Page Text
________________
Shri Mahavir Jain Aradhana Kendra
વ વિચારે કે આ મનુષ્યભવમાં નમસ્કારાવ રણીય ક્રમ` ન તૂટયું હાય, તેા તેનુ' કારણ શું ? તા કે પોતાની તથા પ્રકારની અયે!ગ્યતા આવી અગ્યતા શી રીતે ન્તય ? અને યાગ્યના શી રીતે આવે ? સુગુરુ કહે પ્રમાણે કરીએ તા. સુગુરુ કહે છે કે જે ખાવ તમારી જાતને આપે છે તે ભાવ ત્રણ જગતના બધા જીવાને આપી. આખુ જગત પાપથી ચુંકત થાઓ, આખા જગમાં શાંતિ પ્રવ, એવે ભાનુ ભ વલાપૂર્વક શ્રી નવકારના જાપ શરૂ કરો, તે। શ્રી નવકારને ભાવથી પામવાની ચૈાગ્યતા આવશે.
જેઓ યાગ્ય છે, તેના મનમાં સત્ર જીવાના કલ્યાણની ભાવના વસેલી છે, આચરણમાં અહિંસા અગ્રસ્થાને છે અને વાણીમાં હિત-મિત સત્યના વાસ છે.
આવી યાગ્યતન હાય અને શ્રી તી કર પર માત્માના કાળમાં જન્મ મળે છે, તા પણ ઠેકાણુ નથી પડતું સ`સારની રખડપટ્ટી ફ્રી જ રહે છે, નમસ્કારમાં રતિ કેળવવાની ય.ગ્યતા લાવવા માટે, (૧) સવ”ના કલ્યાણુને જેટલા જ ભાવ આપે.
(૨) સમસ્ત જીવરાશિ સાથે મૈત્રીભાવ કેળવા (૩) કોઇ એક જીવને પણ અપકારી ન ગણે. (૪) અપકારી સ્વકમ સિવાય બીજુ કાઇ નથી એ સમજીને વર્તન કરે.
*
ܢ ܪ
www.kobatirth.org
ܕ
એકલા છ
સ્વ કલ્યાણુ
આજ સુધી આવા ઉત્તમ ભાવપૂર્વક જીવન નથી જીવ્યા, માટે હજી આપણા નિસ્તાર નથી થયા. સમસ્ત વિશ્વ પ્રત્યે તેને તારવારૂપ મેત્રીભાવ-એ તીર્થંકરત્વનું કારણ છે, પેાતાના પિરિચતાને હારલોનાં ભાવરૂપ મૈત્રીભાવ, એ ગણધત્વનું બીજ છે. પેાતાના આત્મા પ્રત્યે મૈત્રીભાવ એ કેવળજ્ઞાન આપશે, પણ ‘અતિશયા' નહિ આપે,
“હું
• એ ભાવના તેા કેઇ આપણા
Acharya Shri Kailassagarsuri Gyanmandir
સામે ન જુએ, ત્યારે લાવવાની છે, કે જેથી માત્ત *યાનથી મચી જવાય, પણ અત્યારે જુદું છે. મારુ તૈયાર છે કે નહિ તે જુએ છે. પોતાનુ એકલાનુ ધ્યાન રાખવું, તે ભવ્યત્વના પરિપાકને વિકસતાં અટકાવે છે.
oy
ભવ્યત્વના પરિપાક કરવા માટે, સ્વ-દુષ્કૃતની ગÎનિંદા તેમ જ નિર્દભ કબૂલાત અનિવાય છે. પછી જયાં યુગ્મ ગુરુ હાય, પા લેાચુંબક તરફ ખે'ચાતા લેાહકણની જેમ ખેંચાઇ જવાય.
ચાર શત્રુ એ સ્મરણીય તત્ત્વની શ્રેષ્ઠ અનુ.
મજાવત્ બનાવે.
(૫) ‘શિવમસ્તુ સ† જગત;' ની ભાવનાને અસ્થિમાન છે. શ્રેષ્ઠ પ્રકારની પ્રશંસા છે. વિચારના ભૂ ને ઉપર તે સ્મરણ આવવુ જોઈએ. અને માટે દૃષ્ટાન્ત આવે છે, કે જેમ કોઇ વ્યાધિગ્રસ્ત હાય, તા તેના મનમાં ધ્યાન કાનુ` હાય ? માતાનુ ? ના, વૈદરાજનુ` હાય.
દુશ્મનના હાથે પણ સુકૃત થાય તે અનુમેદનીય છે. અને તે અનુમેાદના સમ્યક્ત્વ પામવાનું બીજ છે. સ્વકૃત દુષ્કૃતના ખટકા જેટલા તીમ, તેટલી જ તીવ્રતા સર્વાંના સુકૃતની અનુમેદનામાં આવવી જોઈએ.
પોતાના સુસ્કૃતનું પણ અનુમેાદન ન કરે, તે પુછ્યના મધ ન પડે. અનુોદના કરવાનું મુખ્ય સાધન મન છે, માત્ર જીભથી પ્રશંસા કરવા છતાં જો તેમાં સપ્ત નથી ભળતું, તેા નું કાર્ય ભવ્યત્વના પરિપાકમાં ખાસ સહાયક નથી થતું.
સુકૃતની ત્રિવિધ અનુમોદના કરવાથી સંસ્કૃતસંગર શ્રી અરિહંતની ભક્તિ કરવાની પાત્રતા આવે છે. આ પાત્રતા આરાધકને ધર્મ પમાડે છે અને શ્રી નવકારને ભાવથી આરાધવાની યાગ્યતા ખો છે.
જો કોઈ ને સડા થયે હૈ”, તે ન ગરૂડીનું ધ્યાન કરે છે, મતલબ કે ભયને શરણની છે. પહેલાં તા રાજાને, પર રાજ્યના ભય હૈાય, ત્યારે કિલ્લા બાંધવા હતા. હવે તો ઉપરથી એમ્બ પડે છે, એટલે કિલ્લા કામ આવતા નથી.
જરૂર
[આત્માનંદ પ્રકાળ
For Private And Personal Use Only
| SR No. | 531984 |
| Book Title | Atmanand Prakash Pustak 087 Ank 07 |
| Original Sutra Author | N/A |
| Author | Kantilal J Doshi, Prafulla R Vora |
| Publisher | Jain Atmanand Sabha Bhavnagar |
| Publication Year | 1989 |
| Total Pages | 20 |
| Language | Gujarati, Hindi |
| Classification | Magazine, India_Atmanand Prakash, & India |
| File Size | 3 MB |