________________
અંક ૧૨ મે ]. શ્રી મહાવીર જિન સ્તવન
૨૯૫ તેમની કાજલ પડેલ શક્તિઓ વારસામાં મળેલી ખંડન શૈલીને આશ્રય લઈ બીજા સામે બાથ ભીડવાની અશક્તિને લીધે અંદરોઅંદર અફળાય છે અને સમાજને છિન્નભિન્ન કરી
ખે છે. આના નિવારણનો ઉપાય એ જ છે કે તેવા વિદ્વાન ગણાતા પંડિતો અને ત્યાગીઓ, સાહિત્ય, સમાજ કે રાષ્ટ્રના કોઈ પણ નવપ્રદેશમાં પિતાને રચનાત્મક કાળો આપે. જ્યારે તેઓ કાંઇપણ નવસર્જન કરવા પ્રેરાયા હશે ત્યારે તેમને નકામું બોલવા. લખવા કે તકરાર કરવા જેટલી ફરસદ નહીં રહે.
જો સમયસર નહીં ચેતે તે થોડા જ વખતમાં તેવા વર્ગને અને તે વર્ગના આશ્રયભૂત શાસ્ત્રને કઈ સમજદાર પણ ભાવ નહીં પૂછે.
ઉપરની ચર્ચા સાંભળનાર એક પ્રશ્ન જરૂર કરી શકે કે સમાજને નવસર્જનને નવો ફાળો આપ્યાની સર્વમાન્ય કસોટી શી ?
મારો મત એ છે કે શાસ્ત્ર, શિક્ષણ, સમાજ કે રાષ્ટ્ર વિગેરે કાઈ પણ ક્ષેત્રમાં કરાયેલ સજક પ્રયત્નનું મૂલ્ય જો જૈનેતર સમાજમાં અંકાય અને તે જૈનેતર લોકો માટે પણ અનુકરણીય બને તે જરૂર સમજવું કે જેનેનું એ નવસર્જન સમાજને યુગાનુરૂપ ફાળો છે.
casses
શ્રી મહાવીર જિન સ્તવન.
(ધાર તલવારની હિલી દેહિલી–એ દેશી.) સેવના વીરની ખેવના પૂર, નિત્ય રમે અમલીમસ ચિત્ત મોક્ષે; કાય સંપર્કતા પ્રતિક્ષણ ઓસરે, દગ્ધ ભવબીજ જીવ મેક્ષ પાવે. ૧ ભિન્નગ્રન્થી લહે મોક્ષના હેતુને, એગના નામથી જે ગવાયા; ચિત્તમાં દેહમાં જ્ઞાન ક્રિયારૂપે, તે રહે સફલ જગ જશ સવા. ૨ ચિત્ત જે મેક્ષમાં ના રહ્યું તો વૃથા, તે ભણી કિરિઆ તસવથી રે; : તેહ કારણ હું ચિત્ત મુજ મેલમાં, સફલ કિરિઆ કરું ખંતથી રે. ૩ રન સકલ પરલકની વાતમાં શાસ્ત્રને, રાખતે પ્રજ્ઞ આસન્નભવ્ય; શાસ્ત્ર વિણ જીવને ધર્મ કહો કિમ હવે, લેક મેહાન્વકારે અટે છે. ૪ પાપનાશન કહ્યું પુણ્ય કારણ વધ્યું, શાસ્ત્ર સર્વાર્થસાધન ભર્યું રે, શાસ્ત્રભક્તિ વિના ધર્મક્રિયા સદા, અશ્વપ્રેક્ષણ ક્રિયા તુલ્ય વિફલા. ૫ લોકના ચિત્તને હિન્ત આવર્જવા, જે હવે સતક્રિયા તેહ જૂઠી; મલિન આશયથકી મલિન જે આત્મા, તેહને સતક્રિયા લેક પંક્તિ. ૬ લેકપંક્તિ ત્યજી શાસ્ત્ર આદર ભજી, માર્ગની સેવના જે ગ્રહે રે; તે ભવી આત્મમલ શીધ્ર દ્વરે કરી, નિયત નિર્વાણ સુચક લહે રે. ૭
–મુનિશ્રી ચવિજયજી છે
