________________
" સદુપદેશ સાર, કર તત્ત્વમાં અતત્વ બુદ્ધિ અને અતત્વમાં તત્વબુદ્ધિજ મિથ્યાત્વ છે.
૪૩ વિવિધ કષ્ટ સહન કર્યા છતાં અને આત્માને દમ્યા છતાં આપમતિથી અલપ માત્ર પણ આજ્ઞા વિરૂદ્ધ વર્તન કરવાથી હે મૂઢ ! તું ભવસાયરમાં ડૂબે છે.
૪૪ ભવભીરૂ ગીતાર્થ નિગ્રંથ ગુરૂજ ભવ્ય પ્રાણીને અવલંબવા યોગ્ય છે.
૪૫ તેમના અનુગ્રહથી ક્ષણવારમાં મિથ્યાત્વનો ક્ષય થતાં જ સમકિત પ્રગટે છે.
૪૬ અપૂર્વ ચિંતામણિ સટશ સમકિત પામ્યાથી પ્રાણીને ભક્ષ્યાભઢ્ય, પયાપેય, ઉચિતાનુચિત, હિતાહિત, ગુણદોષ તેમજ હેપાદેયને વિવેક થાય છે. તેથી–ગુણ-ગુણી તરફ સહજ પ્રેમભાવ પ્રગટે છે. તેમને પ્રસંગ મળતાંજ અત્યંત પ્રેમપૂર્વક વિનય સાચવે છે. તેમને સત્કાર સન્માન–ગરવ કરવા પોતાથી બનતું કરે છે, તે પણ પિતાના કલ્યાણ અર્થે જ કરે છે, કરંજન કરેતો નથી. ક્રિયારૂચિ હાઈ યથાશક્તિનમ્રપણે-આડંબર રહિત પિતાને ઉચિત ક્રિયા કરવા તત્પર રહે છે. '
* ૪૭ ત્રસ અને સ્થાવર જીવની રક્ષા થાય તેવી જયણાં ધર્મની જનેતા છે, ધર્મની રક્ષિકા છે, ધર્મની વૃદ્ધિ કરનારી છે, યાવત્ એકાંત સુખદાયી જયણાજ છે, એમ સમજી સુખના અને થ શાણુ સજજનેએ ચાલતાં, ઉઠતાં, બેસતાં, સૂતાં, ખાતાં, પીતાં અને બોલતાં કે એવી કંઈ પણ ક્રિયા કરતાં બીજા નિરપરાધી જીવોના જાન જોખમમાં ન આવે તેમ જયણથી વર્તવું. સુખના અર્થી જનેએ કઈ જીવને કેઈ રીતે કદાપિ પણ દુભવવા નહિ.
૪૮ કોધ, માન, માયા અને લેભ એ ચારે કષાય સંસારની વૃદ્ધિ કરાવે છે. મુહુર્ત માત્ર કષાય કરનાર કેડ પૂર્વ સુધીના ચારિત્રના ફળને હારી જાય છે, એમ સમજી શાણા - ણસે કષાયને આધીન ન થવું યુક્ત છે.
૪૯ કોઇ પ્રીતિને નાશ કરે છે, માન વિનયને, માયા
5
.
**
.
.
.
. . .
