Siddhachakra Varsh 03 - Pakshik From 1934 to 1935

SR No.: 520953
Original Sutra Author: N/A
Author: Ashoksagarsuri
Publisher: Siddhachakra Masik Punarmudran Samiti
Publication Year: 2001
Total Pages: 696
Language: Gujarati
Classification: Magazine, India_Siddhachakra, & India
File Size: 25 MB

Page 397

૩૧૯
શ્રી સિદ્ધચક્ર એપ્રિલ, તથા ૧૮મી મે - ૧૯૩૫ સાધુપદમાં જણાવાતાં અભિગમન (સામૈયાં કરવાં સર્વસાધુઓની આરાધના એ જ સાધુપદની કે સામા વંદન કરવા જવું) વિગેરે સામાન્યપણે
આરાધના-અભિગમન (સામેયા)નો લાભ જણાવેલાં છે જ. વળી આચાર્ય અને ઉપાધ્યાય પદવીમાં દાખલ થનારા મહાપુરુષો પ્રથમ
શ્રી શ્રીપાળચરિત્ર અને તેના રાસને વાંચવા સાધુપણામાં આરૂઢ થયેલા જ હોય છે, અને
અને સાંભળવાવાળાઓ શ્રીપાળ મહારાજની રિદ્ધિ, આચાર્ય અને ઉપાધ્યાય પદવી વખતે પણ તેઓશ્રીમાં સમૃદ્ધિ રાજવૈભવ અને ઠકુરાઈના વિસ્તારથી સાધુતાની કોઈપણ અંશે ન્યૂનતા હોતી નથી, અને અજાણ્યા હોય એમ માની શકાય. જ નહિ, તો એ જ અપેક્ષાએ તો શ્રી ભગવતીજીની ટીકા
તેવા રાજવૈભવવાળા પણ સાધુપદની આરાધના કરનારા આચાર્ય શ્રી અભયદેવસરિજી વિગેરેએ માટે જે કોઈ ગીતાર્થ કે ગીતાર્થની નિશ્રાવાળા અરિહંતાદિક પાંચ પરમેષ્ઠીને નમસ્કાર કરવાને સાધુઓ આવવાના સંભળાય તે સર્વની સામા ઘણા સ્થાને સિદ્ધપરમાત્મા અને સાધુ મહાત્મા એ બે ઠાઠમાઠની સાથે તેઓ વંદનાદિક માટે જઈ જ પરમેષ્ઠીને નમસ્કાર કરવાથી પંચ પરમેષ્ઠીનામ સાધુપદના આરાધનમાં તત્પર રહેતા હતા. નમસ્કારની એકપક્ષે ચરિતાર્થતા જણાવી છે. વળી, આજકાલ કેટલાક શ્રીમંતો કે શ્રાધ્ધો માત્ર પદસ્થના પંચસત્રી, ચઉસરણ અને પ્રતિક્રમણસત્ર વિગેરેમાં પૂજારી હોઈ પદસ્થના અભિગમનાદિકને જ આચરે આચાર્ય, અને ઉપાધ્યાયને મંગળ, લોકોત્તમ, અને છે, તેઓ ખરેખર સાધુતાની કિંમત સમજ્યા જ શરણ્ય તરીકે જુદા ગણાવ્યા નથી, પણ તે આચાર્ય નથી એમ કહેવું જોઈએ. સાધુતાની કિંમત અને ઉપાધ્યાય બંનેને સાધુપદમાં ગણી તેઓને સમજનાર શ્રદ્ધાળુએ તો પદસ્થ કે અપદસ્થ, મંગળ, લોકોત્તમ, અને શરણ્ય તરીકે ગણી લીધા ગીતાર્થ કે તેની નિશ્રાવાળો અગીતાર્થ શાસ્ત્રસમુદ્રનો છે. એમ નહિ કહેવું કે જો સાધુપદની આરાધનાનો પારગામી કે માત્ર અષ્ટ પ્રવચન માતાને ધારણ વિધિ સ્વતંત્ર આચાર્ય અને ઉપાધ્યાયપદમાં લેવાનો કરનાર ધન્નાજી સરખા તપસ્વી કે કૂરગડુ સરખા હોત તો સાધુપદના આરાધનમાં જણાવેલાં વંદન, સુધાને નહિ સહન કરનાર હોઈ સમગ્ર દિવસ નમસ્કાર, અશનાદિ અને વસતિનું દાન અને મોજન કરનાર કોઈપણ પ્રકારવાળા સાધ જો વિયાવચ્ચ વિગેરે આરાધના વિધિઓ આચાર્ય અને મૂળોત્તર ગુણ સહિત સાધુતાને ધારણ કરનારા ઉપાધ્યાયપદની આરાધના વિધિમાં કેમ જણાવ્યાં? હોય તો તે દરેકના અભિગમનાદિ કરવાં ઉચિત આના સમાધાનમાં સમજવું કે જેને આચાર્ય અને છે એમ દરેક સાધુપદના આરાધનવાળાએ સમજવું ઉપાધ્યાયપદવીઓ ન હોય, તેવા સામાન્ય ગીતાર્થ જોઈએ. યાદ રાખવાની જરૂર છે કે શ્રી ભગવતીજી, કે ગીતાર્થની નિશ્રાવાળા સાધુઓને પણ વંદનાદિ રાયપણી અને વિવાઈજી વિગેરે સૂત્રોમાં કરવાં જરૂરી છે, અને તે દ્વારા જ સાધુપદની સ્પષ્ટપણે કહેવામાં આવ્યું છે કે શ્રમણ આરાધના થાય છે. વળી ગીતાર્થ કે તેની નિશ્રાવાળા મહાત્માઓના નામસ્મરણ એટલે જાપ વિગેરે સાધુની વૈયાવચ્ચ કરતાં આચાર્યાદિના વૈયાવચ્ચની કરતાં પણ સાધુ મહાત્માઓના અભિગમનાદિકમાં અંદર અગણિત લાભ છે એ જણાવવાને માટે પણ ફળનો હિસાબ ઘણો જ મોટો રહેલો છે. અર્થાત્ આચાર્યાદિકની આરાધનામાં વૈયાવૃત્યાદિ કાર્યો સાધુમહાત્માઓના અભિગમનની આવશ્યકતા દરેક સ્પષ્ટપણે જણાવવાની જરૂર છે. હવે સાધુપદના સાધુપદના આરાધન કરનારને રહેલી જ છે એ આરાધન માટે શ્રીપાળ મહારાજે કરેલો વિધિ સમજવું જોઈએ. જેવી રીતે નવા આવતા સાધુઓને જોઈએ -
સામૈયાનો આડંબર કરી શાસનની અને સાધુપદની