Page Text
________________
Shri Mahavir Jain Aradhana Kendra
www.kobatirth.org
Acharya Shri Kailassagarsuri Gyanmandir
-
મr પર જ
અફન વિવાદ-રસના
( ૧૦ )
ગોવા હતા, તેઓ ઊભા થઈ, નમન કરી, પ્રાકૃતલાષામાં આવા નાનકડ! સુવે છે જેમાં આવનાર મહેમાનોનું સ્વાગત કર્યું. તેઓને બેસવા નીતિપૂર્ણ વાનામૃત લખેલાં છે તે એક પછી એક સારુ આસન પાથર્યું..
મધુરવાણીએ વહેતાં કયાં. ‘ભાવતું હતું કે વંદે કહ્યું” ત્યાં તો કુમુદચંદે ફારૂઆત કરી છે–જાઓ, એ ઉકિત પ્રમાણે આ સામાન્ય કક્ષાના માનવેને એ અમે ઉભય વાદ-વિવાદ કરી અમારામાં રહેતી એટલું ગની ગયું કે તેઓ એ માળી ઉલાસમાં અવિડતમાં કોણ જીતે છે તેની પરીક્ષા કરવા ઇછીએ આવી ગયા. વૃદ્ધરિ પ રાજ સાથે તાલ દઈ નાચવા છીએ અને એ નિબ કરવાનું કામ તમે લોકોને લાગ્યા. “ કે દઈ જીવને મારો નડ, ચોરી કરી નહી; સપીએ છીએ. તેઓ કંઇ જવાબ આપે તેની રાહ રને પરસ્ત્રીને મા ખેન અમી ખૂલી.” જેવી જ છે જોયા વગર, વૃદ્ધવાદી તરફ ફરી જિ મહાશયે તે આ માણસના જીવનમાં ગળથુથીમાંથી વણાઈ જણાવ્યું કે-' પહેલી ફારૂઅાત હું જ કરું, એમાં હતી. એમાં આજે પદ્ધતિસર 'પોરસનાર છે ક ત્યાગી આપ સંમત જ હો.' આચાર્યશ્રીઓ, મૌનપણે માન્યા એમના આનું ! પાર ન રવો. તેઓ એક સાંતી દર્શાવી.
અવાજે પ કારી ઉઠ્યો:કુમુદચંદે તે ન્યાય સૂત્રો આવેગભરી વાણીમાં
“ આ ડેકો છો, આ જુવાડાએ તો કર્કશ કડકડાટ બેલવા માંડી. સંસ્કૃત ગીરો અને એમાં
રા- ઉચારી નકામે કાળ વહેવડાવ્યો.' જાત જાતના સમાસે. વળી ઉચ્ચાર કરનાર નામીચા
- કુમુદચંદ્ર પંડિત વૃદ્ધવાદીને ઉદ્દેશી કહેવા
લાગ્યા કેઃવિદ્વાન પછી શી ખાનો રહે? અફસેસની વાત
મહારાજ, મને આપને ચેલે બનાવે. મારી એટલી જ કે એનું વહે “ અંધા સામે આરસી ને
અંતરની પ્રતિજ્ઞા છે કે જે મને વાદમાં હરાવે તેના બહેરા આગળ શંખ ફેંકવા ' જેવું નિવડયું. એક શિએન. તે આમ જનસમૂહમાં વસનાર અને પરિશ્રમથી , મહાશય, વિદ્વાને આપેલ આ ચુકાદો નથી. રટી રળનાર માનવોએ બા ૫ જ મારે સંસ્કૃત ગીરો મારી સાથે ચાલે ભરૂચની રાજસલમાં. પ્રાજ્ઞાને! સાંભળી ન હતી, વળી તેના વહેવાર માં સરળ ટાટ નથી, ત્યાં જય પરાજયનું પરિણામ મેળવીએ. પ્રકૃત ભાષા વપરાતા કે જેમાં અધરા સમાસે
- આ તે ભોળા-ભદ્રિક લેકે. એમને વાદની કળાનું જ્ઞાન નહોતા. કુમુદચંદ્રની ધરૂપે વહી રહેલ વાણી તેમને
ન જ સંભવે. તમારી ઉતાવળ હતી એટલે હું મૌન રહ્યો. સમજાઈ નહી, પણ એવા લંબાણથી કંટાળી એમાંના
મહારાજ, આપની સલાહ વ્યાજબી છે અને એક જરઠે જગુહ્યું કે- જુવાન, હારે ડકાર
એ હું સ્વીકારું છું. વાદ-વિવાદ કરીશ પણ ખરે હવે બંધ રાખ, અને આ ડોસાને કાનને ગમે તેવું
છતાં આજથી આપ મારા ગુરુસ્થાને વિરાજી ચૂક્યા કંઈ બોલવા દે. હું તે અમારા કાન ફાડી નાખ્યા !'
છે. ભલે હું તકમાં મારી જાતને કુશળ માનતો સમય વૃદ્ધવાદીએ બેલતાં પહેલાં હાથમાંના
હેઉં છતાં મારામાં સમય પારખ તો નથી જ એમ ધાને છૂટા કરી, એને પોતાની કમર ફરતો
મારે કબૂલવું જોઈએ. આપ સમયજ્ઞ છે એટલે જે જે લપેટી દીધા. હાથની જુદી જુદી મુકાઓ રચતા, સ્થાને જે જે કરવું ઘટે તે તે આપ કરી શકે છે. કુગોળ દડી ફરતાં તેઓ બોલવા લાગ્યા,- ' આપની એ શક્તિ જ મને શિષ્ય બનવાની પ્રેરણા Rવ મારું, નવે વારિડું, પારાગમન નિવાઝું આપી રહી છે.
* (ક્રમશ:) સામાયિકમાં
ઉપાધ્યાય શ્રી યશોવિજયજી મહારાજનો સર્વશ્રેષ્ઠ ગ્રંથ વાંચવા માટે
જ્ઞાનસાર-ગુજરાતી અનુવાદ સાથે અવશ્ય વાંચે મૂલ્ય રૂપિયા ૨-૦-૦ લખે :-શ્રી જૈન ધ. પ્રસ.-ભાવનગર
For Private And Personal Use Only
| SR No. | 533871 |
| Book Title | Jain Dharm Prakash 1957 Pustak 073 Ank 08 |
| Original Sutra Author | N/A |
| Author | Jain Dharm Prasarak Sabha |
| Publisher | Jain Dharm Prasarak Sabha |
| Publication Year | 1957 |
| Total Pages | 20 |
| Language | Gujarati, Hindi |
| Classification | Magazine, India_Jain Dharm Prakash, & India |
| File Size | 11 MB |