Prabuddha Jivan - Tarun Jain 1937 Year 11 Ank 24

SR No.: 525922
Original Sutra Author: N/A
Author: Chandrakant V Sutariya
Publisher: Mumbai Jain Yuvak Sangh
Publication Year: 1937
Total Pages: 92
Language: Gujarati
Classification: Magazine, India_Prabuddha Jivan, & India
File Size: 7 MB

Page 52

V
૧૩.
૨૨ : તરુણ જૈન :
કરવાની
મુડી ઊભી કરવામાં આવે અને તેમાંથી ઉદ્યોગા ઉભા યાજના હાથ ધરાય તે તે પણ ઇષ્ટ છે.
'
તેને ઉખેડી નાખી આપણું આંગણું સ્વચ્છ કરવા પ્રયાસ કરવા જોઇએ. કાના દોષ છે એ જોવાની પીડામાં પડવા કરતા આપણે એ દોષોથી મુકત ન હાઇએ તો તેમાંથી છુટવા પ્રયાસ કરવા; અને તીર્થ સેવાનું કઇંક રચનાત્મક કાર્ય આપણે કરી શકીએ તે ખીજાને તેમાંથી ઉગારવા પ્રયાસે માદરવા જોઇએ. જ્યાંસુધી હેતુથી, તીર્થીના હકકાના સરક્ષણ મળે નહિ તે તીર્થો જે આપણા કલેશરૂપી સડે નષ્ટન થાય ત્યાંસુધી સમગ્ર સમાજનું હિત સાધવું. પવિત્ર વારસા છે તેને યથા સ્વરૂપે ઉભા રાખવા માટે એક મધ્ય અશકય છે. આવી પરીસ્થિતિ ચાલુ રહે તે પ્રુષ્ટ નથી કેમક્ર. વતી સમીતી–કમીટીની જરૂર હું જોઉં છુ. અમારી ન્યાતના દેરાઆપણી દરેક પ્રવૃતિ, દરેક હીલચાલ અને દરેક પ્રયાસમાં તે સંજોગો સરના એક ત્રસ્ટી તરીકેના મ્હારા અનુભવ ઉપરથી હું કહું છું કે હરઘડી આડે આવ્યા કરતા હૈાવાથી આપણામાં એક પ્રકારની છાઁહારની દરેક સ્થળે એવી જરૂરિઆત રહ્યાં કરે છે કે સેકડે શીથીલતા આવે છે જ્યાંસુધી તે શીથીલતા આપણામાં ઘર કરી ટીપા દર વર્ષે આવે છે. આમાં ઘણી વખત તે દેરાસરાના સંચાબેઠી છે ત્યાંસુધી આપણા આરેા નથી. એટલે આપણે સર્વેએ લકા પોતાના તરંગા ખાતર પણ ખ કરતા હેાય તે બનવાજોગ દીશામાં પ્રયાસેા કરવા જોઇએ. છે. વળા જ્યાં પાંચ ખર્ચે ચાલે ત્યાં પચીસના ખરચ આદરવામાં આવે અને તે માટે સખ્યાબંધ જગાએ તેમણે . ટીપ ભરાવવા
આ
નીકળવું પડે તે કરતાં એક મધ્યવંતી કમીટી મુંબઇ જેવા સ્થળમાં નિયુકત થાય કે જેને નાણાં ફાજલ પાડી શકતા દેરાસરા પોતાની સંપતી અનુસાર પ્રતીવ ચાકસ રકમ સાંપે તે ધણું સારૂં અને એ કમીટીમાં તેવા દેરાસરેના પ્રતીનીધી-ટ્રસ્ટીએ ખીરાજે, અને બધી આવતી અરજીઓ પર સંપૂર્ણ તપાસ ચલાવી સલાહ આપે અને નાણાં આપે, આ રીતે જુદા જુદા દેરાસરાના ત્રસ્ટીઓની સત્તા ઉપર
કાપ પડે છે એમ તેાને નહિ લાગે અને પાતે પેાતાના ઉપરાંત ખીજી રમેને વહીવટ કરી શકશે.
જૈન કાલેજ તથા હાસ્પીટલની જરૂર.
યુવક રોગ નાબુદ કરી શકે...
પુજ્ય મહાત્મા ગાંધીએ દેશની આઝાદીની લડત હસ્તગત કરી ત્યારથી યુવક પ્રવૃતિ વિશેષ સ્વરૂપે વ્યાપક બની. એની શરૂઆત
પહેલાથીજ થતી ચાલી હતી એ કહેવાની ભાગ્યેજ જરૂર હાય આપણા દેશ અને દુનીયાનાં અન્ય દેશામાં દરેક પ્રવૃતિ અને દેશના ભાવીને સર્વે આધાર ભાવી નાગરીકા અને યુવકા ઉપરજ અવલ એ એમાં શક નથી. ઉત્સાહ. સહીષ્ણુતા, સતત પરિશ્રમ અને અવીરત
