Page Text
________________
૧૨].
બુષિા તા. -૧-૧૯૬૪ પત્ની પ્રેમ
વર્ધમાનના મનમાં એક અજબ
- સિતારી સતત વાગ્યા કરતી. ખાતાં– ક્ષત્રિય કંડગ્રામ વાજિંત્ર અને પીતાં, ઉઠતા-બેસતાં, કોઈપણ કામ ગીતથી ગૂંજી ઊઠયું. ધોળ-મંગળ કરતાં, એમને ત્રણ વાતનો રણકાર ગવાયા. આંગણે રંગોળી પુરાઈ. ટોડલે સંભળાતાં; હું કોણ છું? શું કરવા ટોડલે તોરણ બંધાયાને મંદિરે મંદિરે આવ્યો છું? મારે શું કરવાનું છે? શંખ ફુકાયા. મણિ માણેકનાં ગંભ ત્રણા જ્ઞાનના ધારક વર્ધમાન રોપાયાં. મેતી પરવાળાની ચારી રચાઇ. જુવાનીમાં જ જ્ઞાનવૃદ્ધ બની ગયા..
વર્ધમાન કુમારી યશોદા સાથે વર્ધમાન વિચારે છે કે આ બધાં રંગે ચંગે પરણી ઉતર્યા. એમનું સુખનાં સાધને છે, છતાં દુઃખનાં સુખી જીવન કેવડાની જેમ મહેકી નિમિત્ત બન્યાં છે. એવું કયું દિવ્ય રહ્યું ને જાઇજની જેમ ખીલી ઊયું. રસાયન શોધું કે આ બધામાં પરિ.
આંખ ઉઘાડીને બંધ કરીએ વર્તન આવે. ત્યાં કોઈ રંક : હેય, એટલામાં તે વર્ષો વીતી ગયાં ! રાય ન હૈય, ઉરચ ન હૈય, નીચ વર્ધમાન કુંવરને ત્યાં પારણું બંધાયું. ન હોય, દુઃખી ન હોય, દરીદ્ર ન હોય; પારણામાં નાગરવેલ જેવી દીકરી ખૂલી ગાવાળે તે ગોવાળ-એવો ઘાટ હોય. રહી. પ્રિયદર્શના એનું નામ. પ્રીતિનું એક મહાઝરણ સહુને પખાળતું
મહાવીરને ગૃહસ્થાશ્રમ ધન્ય બની વહેતું હોય, એ શોધ એ મારા જીવનને. રહ્યો. માતા પિતા આ બધું ભરી આંખે મહાન ઉદ્દેશ. જોઈ આનંદના ઝૂલે ઝૂલી રહ્યાં.
આ વિચારોમાં વર્ધમાનની નિદ્રા, પણું માણસનું મન કોણ જાણે ક નથી રહેતી. એ પળ જાગૃતિ શકયું છે? મહાવીર જળકમળનું- તે વિચારની પળા બની જાય છે !. અંતરથી અળાં અને નિરાળું–જીવન
જગતની જે રાત્રિ, એ વર્ધમાનને છવી રહ્યા હતા, બહારથી દુનિયાના
દિવસ બને છે. રસમાં મગ્ન દેખાતા હતાં અંતરથી સાવ અળગા હતા.
વહાલસે પત્ની યશોદા ને પુત્રી મહાવીરના દેહધાર પર યૌવન દર્શન સાથે હરતા ફરતા વર્ધમાન આવીને ખડ છે. પથ છે તે સાવ ભર્યા જગતમાંથી જાણે એકાએક કિપ: વાળિ નાના ઝાડને માવાઇ જાય છે. થોડીવારે સાવધાન મુજાવે, પણ ઘેઘૂર વડલાને તે અડાલ બનીને બેલે છે, જ ચાલ્યો જાય..
• સમાન આ અંઝાવાતા
| SR No. | 522160 |
| Book Title | Buddhiprabha 1964 11 SrNo 60 |
| Original Sutra Author | N/A |
| Author | Gunvant Shah |
| Publisher | Gunvant Shah |
| Publication Year | 1964 |
| Total Pages | 118 |
| Language | Gujarati |
| Classification | Magazine, India_Buddhiprabha, & India |
| File Size | 2 MB |