Atmanand Prakash Pustak 030 Ank 01

SR No.: 531346
Original Sutra Author: N/A
Author: Jain Atmanand Sabha Bhavnagar
Publisher: Jain Atmanand Sabha Bhavnagar
Publication Year: 1932
Total Pages: 36
Language: Gujarati, Hindi
Classification: Magazine, India_Atmanand Prakash, & India
File Size: 17 MB

Page 25

જૈન સમાજમાં લેશ અને તેનું પરિણામ
૨૩
અમૂલો ફાળો આપનાર પૂજ્યપાદ વિજયાનંદસૂરીશ્વર (શ્રી આત્મારામજી મહારાજના જ બે શિષ્યોના મનભેદના કારણે છિન્ન ભિન્ન થઈ રહ્યો છે. આ કલેશે એવું ઉગ્ર સ્વરૂપ લીધું છે કે પ્રાયઃ ગુજરાતમાં ઘરોઘર અશાંતિની ચીણગારીઓ મુકાઈ ચૂકી છે.
દેશ સંઘબળને નોતરે છે, સમાજ ઐક્યાતાની હાકલ પડે છે, પ્રત્યેક ધર્મો એકદિલીની સારંગી છેડે છે ત્યારે સ્યાદવાદના ઉપાસક જેનો પિતાના ઘરમાં કુસંપને પધરાવે, એ અજ્ઞાનતાને શી ઉપમા આપવી ?
નવા જેને બનાવવાની વાત દૂર રહી. જેનેને સ્થિર રાખી રક્ષણ કરવાનું બાજુપર રહ્યું. અત્યારે તો એવું વાતાવરણ ઉભું કરવામાં આવ્યું છે કે-જેની હવામાત્રથી કુમળા જેને ધર્મ વિમુખ જ બને એટલે આ વીસમી સદીમાં શાસન નિંદાએ જ શાસનપ્રભાવનાનું સ્થાન લીધું છે.
આ કલેશના ફળો કેવા પાકયા છે, તે વર્તમાન સમાજને સમજાવવાની જરૂર નથી. હમેશાં ન્યુસ-પેપરમાં તેના ભવાડાઓ આવ્યા જ કરે છે. સવાર પડે ને નવનવા કિસ્સાઓ સંભળાય છે. એવું સ્વપ્ન પણ નથી આવતું કે જે વ્હાણુમાં શાંતિના નાદ સંભળાય એટલે એ વાત જણાવવા આ અપીલ નથી, પણ વર્તમાન કલેશાગ્નિએ ધર્માનિંદા-શાસનગણમાં કેટલો હિસ્સો આપે છે તેના બે ત્રણ દાખલા જ ટાંકવાં છે. હું જરૂર માનું છું કે બન્ને આચાર્યવો આ વસ્તુ વિચારી ભવભીરૂપણે આશાજનક અમીભાવોથી દૃષ્ટિકોણોને ભીંજવશે અને બાહોશ ગણાતા જૈન આગેવાનો મુત્સદ્દીપણે તેનો નિકાલ લાવવા ઉત્કંઠિત થશે.
સંગી સાધુઓને નિંદવામાં આનંદ માનનારાઓ “ જૈન–વીરશાસનની ” કાપલીઓની ફાઈલ તૈયાર કર્યું જાય છે, જેને ઉપયોગ ચાર દિવાલ વચ્ચેના જાહેર વ્યાખ્યાનમાં છુટથી થાય છે. એક પ્રતિષ્ઠિત મનાતા સાધુ માટે સંવેગી સમાજનું પેપર શું કહે છે તે લાગણીપૂર્વક વંચાય છે. પછી તેના જ ગુરૂભાઈ માટે બીજા સંવેગી પત્રના જ અભિપ્રાયે રજી કરાય છે (જેન-શાસન, એડવોકેટ, જીવનની ફાઇલોમાંથી તેની સાહેદી અપાય છે.) એકંદરે આ દરેક સાધુઓ આવા જ છે, જે તેના પેપરો જ કહે છે; તેમના પૂર્વાચાર્યો પણ તેવા જ ‘હો જેનાં વચનો આગમ કેમ મનાય ? ઇત્યાદિક ઠસાવીગુરૂ-કુગુરૂનું વર્ણન કરવામાં આવે છે.
આ સાં માળી શ્રોતાઓનું દીલ હચમચી ઉઠે છે, તેમના હૃદયમાં વિચારનું અમુલ મંથન ચાલે છે, આ મંથનમાંથી શું નવનીત નીકળે ? તે તો ધર્મપ્રેમી જેનો સ્વયં જ વિચાર કરી લે.
એક ભાઈ કોરટમાં ગયા. પક્ષભેદને કેસ હતો. સામાપક્ષવાળાએ ઈરાદાપૂર્વક વકીલોની વચ્ચે જ શ્વેતાંબર- સાધુ–કલેશ પ્રકરણ છંછેડયું. ( આ વારસો અને પંડિતપાટ, બાબુપાર્ટી કે ચર્ચાસાગરથી મળે છે એમ જઘડો કરવો જ ન હો ) આ સાંભળી તેનું જીલ ઘવાયું. પોતે કેવી એશીયાળી દશામાં મૂકાય છે તેનું ભાન થયું. તેને કેસ માટે ઉત્સાહ માસરી ગયે.
બન્ને આચાર્યો આ સ્થીતિનો વિચાર કરી કે તેડ લાવશે કે ?
મારી પાસે એક કાર્ટુન આવ્યું છે, જેનું આછું સ્વરૂપ આ પ્રમાણે છે. “ એક નગ્ન પુરૂષ, વસ્ત્રાવૃત મુખવાળી બે વ્યકિતઓ, ધોળા કાળા વસ્ત્રધારી પુરૂષો, સકલાગમરહસ્યવેદી તથા સમયધર્મપ્રરૂપક એક કલ્પવૃક્ષને બાળવાનો-કાપવાનો-તોડવાનો અને ખેંચવાનો પ્રયત્ન કરી રહ્યા છે. એક રિચક્રવતિ ઉંચે બેસી ચપટી વાલી બેપરવાઈથી જોઈ રહેલ છે ”