Page Text
________________
Shri Mahavir Jain Aradhana Kendra
www.kobatirth.org
Acharya Shri Kailassagarsuri Gyanmandir
૧૬૮
શ્રી આત્માનંદ પ્રકાશ :
આધ્યાત્મિક ઉન્નતિ માટે આપણે શ્રદ્ધાપૂર્વક આમ જનસમૂહના નેત્રો સામે ધરી છે અને તે ઈશ્વરને પ્રાર્થના કરવી જોઈએ કે તે આપણને એ જ કે સુખ આવે ન કુલાવું- કુલિનતા પ્રાપ્ત થઈ સન્માર્ગે પ્રવૃત્ત કરે. આપણે સઘળી શક્તિઓ પર હોય તો એને ગર્વ ન કરે. દુઃખ મળે ન હતાશ માત્માને જ અર્પણ કરી દેવી એ સૌથી મહાન થવું–ગેરવહીન દશામાં જન્મ થયો હોય તે એથી સરસ બાબત છે. આપણે જે કાંઈ કરીએ તે ઈશ્વરનું મુંઝાવું નહીં. ગુણનું અવલંબન ગ્રહી એ સ્થિતિકાર્ય સમજીને જ કરીએ. એવી સ્થિતિમાં આપણે માંથી ઉપર આવવા ઉદ્યમશીલ બનવું. સો વાતનો એક પણ ખરાબ કે હલકું કાર્ય નહિ કરી શકીએ. સાર એક જ કે કદીપણ ગર્વ-અભિમાન કે મદન આપણે એટલું સમજી લેશું તે આપણી આધ્યાત્મિક કરે. એ વૃત્તિઓ “ પ્રમાદ ” નામા મહાદૂષણના ઉન્નતિ થતી રહેશે અને આપણે સંસારના સુખ ફણગારૂપ હોઈ એને ભલભલા મહારથીઓને, તેમજ શાંતિનું કારણ બની શકશું. ઈયલમ્ અભ્યાસી અને તત્વચિંતકોને ભાન ભુલાવ્યા છે.
એક પગથિયું ચૂકનાર મરિચીને સ્વપ્ન પણ ખ્યાલ મદને શિકાર નહીં હોય કે સામાન્ય વેશ-પરિવર્તન સર્વનાશ
નેતરશે. ગુણની પૂગક ભરતરાજે તે ચોખા समयं मा पमाए.
શબ્દમાં વાત મૂકી હતી.
ઓ મરીચી, નથી તે હું તારા આ ત્રિદંડી અધિકાર મહત્તાસૂચક હોવા છતાં એને આપ વેશને નમતે, કે નથી તે હું તારી વાસુદેવ-ચક્રઅસ્થાને છે. પદવીની પ્રાપ્તિ પૂર્વની પુન્યાઇ વતપણાની પદવીઓને મહત્વ આપતે હું જે કંઈ બતાવતી હોવા છતાં એ માટે ગર્વ નકામો છે.
ભાર મુકું છું એ માત્ર ભાવિતીર્થંકરપણા પરંતુ ગોત્ર કર્મ બે પ્રકારનું ઉચ્ચ અને નીચ–એવા ભેદ-
આ આ
વીશીનો અંતિમ તીર્થપતિ થશે એ પદને હું વાળું છતાં એ અભિમાન કરવા માટે નથીજ; એ
વંદન કરું છું.” પ્રકારો પાછળ તે કર્મરાજની ઊંડી આંટી-ઘૂંટી પાંગરેલી છે. શુભ-અશુભ પ્રવૃત્તિઓ ફળદાયી છે
છતાં મરીચિને એ છેલ્લી લીટીઓ યાદ રહી ? અને એ દ્વારા પુન્ય-પાપને સંચય થાય છે, એ
જેની પિતાએ ફૂટી બદામની કિંમત ન આંકી એની વાત દીવા જેવી સ્પષ્ટ છે. જ્યાં આ સ્થિતિ હોય પર એ મુસ્તાક બન્યા. રાઓ, મા, ના, ત્યાં કુલિનતાને ઊંચા--હલકા ભેદની અવગણના ન ઘો અને શાસ્ત્રકાર કહે છે તેમ એ રીતે એવું કરી શકાય. કાદરા વાવનાર કોદરા લાગે અને ધઉ દારુણ ગાત્રક ઉપાર્જન કર્યું કે એ ખંખેરતા બાવનાર ઘઉં મેળવે એ કુદરતી કાનૂન- વાવે તેવું અતિ લાબા કાળ ગયે; છતાં એને અવશેષ રહ્યો લણે” એ જનઉકિત સાચી છે. એ ઉપરથી ધડે જે ખુદ તીર્થકર ભવમાં ઉદય આવે. લેવાની વાત એ છે કે-જગત પરથી ઊંચ-નીચના સ્વયં અનુભવથી જ સમયં મા verg' જેવું ભેદ નથી તે ભુંસાઈ જવાને, કે કોઈ સામ્યવાદના ટંકશાળી સૂત્ર ભગવાન શ્રી મહાવીર દેવના મુખનામે એને પ્રતીકાર કરી એને જડમૂળથી ઉખેડી માંથી બહાર પડયું છે એમ માનવામાં કંઈ જ ખોટું નાખવાની કમર કસે નથી તે એ એમાં સર્વાશે નથી. મરિચી અને તે પછીના ભાવમાં મેળવેલ અનુફળીભૂત થવાને
ભવને એમાં નિચોડ છે. જ્ઞાની પુરુષએ-દીર્ઘદર્શી તેઓ-વિદ્વાન વિચા- મરીચીનું મન પિતા એવા ભારતના પ્રથમના રકાએ એ નિતરું સત્ય અાધારી એક જ લાલબત્તી શબ્દોથી ઉત્તેજિત ન બન્યું હેત અને અંતિમ
For Private And Personal Use Only
| SR No. | 531500 |
| Book Title | Atmanand Prakash Pustak 042 Ank 11 |
| Original Sutra Author | N/A |
| Author | Jain Atmanand Sabha Bhavnagar |
| Publisher | Jain Atmanand Sabha Bhavnagar |
| Publication Year | 1944 |
| Total Pages | 20 |
| Language | Gujarati, Hindi |
| Classification | Magazine, India_Atmanand Prakash, & India |
| File Size | 3 MB |