________________
સદુપદેશસાર,
૨૫. એટલા પ્રોઢ અનુભવથી લખાયેલા છે કે એમાં સીધી કે આડકતરી રીતે સર્વ ગુણોને સમાવેશ થઈ જાય છે. એને પ્રાપ્ત કરવાં એ સજજન થવાનો ઉપાય છે અને પ્રયાસ માત્રમાં પણ સજજનપણું છે અને પરાકાષ્ઠાએ ઉત્કૃષ્ટ પદ પ્રાપ્તિ છે. એ સર્વ લક્ષ
પર વિચાર કરવાની સર્વ મુમુક્ષુઓને વિજ્ઞપ્તિ છે. સજજનતાથી આ ભવમાં અને પરભવમાં અનેક પ્રકારના લાભ થાય છે. અનુભવીઓ કહે છે કે
શૌનન્યમેવ વિરાતિ વાચાં જ,
स्वश्रेयसं च विभवं च भवक्षयं च ।
સજજનતા યશ, સ્વકલ્યાણ, વૈભવ અને છેવટે ભવક્ષય (મુક્તિ) પણ આપે છે. આવી રીતે ઐહિક પારેલાંકિક લાભ કરનાર સજનપણું પ્રાપ્ત કરવું એ ખાસ જરૂરનું છે એટલું જ નહિ પણ પ્રત્યેક મુમુક્ષુની ખાસ ફરજ છે. એટલા માટે એના લક્ષણપર વારંવાર વિચાર કરે, અને પ્રસંગ, શક્તિ તથા સંજોગ અનુસાર તે ગુણ ગ્રહણ કરવા એ ખાસ કષ્ય છે. આપણે પણ તેમાંના કેઈ કઈ ગુણેપર અવકાશે વિચાર કરશું.
મોતીચંદ ગીરધરલાલ કાપડીઆ,
બી. એ. એલ. એલ. બી. '
સંકુરા સાર.
(લેખક સન્મિત્ર કપૂરવિજ્ય) - ૧ વેતાંબર, દિગંબર, બુદ્ધ અથવા કોઈ પણ સમભાવ ભાવિતાત્મા છતેજ નિઃસંશય મેક્ષ પામશે–એક્ષાધિકારી થશે. સમભાવ વિના મેક્ષ નથી જ.
૨ અષ્ટાદશ (અઢાર) દેષ રહિતજ દેવ, નિપુણ દયાયુક્તજ ધર્મ અને આરંભ પરિગ્રહ રહિત બ્રહ્મચારીજ ગુરૂ જીવને તારે છે—તારી શકે છે.
