Page Text
________________
Shri Mahavir Jain Aradhana Kendra
www.kobatirth.org
Acharya Shri Kailassagarsuri Gyanmandir
૧૭૪
શ્રી આત્માનદ પાલ
મારા માટે જીવન જીવવાની સાર્થકતા ગણાય. કામની? કોઈનું જ દિલ એ આકથી શકતી નથી. આવા પ્રકારના નિશ્ચયથી પ્રેરાઈ કુમાર નેમનાથે
આમ વાત ચાલે છે ત્યાં તો કુમારનો સ્થ પાછો પિતાનો રથ પાછો વાળે અને સીધે એકાંત વન
ફરતો દેખાયો. રાજમતિના દિલમાં ધા પડ્યો, પ્રદેશને માર્ગ લેવા રથ હંકારી મૂક્યો. માંસાહાર
અમંગલની એને શંકા આવી. એથી તરત જ તપાસ અને પશુહત્યાથી હૃદય એમનું ઘવાઈ ઉઠયું હતું,
કરાવી તે જણાયું કે કુમાર એકત્ર કરી રાખેલા સંસાર પ્રત્યે તીવ્ર વૈરાગ્ય ભાવ એમનામાં પ્રગટી
પશુઓની થનારી હત્યાથી ખિન્ન થવાને કારણે ચૂક્યો હતો. એથી લેકેના કાલાવાલા અને આગ્રહ *
સંસાર પ્રત્યે વૈરાગ્ય વાસિત બની પા ર્યો છે. છતાં એ પાછા ન ફર્યા તે ન જ ર્યા. છેવટે વડીલના આ ખબર સાંભળતાં જ રાજમતિ મૂછિત આગ્રહથી એ દ્વારકા આવ્યા. પણ થોડા સમયમાં બની ધરણી પર ઢળી પડી, દેડાદોડ અને સારવાર જ એમણે સંસારનો ત્યાગ કર્યો.
પછી જ્યારે એને ભાન આવ્યું ત્યારે જે માગે તેમ
ગયા હતા એ જ માર્ગે માંડી બની એ દેડવા લાગી જનહૃદયને જાગૃત કરવા જેટલું વ્યકિતત્વ
એનાથી પણ સારો વર તને શોધી આપશે” એવું ખીલવવા અને એ અર્થે જીવનશુદ્ધિની સાધના કરવા
એને આશ્વાસન આપવામાં આવ્યું પણ એ આશ્વા એકાંત પવિત્ર સ્થળની આશાએ એ શત્રુંજયની
સન તે ઊલટું એના સમગ્ર શરીરને અગ્નની ઝાળ ટેકરીએ ચડયા. પણ ચારે બાજુ ૫ત્તિને પાર ન હોઈ એ અડધેથી જ પાછા ફર્યા અને ગિરનારની
જેવું લાગતું હતું. આઠ આઠ ભવની એની પ્રીતિ
હતી, એથી એ તે કોઈથી રોકી રોકાઈ નહીં. ભવ્ય ગિરિકંદરાઓમાં જઇને સ્થિર બન્યા. ત્યાંના
ચોધાર આંસુએ રડતી એ મારા નેમ-એ મારા સહસ્ત્રમ્રવનની પવિત્ર જગ્યામાં એમણે ભિક્ષ પદ
નેમ ના અવાજ સાથે વિલાપતી એ એના માગે સ્વીકારી લીધું. જગતમાં વ્યાપેલી ઘોર હિંસા સામે
ભાગવા લાગી. માથું ઊંચકવા અને જનતાને જાગૃત કરી વિશુદ્ધિને માર્ગ બતાવવા એમણે ત્યાં ઘર સાધનાઓ સાધી, ગાંડાની જેમ છૂટા કેશે ભાગતી-ભડકતી એ ઊંડું ચિંતન કર્યું અને આકરાં તપ તપ્યા. પરિણામે એમની શોધમાં ફરતી ફરતી ગિરનાર આવી પહોંચી. એમની કર્મજાળ મેદાઈ ગઈ અને એ સિદ્ધ-બુદ્ધ- ત્યાં જાણવા મળ્યું કે નેમ સહસ્સામ્રવનમાં ભિક્ષુ તીર્થ કરવીતરાગ પદને પ્રાપ્ત થયા.
બની ધ્યાનસ્થપણે ત્યાં ઊભા છે. એણે સહસ્ત્રમ્રવનને બીજી બાજુ રાજમહેલની આગાશી પર સખીઓ ભાગ પકડયો, પણ રસ્તે અતિ ભયંકર ને વિકટ હતે. સાથે બેઠેલી રાજીમતિ દૂરથી પતિને નીરખી અધૂરામાં પૂરું વરસાદ અને તે પણ ધોધમાર, રહી હતી. સખીઓ એની મીઠી મજાકે કરતી હતી, વાદળ, ધુમ્મસનો પાર નહીં' ને પવને કહે કે માર એક જણ બોલી કે કમાર છે તે નમણે પણ કાળા કામ. રસ્તો આથી સૂઝે નહીં, જેથી એ નજીકની છે. શરમથી નીચું જોઈ રહેલી રાજીમતિ આવા એક ગામમાં આશ્રય લેવા પેઠી અને પલળેલા વસ્ત્રો વેણથી ચમકી ઊઠી. શરમ તજી એ બોલી ઊઠી સૂકવવા એ નગ્ન બની રહી. સામે જ એક મુનિ કેશ, કસ્તુરી, કીકી કાળાં છે માટે જ શોભે છે. ધ્યાનસ્થપણે ઊભા હતા રાજુમતિને નગ્ન જોઈએ ગજરાજ કાળો હોવા છતાં પણ કેવો કામણગારો કામવિહવલ બન્યા, અને એની પાસે આવી દુર લાગે છે ? અને ધોળે હોવા છતાં ગધેડા સામં તે માગણી કરવા લાગ્યા, રાજમતિએ સ્વસ્થ બની તરત કોઈ જોતું પણ નથી. માટે રૂ૫ ચામડીમાં નથી જ વસ્ત્રથી શરીર ઢાંકી દીધું, અને મુનિને આવું પણુ ગુણમાં છે બહેન ! ગુણ વિનાની ચામડી થા ઉત્તમ ચારિઓ ક્ષણના સુખને ખાતર નમાવવાને
For Private And Personal Use Only
| SR No. | 531685 |
| Book Title | Atmanand Prakash Pustak 059 Ank 12 |
| Original Sutra Author | N/A |
| Author | Jain Atmanand Sabha Bhavnagar |
| Publisher | Jain Atmanand Sabha Bhavnagar |
| Publication Year | 1961 |
| Total Pages | 20 |
| Language | Gujarati, Hindi |
| Classification | Magazine, India_Atmanand Prakash, & India |
| File Size | 3 MB |