________________
Shri Mahavir Jain Aradhana Kendra
www.kobatirth.org
Acharya Shri Kailassagarsuri Gyanmandir
૩૧૦
* શ્રી આત્માનંદ પ્રકાશ. દીન દુઃખની, રોગીઓની. અનાથ પ્રાણીઓની સેવા કરવી એ તો પરમ ધર્મ છે, એવી સેવા કરવાને પ્રસંગ મળે ત્યારે પિતાના અહોભાગ્ય સમજવા જોઈએ અને યથાશક્તિ નિર્દોષ સેવા કરનાનું કદિ પણ ન ચુકવું જોઈએ.
સેવાની આવશ્યકતા જણાય ત્યારે એમ ન વિચાર કરવા બેસે કે હું જેની સેવા કરૂં છું એ કેણ છે ? તે મારાથી જાતિમાં, વર્ણમાં, પદવીમાં, આશ્ચર્યમાં કે ગોરવમાં ઉગે છે કે નીચે? તેને પરમાત્મા સ્વરૂપ સમજીને સન્માન પૂર્વક સેવા કરો. આપણું સ્ત્રી કે બાળકની તો વાત જ કયાં છે ? તેની સેવામાં તે યથાવશ્યક તૈયાર રહેવું જ જોઈએ. હંમેશાં આપણી સેવા કરનાર નેકરની સેવા કરવાને પ્રસંગ મળે ત્યારે તેની સેવા પણ ઉત્સાહ પૂર્વક કરવી જોઈએ, તે એટલે સુધી કે ચમાર ભંગી વગેરે કોઈપણ જાતિનો કેઈપણ પરિચિત કે અપરિચિત મનુષ્ય હોય, પશુપક્ષી હોય, વિપત્તિમાં પડેલા કોઈપણ જીવની યંગ્ય સાધનો વડે સનમાનપૂર્વક સેવા કરવી એ ભગવાનની સેવા છે. જે મનુષ્ય સેવા કરવામાં અપમાન સમજે છે તે કદિપણ સેવાનું સુખ-આનંદ પામી શકતું નથી.
યાદ રાખો. ૪૯ દિવસથી ભૂખ્યા રાજા રતિદેવને ખાવા માટે જે કાંઈ ડું ઘણું મળ્યું હતું તે તેણે ભૂખ્યા તરસ્યા પ્રાણીઓના પ્રાણ બચાવવા માટે આપી દીધું હતું. તે પ્રાણીઓમાં બ્રાહ્મણ, ચંડાળ તથા કુતરા પણ હતા.
ગરીબ તેમજ દુઃખીઓની આજીવિકા ઓછી થાય અને તેઓનાં જીવનમાં દુઃખ વધે એવી કોઈ પણ પ્રકારની ચેષ્ટાનું પ્રત્યક્ષ કે અપ્રત્યક્ષ સમર્થન પણ ન કરે. એવી જ ચેષ્ટા કરો કે જેનાથી તેઓને પેટપુરણ અનાજ તથા જરૂર પુરતાં કપડાં મળી શકે અને રહેવાની જગ્યા મળે. આજકાલની સ્થિતિમાં એક માણસને ઓછામાં ઓછા ત્રણ આના હંમેશના મજુરીના મળવા જ જોઈએ. જે ગરીબોના પેટ ઉપર કાપ મુકીને એ પૈસાને દાન-ધર્મમાં લગાડીને ધર્મ-પુન્ય કરવા ઈચ્છે છે તે કદિ પણ ધર્મ-પુન્ય ઉપાર્જન કરી શકતા નથી. તેના એ દુષિત ધનથી કરેલી સેવાથી ભગવાન કદિપણ પ્રસન્ન થઈ શકતા નથી. જે માણસ જેટલું વધારે દીન, દુઃખી, અનાથ, અનાશ્રમ, અભાવગ્રસ્ત, રોગી અથવા પીડાયલે હોય છે, તે તેટલી જ વધારે નમ્રતા, વિનય અને પ્રેમ ભરેલા વર્તનને અધિકારી હોય છે, એવા લેકોની સાથે ખુબ પ્રેમથી વર્તાવ કરો અને તેની પીડા ગાડી વાવ પવા તન, મન,
For Private And Personal Use Only
