________________ (51) કાળે પ્રત્યક્ષ કાળપાસ સરખ, વિપુલ કુણાવાળ કટીંલ. ગતિવાળે તે સદખાવમાંજ ઘણે ભયંકર હતો, એક દિવસ મેં, પર્વતમાંથી નીકળતી નદીના તટપર દેડકા ખા વાને તૈયાર થયેલા તે સને દીઠે. કર્મ એગે મારૂં ચિત્ત પાંધ થઈ ગયું, અને કાર્યના પરિણામને વિચાર કં વગર તે સપૅને મેં પૂછડેથી પકડશે. તે સાપ પણ પાછું વાળીને જોયું અને મારા મુખ ઉપર ભયંકર દંશ દીધો. પછી બંને પરપ૨ દાંતના પ્રહારથી અને બીજા મહક પ્રહારથી જર્જરીત થઈ ગયાં. આવી રીતે અમે બન્ને રમહંકારથી કંપતાં હતાં તેવામાં મેં પહેલાં કાદ પણ હિ જોયેલા જરુષ જાતિના કેઈક પ્રાણીએ આવીને મને જલદીથી પકડ, અને તેણે ચડચડ કરીને માં ચામડું ચીરી નાંખવા માંડયું. ત્રટત્રટ કરતાં મારી નસો તડતું, કટકટ કરતાં હાડકાનાં કટકા કરતું, અને ઘૂંટડે ઘૂંટડે મા૩ લોહી પીતુ, અનેક પ્રકારની વ્યથા ઉપરતું તે પ્રાણી અને ખાવા લાગ્યું. તે વખતે ભય પામવા આ• માએ આ કલેવર છોડી દીધું અને પ્રહારો જજેરીભૂત શરીરવાળે તે સપ પણ જમીન ઉપર આંછેતેં મરણ પામ્યો; હ રાજન ! જેણે જે કર્મ ક હાય છે તે તેનેજ ઉદયમાં આવે છે; બીજાને ઉદયમાં આ- * વતું નથી, અર્થાત જે ખાય છે તેને જ તૃપ્તિ થાય છે, એ - ક ખાય અને બીજાને તઢિ થાય એ બને જ નહિ. બાળ P.P. Ac. Gunratnasuri M.S. Jun Gun Aaradhak Trust
