Page Text
________________
Shri Mahavir Jain Aradhana Kendra
www.kobatirth.org
Acharya Shri Kailassagarsuri Gyanmandir
શ્રદ્ધા ( Faith).
૧૧૭
દુખની સમાન ભાગીદારીમાં પવિત્ર લગ્ન શિક્ષાગુરુઓ તરફથી સરું ઘર, ધર્મ જ, સંબંધ પરિણમતો હોવાથી અને આપણી દેવગુni = માતૃપિત્તાં મ િ(સેવા) સુહ આર્ય સંસ્કૃતિના ધોરણ મુજબ લગ્ન સંબં- વગેરે રહસ્યપૂર્ણ સૂત્રોથી જે છેવટને બેધધને કંઈક ધાર્મિક સ્વરૂપ અને મહત્ત્વ અપાતું પૂર્ણ ઉપદેશ આપવામાં આવતો હતો. તે બધી હોવાથી તેમજ જીવનની શરૂઆતથી જ આજુ- કાર્યપ્રણાલિમાં વિદ્યાગુરુઓ પ્રત્યેની અતુલ બાજુના વિશુદ્ધ વાતાવરણના પ્રતાપે એવા કોઈ શ્રદ્ધા અને અપ્રતિમ પ્રેમભાવના જ મુખ્ય દૃઢ સંસ્કાર મળતા જતા હોવાથી We-people પાયારૂપ હતા. હવે અર્વાચીન શિક્ષણ પદ્ધતિ love when we marry-આપણી (આર્ય ) ગમે તેટલી પસંદ કરવા ગ્ય ત્રુટિઓ. પ્રજા જેની સાથે વિવાહ-સંબંધથી જોડાય છે લાવી હોય છતાં પણ કેવળ પિતાના વેતન તેના પ્રત્યેની પ્રીતિ વધારતી જાય છે. એ સિદ્ધાંતને તરફ જ લક્ષ આપનાર શિક્ષકે ઉપર, અન્ય અનુસાર દંપતીજીવનની પ્રેમલ જ્યોતિને કઈ ઉચ્ચતર શિક્ષણ પદ્ધતિના અભાવે, શ્રદ્ધાપ્રકાશ વધતો જાય છે એટલે આવા દેદિપ્યમાન પૂર્વક આધાર રાખવાને રહે છે. પ્રાચીન સુઘટિત ચિત્રનો આધાર ઘણે અંશે એકબીજા સમયના શિક્ષાગુરુઓમાં પોતાના શિષ્ય ઉપરની અડગ-અવિચલ શ્રદ્ધા ઉપર જ રહે છે. પ્રત્યેને જે પ્રેમભાવ-વાત્સલ્યભાવના દષ્ટિગત અને સદ્ભાગ્યે આર્ય સંસ્કૃતિ માટે અભિમાન થતા હતા તે આધુનિક શિક્ષકમાં ઘણું ઓછા ધરાવતી ઉચ્ચવર્ણ અને જ્ઞાતિસમુદાયમાં તેમજ અંશે જણાય છે; છતાં પણ સો કેઈને તેમને જ અન્યજ્ઞાતિઓના ઉચ્ચ કુટુઓમાં છૂટાછેડા આશ્રય શોધવાને રહે છે. કે તલ્લાક પદ્ધતિની પ્રથા પ્રવર્તતી ન હોવાથી મનુષ્ય ઉમર લાયક થતાં પિતાની અને આવી શ્રદ્ધા જિંદગીપર્યત ટકી રહે છે અને પિતાના કુટુમ્બીજનોના જીવનનિર્વાહ માટે દંપતીજીવન સુખ-શાંતિમાં વ્યતીત થાય છે. તેમને કૃષિકાર્ય, વ્યાપાર કે નોકરી ઉપર
વર્ણાશ્રમધર્મ અનુસાર જીવનનો શરુઓ- આધાર રાખવો પડે છે અને તે સઘળાં કાર્યોમાં તનો ભાગ બ્રહ્મચર્યાવસ્થામાં વિદ્યાભ્યાસ પણ જેની જેની સાથે પ્રસંગમાં આવવાનું મેળવવામાં પસાર કરવાનો હોવાથી પ્રાચીન બને છે તેમના ઉપર શ્રદ્ધા અને વિશ્વાસ રાખ્યા શિક્ષણ પદ્ધતિ અનુસાર માબાપ પિતાના વગર વ્યવહારનું એક પણ કાર્ય પાર પાડી બાળકોને મહદશા ઓછી કરી સંપૂર્ણ શ્રદ્ધા- શકાતું નથી. સામાન્ય કહેવત છે કેઃ “વિશ્વાસે જ પૂર્વક જ સુપ્રસિદ્ધ ચારિત્રશીલ વિદ્યાગુરુને પી ભરદરિયામાં વહાણે મેટી મોટી સફર ખેડી દેતા હતા. અને અમુક વર્ષો પર્યત તેમને રહેલાં હોય છે.” એવા ધોરણે વિદ્યાભ્યાસ કરાવવામાં આવતા આખું વ્યાપારતંત્ર શ્રદ્ધા અને વિશ્વાસથી હતો કે શિક્ષણકાળ પૂર્ણ થતાં તેઓ સૌ જ સુવ્યવસ્થિત રીતે ચાલી રહેલ છે. પરદેશી ચારિત્રશીલ ગૃહસ્થ તરીકે પિતાના ભવિષ્યના રાજ્યતંત્રને પણ રાજ્યનિષ્ઠ ધુરાવાહકો તમામ જીવનવ્યવહારના તમામ પ્રસંગેને પહોંચી નોકરિયાત વર્ગમાં અસાધારણ શ્રદ્ધા અને વળવાને સહેલાઈથી સામર્થ્યવાન થઈ બહાર વિશ્વાસ મૂકીને સૈકાઓ સુધી ટકાવી રહ્યા પડે અને હાલના ડિગ્રી (ઉપાધિ) ધારણ છે. સરકારી નોકરીમાં જોડાયેલ સ્વદેશી પ્રસંગેના લાંબા લાંબા કન્વોકેશનના ભાષણોને નોકરવર્ગને સમુદાય-તેમનામાંના ઘણાખરાબદલે પ્રાચીન સમયમાં ધર્મનિષ્ઠ-વ્યવહારકુશળ એના હૃદયમાં સ્વદેશપ્રેમ-દેશભક્તિ-દેશમાંના
For Private And Personal Use Only
| SR No. | 531483 |
| Book Title | Atmanand Prakash Pustak 041 Ank 06 |
| Original Sutra Author | N/A |
| Author | Jain Atmanand Sabha Bhavnagar |
| Publisher | Jain Atmanand Sabha Bhavnagar |
| Publication Year | 1943 |
| Total Pages | 18 |
| Language | Gujarati, Hindi |
| Classification | Magazine, India_Atmanand Prakash, & India |
| File Size | 2 MB |