Jain Dharm Prakash 1952 Pustak 068 Ank 11

SR No.: 533817
Original Sutra Author: N/A
Author: Jain Dharm Prasarak Sabha
Publisher: Jain Dharm Prasarak Sabha
Publication Year: 1952
Total Pages: 28
Language: Gujarati, Hindi
Classification: Magazine, India_Jain Dharm Prakash, & India
File Size: 11 MB

Page 11

અંક ૧૧ મે
ગૃહલક્ષ્મી-ધર્મીષ્ઠા.
૨૩૫
માર્ગો બતાવ્યા છે. પાપ કે દોષ ન લાગતા હોય તો પછી ધકરણીની જરૂર સાવી જ ન શકે. વેપારની વાત મરદ જાણે, કરશે તેવું ભરશે.
તારી વાત સા ટકા સાચી. નારી જાતે ઘરની બહારના કાર્યોંમાં ડહાપણ ન ડેાળવુ જોઈએ, એમાં પણ વેપારવણુની વાત તેા ભારે વિલક્ષણુ, એમાં વેદીયાવેડા કામ ન લાગે, કરામત ન લડાવીએ તે આટલા જાનુ પેટ ભરવાના પણ સાંસા પડે એમ થતાં જ તમારા સુ'દર વઓ અને દાગીના વસાવવા પર પડેલે કાપ મૂકવે રહ્યો અતે પૂજાતી ધામધ્રુમ, શ્રીફળની પ્રભાવના કે વિવિધ આંગીની રચના માટે ફાળા કાંથી થવાતા ? ધામધુમ વિના ધમ દીપે ખરા ? સસારમાં રહ્યા એટલે એ બધું કરવું જ પડે. મદ્વારાજ પાસે કે પંચ પાસે છે. ‘નન્તા ' ભણાય છે. એ તે કૂવા પરની ઘટમાળ માફક ચાલ્યા કરવાનું એક ધડા લવાય ત્યાં બીજો એક ભરાય. અમારા વેપારમાં પશુ ક્રય-વિક્રય કરતાં દોષ લાગે, કરમ બંધાય પણું ધરમ માર્ગે ધન ખરચીએ એટલે પુન્ય બધાય અને પાપ દૂર થાય
ભિલ્યુ' વહુ ! માત્ર શબ્દો પકડે ન ચાલે. અનુભવીએની વાણી સાંભળી એમાં ઊંડા ઉતરવુ' જોઇએ, નહીં તે ‘ વિવાહ ટાણે વર્ષોં' થઇ જાય. સાસુએ વહુતે સમળાવ્યુ. બા, વિનયપૂર્વક કહું છું કે આપ બન્ને વિલાની ઉપલી સમજ ખરી નથી. એવે અથ તારવીએ તે જાતે ડુખીએ અને બીજાને ડુબાડીએ. થે જ્ઞાન હોય તેને વાંધા નહીં, પણ એ સમજપૂર્વકનું હોવું જોઈએ. જાણ્યાનું ફળ એ જ કે એ આચરણમાં મૂકવુ ઘટે. બાકી પાપ કરવું' અને પછી એને છેાડવા સારુ ધર્મકરણી કરવી એ કરતાં તેા નીતિકાર જણાવે છે તેમ ‘ મજ્ઞાનાત્ તિ તંદૂરાત્ પર્શનમ્ યમ્ ' અર્થાત્ કાદવમાં ખરડાઇ પછી પાણીવડે એ લેવા એ કરતાં એનાથી દૂર રહેવુ તે જ ઈષ્ટ છે.
શાસ્ત્રમાં આવતી પેલા સતની વાત પશુ ન્યાયના રસ્તે જ આજીવિકા મેળવવાની વાત પર ભાર મૂકે છે. ‘ સાચને આંચ ’ નથી જ આવતી એ સૂત્ર પર અડગ રહેનારને વિજય જરૂર થાય છે. અલબત એ માટે આકરી કસોટીએ ચઢવું પડે, છતાં આખરે વિજયશ્રી સતીઆને જ વરમાળ પહેરાવે છે.
વહુની છેાકરમત પર મજાક ઉડાવનાર અને ધરમાંથી તેણીને પગ ટાળવાના નિશ્ચય પર આવેલ હેલાક શેઠ, તેણીની, નમ્ર વાણી અને વસ્તુસ્વરૂપ સમજાવવાની આવડત જોઇ વિચારમગ્ન બન્યા. રોજ ગળવા માંડ્યો. વહુમાં રહેલ જ્ઞાન પ્રજા પાથરવા લાગ્યું, એ કઇ કહે તે પૂર્વે જ હલિ શેઠાણી ખેલી ઉઠ્યા.
તમા ફે।ગઢના ગુસ્સે થયા. હું તે ઝાઝું ભણેલી નહીં એટલે તમારી ‘ હા ' માં ‘ હા ’ ભણું, પણ મારી ધર્મદા તે સંસ્કારી અને જ્ઞાનસંપન્ન છે. એણે કહેલી વાત વિચારવા જેવી તે છે જ. આજે વ્યાખ્યાનમાં ગુરુમહારાજે જે ઉપદેશ સાળાવ્યા એમાં પશુ આવી જ વાત આવી. એમાંથી સાર તારવીએ તે એ જ કે- જે કઇ ધમ'કરણી કરા, તે સમજીને કરી. જ્ઞાનપૂર્વકની ક્રિયા જ યથાથ ફળદાયી નિવડે છે. તેથી તે · પ્રથમ જ્ઞાન અને પછી ક્રિયા * જેવા ટ'કશાળ વચને નાંધાયા છે. જ્યાં સમજણ નથી અને આંધળું અનુકરણુ છે, ત્યાં મેરુપર્યંત જેટલા આધા મુહુત્તિનું ઉદાહરણુ અપાય છે ! વળી જે ક ંઇ