Page Text
________________
Shri Mahavir Jain Aradhana Kendra
www.kobatirth.org
Acharya Shri Kailassagarsuri Gyanmandir
ચાર કષાયા–મહાન તસ્કરો,
૫
સડાટ
પિતૃગૃહે જવા માટે બ્હાર ચાલી ગઈ. ( સ્ત્રીનુ જોર એ ઠેકાણે જ ચાલે ને ? એક તે રડવામાં અને બીજું પિતાને ઘેર જવામાં ) અચ્ચકારીના આવા નિય વર્તનથી પ્રધાનનું પુરૂષ હૃદય ધવાયુ કે અહા ! આ સ્રી કેટલી હઠાગ્રહી છે કે મારી આટલી ઋષી ભારોભાર નમ્રતા છતાં મને અવગણીને કઠારતાથી તે ચાલી ગઇ ખેર ! ભલે ગઇ. જઇ જઈને ક્યાં જશે? તેના પિતાને ધેર જશે અને છેવટે કટાળીને એની મેળે જ અહીં આવશે માટે મારે પણ હવે આ ક્રોધાંધ સ્ત્રીને મેલાવવા ન જવુ એ જ ઇષ્ટ છે.
અચ્ચકારી સ્વગૃહેથી નીકળી પિતાને ઘેર જવા અર્ધરાત્રિના સમયે એકલી ચાલી નીકળી એ આપણે જોઇ ગયા છીએ. ત્યાંથી નીકળી શહેરના રાજમાર્ગ પર તે આવે છે ત્યારે તેને તસ્કર લેાકેાના ભેટા થાય છે. ચારા તેણીને જોઈને વિચારે છે કે-અનાયાસે અને વિના પ્રયાસે અનેક આભૂષણેાથી યુક્ત એવી આ સાÖવાન સ્ત્રી આપણુને મળી ગઇ માટે હવે ખીજે ચારી કરવાથી સર્યું. આને જ લુંટીને તેણીને આપણા સરદારને સાંપશુ અને તેને સરદાર પત્ની મનાવીશુ. આમ વિચારી તેઓ અશ્ર્ચકારીને લુંટીને પેાતાના સ્થાન પર લઇ જઇ સરદારને સુપ્રત કરે છે. ચારાને નાયક પેાતાની સ્ત્રી બનાવવા માટે તેને અનેક પ્રકારે સમજાવી રહ્યો છે, પરંતુ અચ્ચારી તેની વાતને ધૂતકારી કાઢે છે. તેણીમાં જો કે ક્રોધનું મહાન દુષણ હતું, પણ તેની સાથે તેનામાં શિયળના મહાન ગુણ પણ હતા કે જેની ખરી કસાટી આવા કપરા સમયમાં થાય છે. ચારના સરદારે નાના પ્રકારની સમજાવટ તેમજ દંડ-ભેદ ઇત્યાદિ સર્વ નોતિ અજમાવી જોઇ, પણ તેની વાતના અચ્ચકારીએ તેા સાફ્ ઇન્કાર કર્યાં કે ક્ષણુ પછી પ્રાણ જતા હાય, આ ક્ષણે જ ભલે જાએ પણ જ્યાં સુધી આ દેહમાં આત્મા છે ત્યાં સુધી તેા એ વાત કાઈ પણ રીતે શકય બનશે જ નહી. તે કાઇ પણ રીતે ન સમજી એટલે તેઓએ કટાળીને તેના ખબર કુળમાં વિક્રય કર્યો–વેચી નાખી કે જે મ ર કુળના લેાકાના વ્યવસાય કપડા રગવાના હતા. કવચિત્ તેઓ મનુષ્યના રૂધિરથી પણ કપડા રંગતા હતા. આવા ક્રૂરજનાની મધ્યમાં પણ પેાતાના શિયળને રક્ષતી, ધમને કદી ન વિસારતી અને પોતાના ક્રોધ માટે પશ્ચાત્તાપ કરતી શ્રીમતી અચકારી ભટ્ટા દુષ્કર્મના પ્રભાવથી આવી. તે લેાકેાએ પણ તેના શિયળના ભંગ કરવા માટે સર્વ પ્રકારના પ્રયાસેા કરી જોયા, પરંતુ તેઓના સ યત્ના નિષ્ફળ ગયા. પ્રલયકાળના પ્રચંડ વાયુથી કદાચિત અન્ય પર્વત કંપી ઉઠે પરંતુ તેવા પવનથી પણ શુ' સુમેરૂ પર્વના શૃંગા ઢાલાયમાન થાય ખશ કદાચિત પશુ નહીં જ. તેવી જ રીતે અચકારી પણ અડગ રહી. પોતાના શિયળના રક્ષણુને માટે ભવિષ્યમાં આવનારી સદુઃસ આતોને માટે તૈયાર થઇ રહી, પરંતુ
For Private And Personal Use Only
| SR No. | 531382 |
| Book Title | Atmanand Prakash Pustak 033 Ank 01 |
| Original Sutra Author | N/A |
| Author | Jain Atmanand Sabha Bhavnagar |
| Publisher | Jain Atmanand Sabha Bhavnagar |
| Publication Year | 1935 |
| Total Pages | 49 |
| Language | Gujarati, Hindi |
| Classification | Magazine, India_Atmanand Prakash, & India |
| File Size | 5 MB |