Atmanand Prakash Pustak 020 Ank 12

SR No.: 531237
Original Sutra Author: N/A
Author: Jain Atmanand Sabha Bhavnagar
Publisher: Jain Atmanand Sabha Bhavnagar
Publication Year: 1922
Total Pages: 27
Language: Gujarati, Hindi
Classification: Magazine, India_Atmanand Prakash, & India
File Size: 3 MB

Page 10

૨૯૮
શ્રી આત્માનંદ પ્રકાશ.
પ્રકાશ પામતું જાય છે તેમ તેમ આપણું જીવન ઉચ્ચતર થતું જાય છે, અને
જ્યારે પૂર્ણશે પ્રકટે છે ત્યારે તે આત્મા મટી પરમાત્મા થાય છે. શાસ્ત્ર માત્રને મૂળથી કથિતાશય આટલાજ છે. આ પરમ તત્વ જે આપણા આત્માના નિગૂઢ~શમાં રહેલું તેના તરફ દષ્ટિ રાખી તેની શોધમાં ઉંડા ઉતરવું, અને તે પ્રાપ્ત થાય, અગર અનુભવવામાં આવે ત્યારે તેના ઉપર આપણાં જીવનનું સાચું અવલંબન, સ્વીકારી, તેને આશ્રય ગ્રહણ કરી, સર્વ પ્રધાનરૂપે તેની કુપા ઉપર નિર્ભર રહી, સર્વ પ્રધાનરૂપે તે પરમ તત્વની આજ્ઞાને શિરોધાર્ય ગણું, તેને અનુસરવું. એનું નામ ઈશ્વર-પ્રતિષ્ઠા ગણી શકાય, અર્થાત્ આપણાં જીવનનું અચળ આશ્રય સ્થાન મેળવ્યું ગણાય. જે આપણે આપણા જીવનની ઈમારત એ તત્વની અમર, અચળ, ભૂમિ ઉપરથી ચણીએ તોજ તે ઈમારત અમર થઈ શકે, અને આપણું જીવનનાં મૂળમાં ઈશ્વર-ભાવની મહત્તા કાયમ રહી શકે. | વહેવાર તેમજ ધર્મના નામે થતાં આપણું ઘણા ખરા કામોની પ્રતિષ્ઠા ઇશ્વર ઉપર હોતી નથી. ઘણીવાર ઉચ્ચમાં ઉચ્ચ કાર્યો પણ ક્ષુદ્ર ભાવથી પ્રેરાઈને થાય છે, અગર ક્ષણિક ઉત્તેજનાના જેસમાં થાય છે. ધર્મના નામે થતાં ખરડાઓમાં આપણે ફાળો આપીએ તેમાં આપણી પ્રેરક ભાવના સોએ નવાણું ટકા એક પ્રકા રનું વ્યવહારિક બંધન દેખાય છે. અનેક વાર સામાની શરમથી, વાંકું ન બોલાય તેથી આપણે ખરડામાં મંડાવીએ છીએ, અથવા એવા બીજા આગંતુક હેતુથી આપીએ છીએ. આપણા અંતરમાં વસી રહેલા પરમ તત્વ પ્રત્યેની પ્રીતિથી પ્રેરાઈને, અથવા જે કાર્યમાં ફાળો આપીએ છીએ તે કાર્ય પ્રત્યેની આંતરિક પ્રીતિથી પ્રેરાઈ આપણે ભાગ્યેજ આપીએ છીએ. આવા કાર્યોની પ્રતિષ્ઠા ઈશ્વર-પ્રીતિની અચળ ભૂમિ ઉપર હોતી નથી, પરંતુ એક ક્ષુદ્ર વસ્તુ ઉપર હોય છે. આપણે તન મન અને ધનનું સ્વાર્પણ કરીએ તે સમયે જે ઇશ્વર-પ્રીતિની પ્રેરણાથી દોરાઈને તેમ કરવું જોઈએ તે પ્રીતિ રૂપી નિર્મળ વાયુ આપણું અંતરમાં હેત નથી. અમુકની હરીફાઈરૂપે, આબરૂ વધવાના ઉદ્દેશથી, ધર્મમાં વપરાતી લક્ષ્મી હજાર ગુણ ગણી) વધીને પાછી આવશે એવા આશા યુકત ભાવથી અને એવા સેંકડો ક્ષુદ્ર હેતુથી પ્રેરાઈને આપણી દાનવૃત્તિ કામ કરતી હોય છે, ઈશ્વર અને ધર્મ ઉપર પ્રતિષ્ઠા પામીને આપણું કાર્યો થતા નથી અને તેથી આપણું જીવનની ઉગ્રતા અને વિકાસ થતો અટકે છે. આપણા ઉચ્ચ, ધાર્મિક અને પારમાર્થિક ગણાતા કાર્યોમાં બધા લકીક, ક્ષર્ષિક અને તુચ્છ આશય હોય છે. જે આપણાં કાયોની પ્રતિષ્ઠા ધર્મ ઉપર અને આપણા અંતરમાં વિરાજી રહેલા પરમ-પુરૂષ, ધર્માવહ પુરૂષ ઉપર હોય તે, આપણે આપણુ બધાં કાર્યો દ્વારા પ્રધાન રૂપે તે પરમ તત્વનુંજ અન્વેષણ કરીએ, તેના ઉપરજ આપણે નિર્ભર રહીએ, તેના દ્વારાજ અને તેનાજ આદેશ વડે પ્રેરાઈને સર્વ, અવસ્થાઓમાં આપણું સમરત પ્રવૃત્તિઓને નિયમિત કરીએ. ટૂંકમાં, આપણા તમામ કાની પ્રતિષ્ઠા અગર ચણતર તેના ઉપરજ કરીએ.