Page Text
________________
Shri Mahavir Jain Aradhana Kendra
www.kobatirth.org
Acharya Shri Kailassagarsuri Gyanmandir
(૮૮)
શ્રી જૈન ધર્મ પ્રકાશ
[ ચિત્ર-વૈશાખ
મનમાં તીવ્ર અવિના જાગે છે, અને જેટલી ચિકા- આપણી પુણ્ય ક્રિયા જે સાંસારિક સુખભવ સથી કે તાત્રતાથી કર્મ બંધ થએલ હોય છે તેટલા અને લાલસાને માટે જ થતી હાય-અને ઘણા ભાગે પ્રમાણમાં તે તીવ્રતા રહેતી નથી. અને ધીમે ધીમે એ એવી જ હોય છે-તે તે આત્માની ઉન્નતિ માટે તે કર્મના પરિણામે મૃદુ કે હળવા થતા જાય છે. થાય એ સંભવિત જ નથી જ, કારણ તેની પાછળ અને પશ્ચાત્તા પની માત્રા વધતા અને મનના આંદોલન વાસના, લાલસા અને ઐહિક લેભની માત્રા જ તીવ્ર થતાં એવા પાપકર્મો શુષ્ક અને નિર્દીય વિશેષ હોય છે. અને જયાં સુધી સાધુ નિર્દોષ ન થઈ લામ પણ થતું જાય છે. તેમ પુરના કમૅમાં થાય ત્યાં સુધી ઉત્કૃષ્ટ ફળની આકાંક્ષા રાખવી એ હોતું નથી. પુણયના કર્મો પ્રયત્નપૂર્વક કરાય છે આકાશકુસુમ જેવો જ રહેવાની છે. દરેક પોતાના અને તેમાં મનને પરાણે જેવા પ્રયત્ન કરવો પડે હૃદય ઉપર હાથ મૂકી એ ભાવનાની ચકાસણી કરી છે. પાપ કરવા જેમ પ્રવૃત્તિ-પ્રયત્ન કર્યા વગર જોવો જેથી વસ્તુસ્થિતિનું એને ભાન થઈ આવશે. સ્વભાવતઃ અભાવિત થતી રહે છે અને મનને
મોટા સમારે સાથે અને ખૂબ જાહેરાતબા ભાવનારી હોય છે તેવી પુણ્ય કાર્ય કરવા તરફ હતી ,
કરી જે અનુરાને કરવામાં આવે છે તેની પાછi નથી. આમ હવાને લીધે જ પાપના કર્મબંધે
જ ગૌરવ, પોતાની નામના અને ઢોલ નિકાચિત અને અભેદ્ય થઈ જાય છે. પુય જેને
વગાડી પોતે કેટલા પુણ્યવાન, ધર્મધુર ધર અને ગણવામાં આવે છે તે અનુકાને, પૂજા વિગેરે કાર્યો
બધાથી જુદા અને અતિ માનવ છીએ એમ બતાએ પોતે પુણ્ય હોતા નથી પણ પુણ્ય કર્મ આ પણ
વવાને મેદ દૂર કરી શકતા નથી ત્યાં સુધી શુભ મનમાં નિર્માણ થાય તે માટેના સાધનો છે. આપણે
કમને બદલે અશુભકામની માત્રા જ વધતી રહે એ ભૂલથી સાધનને જ સાધ્ય માની લઈએ છીએ, તેને
સ્વાભાવિક છે. લાંબી બિરૂદાવલી અને ના મનાને લીધે જ આપણું સમજુતામાં ભૂલ થતી રહે છે.
મેહ જ્યાં સુધી છૂટે નહીં ત્યાં સુધી પ્રાર્થના કે વંદિત્તાસૂત્ર બેલી સંભવિત બધા જ પાપને વિચાર
અનુકાનો અવાજ આત્મા સુધી અને પરમાત્મા કરી તે માટે મિચ્છામિ દુક્કડ આપવાથી કાંઈ કર્મો
સુધી શી રીતે પહોંચી શકે? એનો અવાજ ઊંચે નષ્ટ થતા નથી. એ સૂત્રને ઉદ્દેશ તો આપણુને
જવાને બદલે નીચે મેહરાજાની કચેરીમાં પહોંચી પાપ પ્રતિથી જાગૃત રહેવાનું સૂચન કરે છે.
જશે એ નિર્વિવાદ છે. આપણે કરુણુ સ્વર કે આપણું સંસારમાં રહેલાને હાથે અનિચ્છાએ પણ ઘણા
કરુણ દંદન પ્રભુના કે પરમાત્માના કાન સુધી પહુંદે કરવા પડે છે પણ તેથી કાંઈ એ દેવ જ નથી
ચાડવામાં એ નડતર દૂર થાય ત્યારે જ તેનું કષ્ટ થ - એવી ગેરસમજુતી ન થઇ જાય માટે જ કરવો
પરિસ્થામ આવવાની આશા રાખી શકાય. આપણું પડની દોષની ક્રિયાઓ કાંઈ પણ રહિત થઈ જતી
કરુણુ કંદન એ અરણ્ય રૂદનમાં જ પરિણમે એમાં નથી. એ દિશામાં જાગૃત રહેવા માટે જ એ સૂત્રને
શંકા નથી, માટે જ આપણી પ્રાર્થનામાં અને ઉચ્ચાર કરવાની જરૂર બતાવવામાં આવી છે.
પ્રભુમાં કેટલું અંતર છે તે તપાસી લેવું જોઈએ. પાપકમ પોતે પાપકમ છે જ અને માત્ર 8 અને બંને વચ્ચે કયા કયા અવરોધ નડતરરૂપે ઊભા અને તે કમપાશથી બનતી ત્વરાએ છૂટકારો મેળવવા
છે તેની પણ ચકાસણી થવી જોઈએ. અને એ નડતર માટે પ્રયત્ન થતું રહે અગર એમાં મનને રસ ન પડે પ્રયત્ન કરીને દુર કરવા જોઈએ, તે જ આપણું એવે પ્રયત્ન કરવાનું એ સૂચન છે. એ વસ્તુ તરફ
- પ્રાર્થનાની સફલતા થવા સંભવ છે. ધ્યાન જતું નથી એથી જ પા પને બંધ નિબિડ અને અભેદ્ય થઈ જાય છે અને પુણ્યના બંધ શુષ્ક
પહેલાં તો આ પણામાંથી અહંભાવ સંપૂર્ણ નષ્ટ અને શિથિલ થઈ જાય છે.
થવો જોઈએ. આપણે પોતે અપૂર્ણ, અજ્ઞાન અને
For Private And Personal Use Only
| SR No. | 533870 |
| Book Title | Jain Dharm Prakash 1957 Pustak 073 Ank 06 07 |
| Original Sutra Author | N/A |
| Author | Jain Dharm Prasarak Sabha |
| Publisher | Jain Dharm Prasarak Sabha |
| Publication Year | 1957 |
| Total Pages | 18 |
| Language | Gujarati, Hindi |
| Classification | Magazine, India_Jain Dharm Prakash, & India |
| File Size | 10 MB |