પણ આપણા જ કમેન' એ નથી. પ્રાપ્ત સુખ સંવેદનમાં એ આખું ભાન ફળ છે એ સારી પેઠે જાણુ હોવાથી દુ:ખને ભૂલી dય છે. દ્રવ્યવાન થતા એ બીજાઓને ઉલટાનો આવકાર આપી એ હસતે મોઢે સહી કુછ લેખે
0 તુછ લેખે છે. પિતાને ઘણે મોટો માની જરા કર્યો છે. એટલે જ એને દુ:ખ વધુ કનડી શકતું
જરા વાર્તામાં અન્યજનેને તુચ્છતાને સ્વાદ નથી. પણ તેની વિરૂદ્ધ ઈષ્ટ સંગે કે જેને સુખ ગણવામાં આવે છે તેમાં એમ થતું નથી. તુ“છે કારણ માટે પણ બાજ ઉપર ઝાધ કરી સુખ અથવા ઇછ સંગાને અમે ભયંકર તેમને તિરસ્કારે છે. લેભની માત્રા તે કુદકે જણીએ છીએ તે શી રીતે છે તેને આપણે ને ભૂસકે વધતી જ રહે છે. જેને સંસાર હવે વિચાર કરીશું.
માસિક પચાસ-સાઠ રૂપિયામાં પુરે થતો
For Private And Personal Use Only
| SR No. | 533976 |
| Book Title | Jain Dharm Prakash 1968 Pustak 084 Ank 07 08 |
| Original Sutra Author | N/A |
| Author | Jain Dharm Prasarak Sabha |
| Publisher | Jain Dharm Prasarak Sabha |
| Publication Year | 1968 |
| Total Pages | 17 |
| Language | Gujarati, Hindi |
| Classification | Magazine, India_Jain Dharm Prakash, & India |
| File Size | 8 MB |