Page Text
________________
Shri Mahavir Jain Aradhana Kendra
www.kobatirth.org
Acharya Shri Kailassagarsuri Gyanmandir
ડહાપણ અને સહનશક્તિને આ નરાધમે આ બદલે નહીં પણ તમારા રાજા અને હું પૂર્વ જન્મમાં એજ આપે. ત્યારથી જ અવળચંડી આ નજાતને, કદી પાત્ર સાથે સંકળાયેલા હતા. પોપટે જે સ્ત્રીની વાત પણ વિશ્વાસ ન કરવાનો મેં દઢ નિર્ણય કર્યો છે. તેણે ધરાર સ્વમુખે ન કરી અને ફાંસી પર ચઢવા પિપટનું મહ જોતાં જ મારા દિલમાં અગ્નિ પ્રગટે છે.” તૈયાર થશે. પૂર્વભવમાં જે સહી લીધું તેનું ફળ આ
તિર્યંચ જાતિમાં પણ ધિકકારની આવી જલ્લદ જન્મ પ્રાપ્ત થયું. તેવી રે તે, મેનાએ જે પુરૂષના લાગણી હોઈ શકે છે એ જાણી રાજા અને રાણી અધમ કૃત્યની વાત કરી, તેજ પુરૂષની હું ગયા જન્મ બંને વિસ્મય પામ્યાં. ચંદ્રપ્રભાએ પછી રાજાને કહાં, પની હતી. અલૌકિક આનંદને ભાર વિધાતા જેને “નાથ! માનવથી આ જગતમાં કોઈ વધ ચડિયાતું સોંપે છે, તેને પહેલાં તે અપાર વેદના સહેવી પડે છે. નથી, તેમ છતાં માનવો આવા દુષ્કો કરે, ત્યારે અમાસની અંધારી રાત પછી જ પ્રકાશમય રાતની તિર્યંચ જાતિના જીવો પર પણ તેની કેવી બૂરી અસર શરૂઆત થાય છે. મારા પતિએ મને કુવામાં ફેંકી થાય છે ? આ પોપટ અને એના તો આપણા પ્રિય દીધી, પણ તે વાત મેં કોઈને ન કહી. કેઈના વિરૂદ્ધ સંતાન જેવા છે. ધિક્કારની તેઓની આવી લાગણીમાંથી ફરિયાદ કરવાને બદલે, માણસે ફરિયાદ તે પોતાના મુક્ત બનાવી, પ્રેમના માર્ગે દોરવાનો આપણો ધર્મ છે. કર્મની જ કરવાની હોય છે. માનવ માત્રની બુદ્ધિ માનવમનની લાગણીના આંદલને હવામાં ચારે બાજુ પિતપેતાના કર્માનુસાર હોય છે. કેઈ પાછલા ભવમાં. પ્રસરે છે, અને તેની અસર વધતા ઓછા અંશે મારા જીવે ધનક્ષયને જીવ સાથે દુર્વ્યવહાર કર્યો હશે. જગતના સર્વ જી પર થાય છે. પણ આ બંનેની તેથી જ તે તેણે મારી સાથે આવું બેહદું વર્તન વાતમાંથી એક તત્વ તે જરૂર તારવી શકાય, કે સ્ત્રી કર્યું હશેને? તો પછી, એ જીવને દેવ જેવાને બદલે જાતિના વિધ્વંસ અને વિકૃત ભાવની સરખામણીમાં, શા માટે હું મારો જ દોષ ન જેઉં ? અપરાધી પ્રત્યે પુરુષ જાતિના આવા ભાવો વધુ ક્રૂર અને ઘાતકી પણ દયા અને કરૂણાની દૃષ્ટિ જ હોવી જોઈએ. મારી હોય છે. કામાંધ બની વસુદત્તા પિતાને ધર્મ ચૂકી એવી દૃષ્ટિનું ફળ મને આ જન્મ મળ્યું જ છે ને! અધમ માગે ગઈ એ સાચું, પણ ધનક્ષયે તે નિર્દય, લગ્નથી માનવને સંસાર વિસ્તૃત થાય છે. એટલે વિના ફર અને ઘાતકી બની જઈ પત્નીને જીવજ લઈ લને જે સમભાવ પૂર્વક પવિત્ર અને નિર્મળ જીવન લીધો. પણ આ બંનેને સાચા માર્ગે લાવીને જ જંપીશ.” જીવી શકે, તેણે તે લગ્નની આળપંપાળથી અલિપ્ત જ
બીજા દિવસે સ્નાન અને પૂજા પાઠ કરી ચંદ્ર- રહેવું જોઈએ. પણ તમે બંને તમારી વિરુદ્ધ જાતિ પ્રભાએ એક બાજુ પોપટને બેસાડ્યો અને બીજી પ્રત્યે અત્યંત કુત્સિત લાગણી ધરાવે છે, તેમાંથી બાજુએ મેનાને બેસાડી કહ્યું કેઈપણ માનવ, પશુ મુક્ત બનવા માટે તમારા માટે લગ્નની આવશ્યક્તા છે. કે પક્ષી મનમાં પ ભાવ રાખે, તે તેના માટે તે રાગદ્વેષના ભાવમાંથી મુક્ત બનવું, એ મુક્તિનું પ્રથમ દાવાનળનું જ કામ કરે છે. બહારના દાવાનળ કરતાં પાન છે, અને જો જે ડ્રેષમાંથી મુક્ત બનવું શક્ય ભીતરને દાવાનળ વધુ ભીષણ હોય છે. કાયાના પાપ છે પણ તમારા વચ્ચે રાગ બંધાઈ જશે, તે તેમાંથી કરતાં મનનાં પાપને ઓછું ખરાબ માનવું એ મુક્ત બનવું ભારે દુષ્કર થશે સાચા પ્રેમમાં આસક્તિ ભૂલભર્યું છે. ચોખાના દાણા જેવડ તાંદુલિયો નહિ પણ પવિત્રતા હોવી જરૂરી છે. આ બધું અના મચ્છ મનનાં પાપથીજ અધમ ગતિ પ્રાપ્ત કરે છે. સક્ત ભાવે થાય તે જ તે શેભે છે. નર અને નારી જેના મનમાં કૅપના કલુષિત ભાવો હોય, તેને વચ્ચેનું સહજીવન એ પણ એક કલા છે અને તેથી કદાપિ અંતરંગ શાંતિ પ્રાપ્ત થઈ શકતી નથી. જ તે સફળ દાંપત્ય જીવન એ પણ એક પ્રકારની તમે બંનેએ ગઈ કાલે એક પુરૂષ અને એક સ્ત્રીના યોગસાધના છે. આ કલા સાધ્ય કરવા તપ અને દુષ્કત્યની વાત કરી, એ વાત સાચી છે, એટલું જ (અનુસંધાન પાના નં. ૧૨૮ ઉપર જુઓ)
પ્રેમ અને ધિક્કાર)
For Private And Personal Use Only
| SR No. | 531821 |
| Book Title | Atmanand Prakash Pustak 072 Ank 07 |
| Original Sutra Author | N/A |
| Author | Jain Atmanand Sabha Bhavnagar |
| Publisher | Jain Atmanand Sabha Bhavnagar |
| Publication Year | 1974 |
| Total Pages | 23 |
| Language | Gujarati, Hindi |
| Classification | Magazine, India_Atmanand Prakash, & India |
| File Size | 11 MB |