કાર્ય કરવાની ભાવનાથી યુકત એવા યુવા દેશનુ અણુમેલું ધન છે, અને તેમનાારા આપણે દેશ અને સમાજની અનેક વીધ સેવા કરી શકીએ. આપણા યુવાન બધુએ એ છેલ્લી રાજકીય લડતમાં ઘણા ભાગ આપ્યાનાં દ્રષ્ટાંતા આપણી સમક્ષ છે. પણ આપણા સમાજને હજી જોઇએ તેવા તેમની સેવાઓના લાભ મળ્યા નથી એમ હું માનું છું.
હુ તેા એકને એક એ થાય એ જેવી સ્પષ્ટ વાત છે તેવી યેાજના દ્રષ્ટિ સમીપ રાખી રચનાત્મક પદ્ધતિએ આપણે યુવકે કે વૃધ્ધા કાંઈક કરી બતાવશું ત્યારેજ સમાજને વિશ્વાસ મેળવી શકશું ખાલી વાત કરે, ચર્ચા કરે દહાડા વળે તેમ નથી.
જૈન એ'ક.
મ્હારા પુરગામી અખીલ હી'દ સ્થાયી સમીતીની બેઠકના પ્રમુખ રા. સા. શેઠ રવજી સેાજપાળે પેાતાના નેતૃત્વ હેઠળ જૈન બેંકની ચેાજનાના બીજ રાખ્યા હતા. જેને ઉછેરી નવલખાજીએ ચૌદમાં અધિવેશનમાં મું સ્વરૂપ આપવા જેવુ એ વૃક્ષને પલ્લવીત અનાવ્યુ તેજ વૃક્ષના હવે વધુ સિચન અર્થેનુ કા અત્રે પુન: વિચારણા અર્થે આવે છે જો કે તે યેાજના અત્યાર અગાઉ ફલિત થઇ ચુકી હાત પર`તુ ચાક્કસ સજેંગામાં તે બની શકયુ ન હેાય એમ જણાય છે; એટલે હવે આવા પલ્લવિત થયેલા ક્ષનાં મૂળ સુદૃઢ કરી તેને પરીણામમાં અમલમાં લાવે એ દરેક રીતે ઇષ્ટ છે. એકારીના માહુ. આજે સમાજમાં બેકારીએ દુશ્મનનું સ્વરૂપ પકડયું છે, અને તે સંબંધમાં દુર્લક્ષ કરવા જેવું નથી. નાના મોટા ઉદ્યોગેામાં આપણે આપણા શ્રીમતેને પેાતાની મુડી રોકી આપણાં બંને સમાવેશ કરવા–ઠેકાણે પાડવા તૈયાર થવુ જોઇએ એક જેવી યેાજનાથી તે પ્રશ્નને પણ પહેાંચી વળી શકાશે. તદુપરાંત એક મોટી
સંધના એક અંગ સમાજને જ્યાંસુધી ભારે કેળવવામાં ન આવે ત્યાંસુધી આપણા સમાજ ઇતર સમાજની કક્ષામાં ન આવે તેમાં નવાઇ શુ ?
હિન્દુસ્થાનની અંદર જૈન કામ એક ધનાઢ્ય કામ ગણાય છે. આ શ્રીમંત વર્ગ પેાતાની એ લક્ષ્મીના શુ' ઉપયોગ કરતા હશે તે હુ સમજી શકતા નથી. આ તેમની લક્ષ્મીમાંથી હજીસુધી આપણે એક પણ આપણી જૈન કાલેજ આખા હિંદમાં ઉભી કરી શકયા નથી, એટલું જ નહિ પણ આંગળીને વેઢે ગણાય એટલી હાઇસ્કુલા પણ અસ્તિ ત્વમાં નથી અને આને માટે જેટલા આપણા સમાજ દેષિત ઠરે છે. તેટલા જ ખકે તેથી વિશેષ આપણા સાધુ સમાજ દોષીત ઠેરે છે, તેઓએ ખ્રીસ્તી મીશનરીઓનું આ બાબત અનુકરણ કરવુ જોઇએ. તેઓએ ખાલી બાધા' આપવાથી મુકત થઇ જૈન ધર્મનું તથા તેની ઉન્નતિનુ શિક્ષણ આપતી કાલેજો તથા હાઇસ્કુલે ઉભા કરાવવાના પ્રચાર કરવા જોઇએ. એટલુંજ નિહ પણ તેઓએ જાતે ખ્રીસ્તી ફાધરા અને પ્રોફેસરા માર્ક પ્રોફેસરા તથા અધ્યાપકા તરીકે શિક્ષણ આપવુ જોઇએ જો શ્રીમતા કેળવણીની સંસ્થાએ પુરતા પ્રમાશુમાં ઉભી કરશે અને સાધુ વર્ગ હે જણાવ્યા મુજબનુ શિક્ષણનુ અને પ્રચારનુ` કા` ઉપાડી લેશે તે જૈન સમાજ આજે જે સ્થિતી અનુભવી રહેલ છે તેથી ઘણીજ ઉન્નત અવસ્થાએ પહાચશે તેટલા માટે મુંબઇના શ્રીમંત વ અહી એક કાલેજ ઉભી કરી ખીજા પ્રાંતા માટે અનુકરણ કરવાના દાખલા બેસાડે.
જગતની સ્લેટ પરથી ભુસાતા જૈન ધ
જૈન સમાજની ઘટતી જતી સંખ્યા તરફ્ આપણે જે દુર્લક્ષ