Page Text
________________
Shri Mahavir Jain Aradhana Kendra
www.kobatirth.org
Acharya Shri Kailassagarsuri Gyanmandir
સાધુસાધ્વી શિબિર શું અને શા માટે?
માઁન વિનિમય કરશે; એને લાભ વાત્સલ્યવૃદ્ધિ કરી તેમને સમજને ચરણે ધરવા માટે છે. કોઈ આ સેહવૃદ્ધિ તે છે જ, અનભવવૃદ્ધ પણ એનાથી ઓછી ચર્ય, ગુરૂ, કે પ્રવતિન? અગર તે મેટા સાધુસાધ્વી નહિ થાય ! એક બીજાનું ઘડતર અને જીવનને એમ ન માની બેસે કે અમારા શિય-શિષ્યા કે વિકાસ પણ થશે જ.
સાધુકાવીને બહેકાવી, ફોસલાવી, પિતાના બનાવી
લેશે, અથવા પિતાના સંપ્રદાયમાં લઈ લેશે; આવી કેટલાક વધારે અનુભવી અને શાસ્ત્રજ્ઞ ગણાતા
કોઈ બદ દાનત શિબિર પાછળ છે જ નહિં; જે માટે સાધુસંધ્વીએ એમ માને છે; અમારે શિબિરમાં જઈને
સાધુ સાધ્વી શિબિર યોજનામાં પૂરે ખુલાસે કર્યો શું શીખવાનું છે? અમે બધું જાણીએ છીએ અગ
જ છે. એટલે આજે જેમણે વિશ્વબંધુ અને વિશ્વરક્ષકની રતે પેતાની મેળે આચરીએ છીએ; શિબિરમાં બીજું
જવાબદારી ઊપાડી છે, એવા પૂ. સાધુસાધ્વીઓમાં શું મળવાનું ? આવી–આવી અનેક શંએ શિબિર
તેને માટેની યેગ્યતા પ્રગટાવવી જ જરૂરી હોય તે વિષે થઈ શકે; પણ જેઓ ખરેખર અનુભવી, શાસ્ત્રજ્ઞ
શિબિરની અનિવાર્યતા આપોઆપ ઊભી થઈ જાય છે, અને વિચારક છે, તેમનો સાચે ધર્મ એ થઈ પડે છે, કે જેઓ તેમનાથી ઓછા અનુભવી હોય, જિજ્ઞાસુ
આશા છે, “સાધુસાડી શિબિર” માટે સુયોગ્ય, હોય અથવા એાછા વિચારક હોય તેમને પોતે સમાં • વિચારક સાધથ્વી એ આ વાંચીને તરત તૈયાર ભથી જે કાંઈ અનુભવો, શાસ્ત્રજ્ઞાન કે વિચારે મેળ થઈને પિતાને સ્વીકૃતિ સયક પત્ર લખશે, અને વ્યા છે, તે આપે અને અનુભવીએ ૫શું આ શિબિરમાં પધારશે. શિબિરમાં જ પોતાના સંપ્રદા કરે છે બેટ છે કે હું બધું જ જાણું છું; દ ભગત નિયમ. મ્યદાઓ કે પરંપરાઓ પાળી શકશે. કેમકે જ્ઞાનને તે પાર જ નથી, વળી કેવળજ્ઞ ની શિબિરમાં પધારના સૌ સાધુસાધ્વીઓની યે ય આગળ તેમનું જ્ઞાન અલ્પ છે જ એટલે કદાચ એમ થવસ્થા પણ થશે જ, ‘મને કંઇ પણ જાતની પણ બને કે તેઓ બીજું જ્ઞાન ધરાવતા હોય, અને અગવડ થવા દેવાશે નહિ. શિબિર વિષે જેમને વિશેષ શિબિરમાં યુગાનુરૂપ નવું નવું જ્ઞાન–અપૂર્વજ્ઞાન. પણ કાંઈ પૂછવું ઘટે. તેઓ નિઃસંકોચ પુછાવી શકે છે. મળે. તે લેવામાં કાંઈ વાધ છે ખરી? ખરેખર મોટા સાધુસાધ્વીઓ. આચાર્યોએ, ગુરએ હવે નિઃશિબિર તે જ્ઞાનની એક પરબ છે, જ્યાં જેની પાસે કોચ અને નિઃશંક થઈને સાધના–શિબિરમાં પિતે જ્ઞાન જળ હાય, તે બીજાને પાય અને જેની પાસે પણ પધારશે ખરા ? અગરતે પોતાના શિષ્યશિખ્યાઓને ઓછું હોય, પિપાસુ હોય તે પીવે. નિસ્વાર્થ ભાવથી મકશે ખરા ? શિબિરમાં આવનાર સાધુસાધ્વીઓની નિષ્કામભાવથી શિબિરનું કાર્યો ચલાવવાનું છે, શિબિ- વિનય અને સમાન મર્યાદા બરાબર જળવાશે એમાં રની પાછળ કઈ સ્વાર્થ સાધવાની, નવો સંપ્રદાય કાંઈ કહેવાનું હોય જ નહિ. શિબિર વિષે નીચેના ઊભું કરવાની, પ્રતિષ્ઠા મેળવવાની શિબિરપ્રેરકની સરનામે પત્ર વ્યવહાર કરવો -મુનિ નેમિચંદ્ર C/o ભાવના નથી; કંઈ રાજકીય-કે સામાજિક પદ વિશ્વવાસલ્ય કાર્યાલય, હઠીમાઇની વાડી, અમદાવાદ–૧ મેળવવાની ઇષ્ટ પણ નથી.
શિબિરની સફળતા સાધુ સંસ્થાની સફળતા છે, શિબિર નિષ્કામ ભાવનાથી સાધુ સંસ્થાના સુગ્ય શિબિરનું નિરવધકાર્ય સાધુ જીવનનું કાર્ય છે, એ સાધુસાધ્વીએ ને વિચાર અને આચારની દષ્ટિએ તૈયાર વાત સી લક્ષમાં રાખે, એજ વિનતિ.
For Private And Personal Use Only
| SR No. | 531667 |
| Book Title | Atmanand Prakash Pustak 058 Ank 03 |
| Original Sutra Author | N/A |
| Author | Jain Atmanand Sabha Bhavnagar |
| Publisher | Jain Atmanand Sabha Bhavnagar |
| Publication Year | 1960 |
| Total Pages | 20 |
| Language | Gujarati, Hindi |
| Classification | Magazine, India_Atmanand Prakash, & India |
| File Size | 3 MB |