________________
શાલિભદ્રની કથા. રાજગૃહની પાસે એક ગોવાલણને ઘેર એક પુત્ર હતા. તેને શ્રાવકેના પુત્રની સોબત હતી. શ્રાવકોના ઘર છોકરાઓએ ખીરનું ભેજન કરેલું હતું. તેઓની વાત સાંભળી પિતાને પણ ખીર ખાવાની ઉલટ થઈ. પિતાની માતાને ઘણી આજીજી કરી હઠ લીધી. માતાએ શેઠાણીઓ પાસેથી જુદી જુદી લાવીને ખીર રાંધી પોતાના છોકરાને થાળીમાં ખીર પીરસી, ગોવાલણ પાણું ભરવા ગઈ, એવામાં એક માસોપવાસી સાધુ આવ્યા. પિલા ગાવાલણીના પુત્રને સાધુને વહોરાવાનું મન થયું. થાળીમાં એક રેખા કરી ચિંતવ્યું કે આટલી હું ખાઈશ અને આટલી હું ખાઈશ. આ પ્રમાણે વિચારી વહોરાવતાં મનમાં અત્યંત ભાવ ઉલ્લાસમાન થયે. મરામ ખડી થઈ. સાધુને વહેરાવાથી ઘણું પુણ્ય બાંધ્યું. મરીને તે પુણ્યના પોગે રાજગૃહી નગરીમાં ગોભદ્ર શેઠ અને સુભદ્રા શેઠાણીને ત્યાં અવતાર લીધા. તેમના પિતા દેવલોકમાંથી નવાણું પિટીઓ મોકલતા હતા. શ્રેણિક રાત કરતાં અત્યંત વૃદ્ધિ પ્રાપ્ત થઈ. અત્યંત પુણ્યનાં સુખ ભોગવવા લાગ્યા. શ્રી વીર પ્રભુ પાસે દીક્ષા લઈ સર્વાર્થસિદ્ધ વિમાનમાં ગયા અને મનુષ્યને ભવ ધારણ કરી મુક્તિપદ પ્રાપ્ત કરશે. દયાદિ.
સુપાત્રદાનોના ભદો ઉપર આ પ્રમાણે અનેક કથાઓ છે. પણ વિસ્તારના ભયથી લખી નથી. જેમ બને તેમ જ્ઞાનદાન આપવા વિશેષ પ્રયત્ન કરવો. વ્ય સત્ર કાલ અને ભાવથી સાત સવમાં દાન દેવું જોઈએ.
૩ ઉચિતદાન, જેને જે કંઈ ઉચિત જાણે આપવા યોગ્ય હોય તે આપવું જોઇએ. ઉચિતદાનથી વ્યવહારમાં માન પ્રતિષ્ઠા જળવાઈ રહે છે. લોકોમાં હેવી વાહવાહ ગણાય છે. રવજન કુટુંબવર્ગ ઉચિતદાથી સંતે પામે છે અને રાજી રહે છે. ઉચિતદાનની પણ ઉચિત અવસરે આવશ્યકતા સમજાય છે.
૪ અનુકસ્માદાન. સર્વ છવાની દવા માટે તન મન વાણી અને લક્ષ્મીથી દાન દેવું જોઈએ. ગરીબ લુલાં લંગડાને દયા લાવી કંઇક યથાશકિતથી આપવું જોઈએ. અનુકંપાબુદ્ધિથી સર્વ જીવોને દાન આપવું જોઈએ. પોતાને ઘેર ગમે તે ધર્મને ભિક્ષુક ભિક્ષા માગવા આવે તો શ્રાવકોએ યથાશકિત દયા લાવી દાન દેવું. આમ દાન દેવાથી લોકોનું ભલું કરી શકાય છે, અને
